Stijf van vrede of rigor mortis

Kenmerkend voor het Christelijk bestaan is verzorgd worden, aldus David Wilkerson. De vraag: kan een waar Christenjongetje tevreden sterven van de honger en stelde hij bij tijd van leven terecht zijn vertrouwen op “Gods zorg”?

ontbering

Het is moeilijk converseren met iemand die een privé-taal spreekt, woorden gebruikt waarvan de betekenis alleen hem of haar bekend is.

– ‘There’s glory for you!’
– ‘I don’t know what you mean by “glory,” ‘ Alice said.
Humpty Dumpty smiled contemptuously.
-‘Of course you don’t — till I tell you. I meant “there’s a nice knock-down argument for you!” ‘
-‘But “glory” doesn’t mean “a nice knock-down argument,” ‘ Alice objected.
– ‘When I use a word,’ Humpty Dumpty said in rather a scornful tone, ‘it means just what I choose it to mean – neither more nor less.’
– ‘The question is,’ said Alice, ‘whether you can make words mean so many different things.’
– ‘The question is,’ said Humpty Dumpty, ‘which is to be master – that’s all.’

Geheimtaal is dan al stukken prettiger. Die kun je ontcijferen. Sommige mensen spreken woorden achterstevoren uit. David Wilkerson, man Gods gevestigd in New York, hanteert een ander systeem. Bij hem betekenen sommige christelijke woorden bij benadering het tegenovergestelde van wat ze in de wereld betekenen: arm = rijk, vreugde = somberheid, verliezer = winnaar, enz.

Heeft men de sleutel tot zijn geheimtaal eenmaal gevonden, dan vallen de dingen op hun plaats. Neem de manier waarop Wilkerson ‘vrede’ en ‘tevredenheid’ vandaag gebruikt in zijn overdenking:

          Als God voorziet in primaire wereldse behoeften (voedsel,
          kleding, huisvesting, veiligheid), dan verbeteren iemands
          omstandigheden. Dan staat iemand niet onverschilliger
          tegenover de omstandigheden, maar is de acute nood
          gelenigd. Het zwerfjongetje kan dan misschien naar school
          en heeft geen honger meer. Een acuut gevoel van vrede kan
          intreden. ‘Onverschilligheid’ is hier het verkeerde woord op
          de verkeerde plek – wanneer men in de valkuil trapt
          Christelijke woorden werelds te lezen.

          ‘Berusten in Gods zorg’: de oorspronkelijke term
          (“resignation”) betekent onder andere “overgave (aan Gods
          wil)”. Dat geeft beter dan de Nederlandse vertaling het
          element weer van twee botsende willen. Maar voor het
          overige: wat een merkwaardige woordcombinatie! Zorg
          ontvangen voor een persoonlijke nood is een aangename
          ervaring. Men zou ‘ontspannen in’ of ‘genieten van’
          verwachten! Overgave aan God koppelen aan ‘armpje
          drukken verliezen’ in plaats van aan de zoete, wilde
          hartstocht van liefdesovergave…Veel gekker moet het niet
         worden met dit Christelijk ‘geloof’, deze ‘gevangenisstraf’!

         Dit alles denkt men licht wanneer men vergeet de
         Christelijke geheimtaalsleutel in het slot te draaien.

Men vindt Wilkersons claim dan ook vrijblijvend. Gods zorg en voorziening wordt immers niet in concrete termen benoemd. God is niet afrekenbaar op resultaat.

Men verwijt Wilkerson dan lafheid. “Beroep u op een onvermogen Gods beweegredenen te doorgronden, als u dat wilt – hoewel u daar in andere columns weinig last van heeft – maar wees eens duidelijk. Spreek helder uit dat Gods zorg en voorziening niet zijn wat wij ons daarbij voorstellen. Zeg trots op uw geloof: een Christenjongetje kan heel goed overdekt met zweren blijven en lijden aan hongeroedeem en volop Gods zorg genieten.”

Toch kan zelfs een werelds persoon begrijpen dat Wilkerson zich niet op Gods ondoorgrondelijke raadsbesluiten kan beroepen. Hij zou dan namelijk in conflict komen met zijn volgende bewering:

De wens van onze hemelse Vader is dat u in staat bent om uw dagelijkse werkzaamheden uit te voeren zonder enkele angst, volledig vertrouwend op Zijn zorg“.

dagelijkse werkzaamheden

  1. Wat zijn “dagelijkse werkzaamheden” (“your daily business“)? Bij Wilkerson lijken het routineklusjes (je aankleden, haren kammen) of het gehossel van krabbelaars als Malle Pietje en pa Sanford.
  2. Wat betekent Gods wens? Wenst Hij iedereen succes, ongeacht de aard van de dagelijkse werkzaamheden, ook boeven?
  3. Hoezo zou iemand bang zijn voor dagelijks terugkerende werkzaamheden? En als iemand die terugkerende taken niet aankan, is bijscholing dan geen verstandiger alternatief dan op Gods zorg vertrouwen?
  4. Hoe springt God precies bij? Valt “van honger sterven” onder de “dagelijkse werkzaamheden” of “om geld voor voedsel bedelen”? En, indien dit laatste, voorziet God dan ook dat voldoende geld/voedsel wordt opgehaald? Of telt ook omkomen van de honger als terecht “vertrouwen op Zijn zorg”?
  5. Als u uzelf volledig heeft toevertrouwd in Gods handen, dan bent u in staat om alle ontberingen te doorstaan“. De woorden ‘vrede en tevredenheid’ zijn nog niet aan het papier toevertrouwd of ‘ontberingen’ volgen al weer. Gelukkig doen de omstandigheden er niet toe, maar ‘ontberingen’ lijken toch wel erg, omdat men ze moet ‘doorstaan’. De wereldse criticaster vergeet opnieuw dat ‘doorstaan’ en ‘ontberingen lijden’ in deze christelijke context het tegenovergestelde betekenen van wat het werelds woordenboek vermeldt!

dagelijkse werkzaamheden

Zoals de wereldse mens de portee van het Christelijk geloof toch al ontgaat.

Die ziet Wilkerson stemming maken als het eerste de beste roddelblad: “Als u zich aan Hem toevertrouwt dan (..) hoeft u niet angstig te worden als u verontrustende nieuwsberichten hoort“. Hoezo angstig en over welk verontrustend nieuws heeft Wilkerson het? Bevat een krant overigens niet altijd ‘slecht nieuws’ (en verpak je er morgen niet de vis in)? Waarom schrijft Wilkerson niet: “Als u zich aan Hem toevertrouwt, moet u niet overmoedig worden bij elk goed nieuwsbericht“? Waarom altijd ANGST, het ontbreken van geluk, plezier en succes?

Wilkerson is niet de enige die stemming kan maken

Die concludert: David Wilkerson handelt in angst en verbreidt domheid. Een schamele bete brood, genuttigd in het zweet des aanschijns, laat hij doorgaan voor hemelse vrede. Ook de hongerdood telt mee als Goddelijke zorgzaamheid, mits de overledene de Christelijke religie op juiste wijze aanhing.

parels, zwijnen en varkenshoeder

Gelukkig weten wij beter!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2009/12/31/stijf-van-vrede/trackback/

%d bloggers liken dit: