Hoop voor Holleeder

Ook voor Willem Holleeder is alle hoop nog niet verloren.

Een predikant is zelden origineel. De Grondtekst ligt vast en wordt steeds opnieuw gelezen. Er zit niets anders op dan te variëren op bekende thema’s, kleine onopgemerkte nuances te belichten of dwarsverbanden te leggen.

Ook ik herhaal mijzelf weleens.

David Wilkerson toont vandaag een eenvoudige vorm van eigen werk opnieuw gebruiken. Met een beproefde sandwichformule (twee citaten van God met een bewering van Wilkerson ertussen) gebruikt hij dezelfde Bijbelquotes om twee verschillende beweringen kracht bij te zetten.

De beweringen verschillen ook weer niet zoveel. Bent u die mening nog meer dan ik toegedaan, dan concludeert u mogelijk dat Wilkerson een oude column herplaatst.

Duizenddingendoekjes
De twee hergebruikte passages:

[Wanneer er dan toch nog een sluier ligt over het evangelie dat wij verkondigen, geldt dit alleen voor hen die verloren gaan (..).]

Maar wij zijn slechts een aarden pot voor deze schat; het moet duidelijk zijn dat onze overweldigende kracht niet van onszelf komt, maar van God.

En:

[De boodschap over het kruis is dwaasheid voor wie verloren gaan, maar voor ons die worden gered is het de kracht van God. (..)]

Denk eens aan uw roeping, broeders en zusters. Onder u waren er niet veel die naar menselijke maatstaf wijs waren, niet veel die machtig waren, niet veel die van voorname afkomst waren. Maar wat in de ogen van de wereld dwaas is, heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen; wat in de ogen van de wereld zwak is, heeft God uitgekozen om de sterken te beschamen; wat in de ogen van de wereld onbeduidend is en wordt veracht, wat niets is, heeft God uitgekozen om wat wél iets is teniet te doen.  Zo kan geen mens zich tegenover God op iets beroemen.

De verzwegen boodschap is: wie ons niet gelijk geeft, bewijst daarmee dat hij of zij verloren is voor het geloof.

Impliciete gedeelde aannames hoeven niet uitgespeld, dat zou in dit geval ook aanmatigend zijn, niettemin, hier is hij: gelovigen zijn het uitverkoren volk.

Het is moeilijk bescheiden te blijven
De combinatie van opgelegde bescheidenheid en weggemoffelde arrogantie verheldert de vreemde aanblik die sommige Christenbroeders bieden:

  • In een spagaat tussen zelfverheffing en zelfverlaging. Men meent zich enerzijds uitverkorene, anderzijds “aarden pot”, voertuig voor wat God “huns ondanks” door hen heen bewerkt.
  • Bijbelteksten uitsprekend als bezweringen. Men kan zelf niets. De overtuigingskracht komt van de woorden Gods.
  • Overtuigd worden heeft weinig met begrip te maken. Overtuigd worden is genade, voorbeschikt. Gods Waarheid is geen rationeel betoog, dat met kracht van argument leidt tot een conclusie, welke ieder welwillend mens voor zichzelf kan natrekken.
  • De positie van God’s vertegenwoordiger op aarde is moeilijk te combineren met een gevoel van persoonlijke onwaardigheid. Sommige geestelijk leidsmannen zijn ijdel in hun zelfvernedering.
  • Het ontzag voor de Bijbel belemmert begrip, toeëigening. Toeëigening wordt als bezoedeling ervaren. Men leest/kijkt naar de Bijbel als een kip naar het onweer.

Er zit meer in het vat
Nu de twee variaties van Wilkerson. De eerste keer kastijdt David Wilkerson zichzelf met behulp van de boven aangehaalde Bijbelquotes:

Wow! Als iets mij beschrijft, dan dit wel! Een zwakke! Een dwaas! Een veracht en onbeduidend persoon! Iemand die niet heel nobel, slim of machtig is! Wat een dwaasheid om te denken dat God een dergelijk mens kan gebruiken! Maar toch is dat Zijn perfecte plan en het grootste mysterie op aarde. (..). Hij legt zijn kostbare schat in deze aarden vaten, omdat Hij zich verheugt in het doen van het onmogelijke met niets.

De tweede keer bewijst hij – met weer een verwijzing naar de inmiddels bejaarde heren uit het boek Het Kruis in de Asfaltjungle – “dat God niemand opgeeft”:

Ik zag Israel Narvaez, een voormalig bendeleider van de Mau Mau, op zijn knieën gaan om de Heere Jezus als zijn Heer te ontvangen. Het was niet slechts een emotionele, oppervlakkige ervaring – hij meende het echt. Maar Israel ging weer terug naar zijn bende en belandde in de gevangenis, medeplichtig aan moord. Heeft God Hem opgegeven? Nee, voor geen moment! Vandaag de dag is Israel een dienaar van het evangelie, hij heeft de liefde en de vergevingsgezindheid van een lankmoedige Redder aanvaard.

Er is dus hoop voor Holleeder.

Hoewel de Holleeders van deze wereld niet echt als ‘onbeduidend’, ‘zwak’ of ‘niets’ worden beleefd, integendeel, dat oordeel treft meestal gelovigen. Zoals een collega opmerkt:

Als Rouvoet zegt dat Jezus de oplossing is krijgt hij enkel hoongelach over zich heen, als Ali het zegt wordt er toch meer serieus naar geluisterd.”

Vandaar dat bekeerde boeven zulke geloofwaardige vertegenwoordigers Gods zijn. De wereld neemt hun oude zelf serieus. Het is altijd maar hopen en bidden dat ze dit echt afgelegd hebben.

het is altijd maar hopen dat ze hun oude zelf afgelegd hebben

De mogelijkheden van deze twee bijbelcitaten zijn hiermee natuurlijk niet uitgeput. Wees daarom alert op komende Wilkersondevoties met “vaten” in de titel en laat u verrassen!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/03/16/hoop-voor-holleeder/trackback/

%d bloggers liken dit: