Zeik me een rivier

Terwijl steeds meer mensen plezier in het leven krijgen, zeikt de religieuze zwatelrivier door en verdrinkt ieder die zich ermee in- laat.

Er is een groeiende beweging van levenskunstenaars. Is het niet ironisch dat, terwijl zij tradities van de klassieke Oudheid af- stoffen, buiksprekers namens ‘de heilige geest’ – een of andere mysteriesekte waarin bedwelmde mannen en vrouwen onuitspre- kelijke handelingen verrichten – een individuvijandige onderwer- pingsleer verkondigen? En zich druk maken over pornografie, als- of er goddomme geen belangrijker zaken zijn?

Hier in New York City ervaren we een stroom van men- sen die honger hebben naar God, die heel vroeg naar de gemeente komen en laat weer weg gaan. Mensen van alle rangen en standen worden meer en meer gevormd naar het beeld van Jezus – de rijken, de armen, de daklozen, van elke nationaliteit. Mensen van rond de wereld komen op bezoek, en ook zij zijn getuige van “wateren om in te zwemmen”.

Hier in Uithoorn en Grave ontvangen we ook sterke water-, honger- en radiosignalen. Het nadert, zonder twijfel. Het houdt niet op met naderen.

RADIOBERICHT

Te Grave beneden de sluis
voorbij de zware deuren
mag mij het water sleuren
en kantelen met geruis.
– Grave beneden de sluis.

‘Wij geven de waterstand.’

O God, hoe kon het gebeuren –
gesloten het venster, de deuren,

gebannen uit liefde en huis.
– Grave beneden de sluis.

‘Wij geven de waterstand.’

Grave, dat is groen land
en water, dat draagt mij thuis.

‘Grave beneden de sluis.’
Grave, beneden de sluis.

Ida Gerhardt
(uit: Het levend monogram, 1955)

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2009/06/17/zeik-me-een-rivier/trackback/

%d bloggers liken dit: