Aangetast geloof

in hun streven naar gehoorzaamheid proberen
sommige Christenen hun lichaam te verschrompelen

Tast een geloof dat de nadruk legt op blindelings gehoorzamen de hersenen aan? Natuurlijk niet! Alleen al het elke minuut moeten onderscheiden tussen instructies van God en influisteringen van de duivel, alvorens zich aan de juiste te onderwerpen, vraagt om een optimale hersenconditie.

Maar soms vallen ook Christenen ten prooi aan wereldse verschijnselen. We hebben nu eenmaal een lichaam met een hart, hersenen en een tong om God te prijzen – maar ook de anus.

Het lichaam is verrot. Die verrotting tast, als je niet oppast, de geest aan. De geest die een Christen nodig heeft voor bovengenoemde taak en om zich juist voldoende in anderen te kunnen verplaatsen om ze op maat de weg naar Jezus te wijzen.

Een voorbeeld van hoe het mis kan gaan, kwam mij onlangs onder ogen. Een Pinkstergemeentevoorganger in de pensioengerechtigde leeftijd functioneerde ogenschijnlijk uitstekend. In ogenschijnlijk goede lichamelijke en geestelijke conditie combineerde hij een baan als manager van een aantal instellingen met zijn roeping. Met Gods hulp bracht hij elke week vijf columns voort.

Maar las je wat hij schreef…dan sloeg de schrik je om het hart! Was deze man nog compos mentis of inmiddels compost mentis?

De man leerde zijn volgelingen bijvoorbeeld hoe zij volledig afhankelijk van God konden worden, net zoals hij. Daar was geen vaste formule voor, zei hij, hij kon alleen maar doorgeven wat de Heer hem geleerd had, en dat waren twee simpele dingen:

Intieme wandel met de Heer? In plaats van persoonlijke ervaringen een eisenpakket waarvoor alleen een leesbril op juiste sterkte vereist is!

dancing alone

De psychische schade waarvan deze woorden onmiskenbaar getuigen, is van een afstand moeilijk te beoordelen. Dat mag ook eigenlijk niet. Mijn inschatting: verlies van het vermogen tot voelen, tot het wegen van argumenten en vanuit ervaring  kunnen spreken.

Deze arme predikant voelde inmiddels wat hij verplicht meende te zijn te moeten voelen. En vond wat hij meende te moeten vinden!

Het geestelijk merg was uit zijn beenderen weggezogen. Hij kon geen afstand meer nemen van “wat hoort”. Zijn fysieke lichaam opgegeven, leefde de desolate man in een permanente vlucht vooruit naar het wijkend ideaal.

Hoe deze teloorgang te verklaren? Bekend is dat betrokkene in zijn vaak theoretische predikingen nimmer getuigde van het besef dat, naast God, ook de duivel hem elk moment influisterde. Zijn hersenen kunnen daarom wèl wegens onderbenutting zijn aangetast.

Waardoor een duisterder aanvullende verklaring aan waarschijnlijkheid wint. Het is echter niet aan ons hierover te oordelen.

            vergaand verloochend lichaam            religieuze autoriteit

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/04/08/aangetaste-hersens-tasten-geloof-aan/trackback/

%d bloggers liken dit: