Een Arabisch dictator of minder nog

David Wilkerson is God niet, noch een Arabisch dictator. Of we daarmee blij mogen zijn, is wat anders.

Is men God, dan is alles wat men zegt waar. Geen van de door jou geschapen wezens hoeft je te begrijpen, je redeneringen mogen naar de maatstaven van een of meer van je creaturen onzin zijn, maar hé, je bent God! Je doet je mond open en er rollen waarheden uit!

“Het is Zijn perfecte natuur, stupid!”.

Dat is de strekking van het betoog van David Wilkerson, overvloedig religieus schrijver, vandaag. Betoog dat in afgeleide zin ‘goddelijk’ claimt te zijn, d.w.z: zo waar als waar maar waar kan zijn.

Maar is de aanname waarop de redenering van de prediker berust onjuist, dan is Wilkerson plots een autoritaire ijdeltuit.

Zet hij echter ook die laatste niet overtuigend neer, dan loopt hij het risico te eindigen als operettefiguur.

Laten we het betoog van de prediker analyseren en kijken tot waar dit ons brengt:

Als ik er naar zoek om mensen te behagen dan kan ik simpelweg geen dienaar van Christus zijn. Als mijn hart gemotiveerd wordt door de goedkeuring van anderen“.

Tot zover geen probleem. Ben je geïnteresseerd in waarheid, dan pas je niet je mening aan om ‘erbij te horen’, om anderen gunstig te stemmen. Natuurlijk niet.

Maar dan! Wilkerson concludeert dat je daarom alles kritiekloos moet geloven wat stemmen tegen je zeggen. Of eigenlijk slaat hij deze redeneersprong over. Hij is bezorgd over de vele Christenen die niet zijn meningen zijn toegedaan.

  • Hebben ze andere dingen gehoord dan Hij?
  • Lag dit aan hun geestesoren of sprak God tegen hen andere woorden?
  • Is het kwaadaardig en verdraaien ze met opzet Gods Woord? Of is hun verdraaiing goedaardig?
  • Verdraait Wilkerson zelf Gods Woord? Zo ja, is hij kwaadaardig of goedaardig?

Dit zijn geen vragen die Wilkerson zich stelt. Wilkerson neemt voetstoots aan dat hij Gods waarheid spreekt (en, als we even ingewikkeld doen, dat God Zijn waarheid niet per persoon verandert).

Het probleem is niet zozeer de Bijbel. Er zijn redelijke Bijbelvertalingen die je kunt aanhalen zonder onmiddellijk in religieus getwist te belanden. Wilkerson doet dat vandaag ook (d.w.z: het aanhalen, niet het twistvrij blijven):

“Want ik maak u bekend, broeders, dat het evangelie, hetwelk door mij verkondigd is, niet is naar de mens. Want ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door openbaring van Jezus Christus … ik ben geen ogenblik te rade gegaan met vlees en bloed” (Galaten 1:11-12, 16).

Zijn uitleg:

“Wat Paulus hier zegt geldt voor iedereen die verlangt het denken van Christus te hebben. “Ik heb geen boeken hoeven lezen, of de methodes van andere mensen hoeven gebruiken om te ontvangen wat ik heb (..)”.

“Ik heb kostbare tijd daar [in de woestijn] besteed, waarin ik compleet gestript ben, en ik hoorde en onderwezen werd door de Heilige Geest.

Wilkerson heeft een punt. Paulus claimt rechtstreeks onderwijs door God (en, zoals bekend, het Nieuwe Testament was er nog niet toen hij zijn brieven schreef, dus dat kon hij niet raadplegen). En nu claimt Wilkerson het ook!

Niets belet ons het ook te claimen!

Wilkerson meent compleet binnenstebuiten gekeerd te zijn door de Heilige Geest. Bevrijd van persoonlijke ambities dient ook hij sindsdien nog slechts, net zoals Paulus.

Maar komt daarom Gods waarheid alleen bij hem zuiver door, zonder ruis van egoïsme en zelfvergroting die mensen met andere meningen dan Wilkerson parten speelt, zoals hij – misschien niet heel bescheiden – stelt?

Paulus was niet een of andere trotse, arrogante op zichzelf staande predikant. We weten dat hij het hart had van een dienaar. Hij had zichzelf en zijn ambities volledig afgelegd en vond complete voldoening in Christus“.

Het zou kunnen.

Maar geloof dit niet omdat u David Wilkerson wilt behagen, geloof dit 0mdat de Heilige Geest u dit openbaart.

Het is echter ook mogelijk, dat sommige mensen met goede redenen er anders over denken dan Wilkerson. Misschien is Wilkerson arrogant.

Hij maakt immers nogal een claim: ik spreek de waarheid (namens God)! Sommigen noemen zulke niet besefte aanmatiging dom.

Een anekdote van Gregory Koukl demonstreert het bezwaarlijk karakter van Wilkersons geloof van waarheid-per-openbaring:

Onlangs gaf ik bijbelonderrricht in een grote evangelische kerk hier in Zuid Californië. Ik werd publiekelijk tegengesproken door een vrouw die mijn visie niet aanvocht op basis van een betere interpretatie van de Heilige Schrift (ze ging geheel voorbij aan mijn exegese) maar op basis van wat de Heilige Geest haar, naar haar overtuiging, verteld had.

Ze noemde me een afvallige en zei dat ik zondigde omdat ik “de Bijbel in stukken sneed en analyseerde” in plaats van de Heilige Geest tot me te laten spreken. Mijn visie was slechts “een menselijke interpretatie”.

U zou verbaasd zijn als u wist hoe vaak ik dit type reactie krijg van voor het overige orthodoxe Christenen”.

Zulke andersgelovigen hebben minder last van zekerheid dan Wilkerson. Ik vraag voor hen en mij een beetje respect.

Word, als gestaald religieus kader, geen operettefiguur

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/04/16/een-arabisch-dictator-of-minder-nog/trackback/

%d bloggers liken dit: