Geloof is niet persoonlijk

Houd uw gevoelens in bedwang.

Sommige lezers begrijpen dominee Wilkerson niet goed. Neem zijn aansporing gisteren om veel te huilen. Hij zei nog zo nadrukkelijk dat alleen huilen vanuit lichamelijke of geestelijke pijn toegestaan is, bijvoorbeeld als je partner je verlaten heeft (of dat zo voelt) of bij afwijzing, bijvoorbeeld als een meisje op het schoolplein niet ingaat op je schuchtere avances en je ten overstaan van de klas voor schut zet (of zo voel jij dat). Zulk huilen mag – behalve als het zelfmedelijden is.

Je huilen hoeft niet op een juiste inschatting van de feiten gebaseerd te zijn. Vergissen is toegestaan, alleen niet de boel verdraaien in de richting van zelfmedelijden.

Aan de andere kant, de zelfmedelijden-check noopt tot onderzoek of (bijvoorbeeld) je gevoelens van afwijzing ergens op berusten. Dit is een dilemma, daar Wilkerson zich sterk uitspreekt tegen zelf denken en individualiteit. Zelfonderzoek is daarvan een extreem voorbeeld. Het veronderstelt het bestaan van een zelf en, erger nog, de noodzaak het te onderhouden, zoals een tuin.

Maar als een Christen al een zelf heeft, is God de enig toegelaten tuinman!

Om een zwak geloof mag je van Wilkerson huilen – het valt onder geestelijke pijn – omdat je het hebt en het niet wilt. Maar huilen om ongeloof mag dan weer niet, al wil je er wanhopig vanaf.

In het algemeen verwarren Christenen geestelijk en werelds huilen. Verlieservaringen zijn de belangrijkste wereldse huilreden. Christelijk huilen heeft daarmee weinig van doen:

Geluk betekent niet een leven zonder pijn of verdriet. Waar geluk is leren hoe u een dag per keer kunt leven, ongeacht alle zorgen en pijn.

Christelijk huilen staat net zo los van pijn en verdriet als Christelijk geluk. Het lucht niet op en je kunt het niet delen, zoals in de wereld mensen soms doen. Zij zijn elkaar dan tot steun. Een verdrietig persoon waardeert dan bijvoorbeeld een arm om hem of haar heen.

Wij als Christenen zijn daarentegen in alles op God gericht. Is een Christen verdrietig, dan laat God andere Christenen zijn of haar pad kruisen en woorden van bemoediging of vermaan spreken. Of God besluit iets anders.

Christelijk huilen heeft soms wel nut: soms roept het een wonder over je af. Dat overkwam Petrus, nadat hij iets slechts had gedaan: “Deze bittere tranen bewerkten een wonder in hem, hij kwam terug om het koninkrijk van satan te doen laten schudden“.

Uitzonderlijk is de situatie van het mee-lijden met God. Een van ons is dan tot tranen toe bewogen door het lijden van God:

Jeremia huilde vanuit een heilig verdriet dat niet van zichzelf was. Want inderdaad, de profeet hoorde God spreken over zijn eigen verdriet en Zijn eigen gebroken hart.

In verreweg de meeste gevallen is ‘gewoon’/’echt’ Christelijk huilen het plengen van water.

Huil gewoon je traanklieren leeg, adviseert Wilkerson: “Huil dan gewoon! En blijf huilen net zolang totdat er geen tranen meer zijn“.

Het is misschien best moeilijk. Gerrie Leeuwenhage heeft het in elk geval niet begrepen. Ze meent in te stemmen met Wilkersons spirituele les maar slaat de plank volledig mis:

Het is waar, dat pijn uit zelfmedelijden geen bevrediging geeft. Soms moet ik gewoon huilen, omdat ineens een herinnering in mijn gedachten komt. Dan ben ik stil bij Jezus en beleef dat Hij het alleen kan begrijpen. Dan stelt hij mij weer gerust en troost mij. Het is wel zo, dat als ik bezig ben met kinderwerk voor te bereiden en in God’s woord lees, ik zomaar ineens extra blij kan worden.

De fouten op een rij:

  • Het gaat niet om “pijn” maar om “huilen uit zelfmedelijden”. Huilen uit zelfmedelijden mag niet, huilen vanwege pijn wel.
  • Het “bevrediging geven” van huilen is irrelevant werelds aspect.
  • “Gewoon huilen, omdat ineens een herinnering in mijn gedachten komt” kan neutraal en betekenisloos zijn, maar ook werelds. Check dit.
  • Gerustgesteld of zelfs getroost worden: wederom verwisseling van Christelijk met werelds huilen. God troost niet, Jezus “begrijpt” uw herinneringen niet – Hij slaat uw tranen op in een eeuwige container.

U moet Wilkerson wel goed lezen!

Troost biedt God niet na tranen – maar soms word je opgetild, terug naar hemelse plaatsen, u kent dat wel.

Voor alles wil God dat u Hem gelooft, Hem vertrouwt, of u nu huilt of niet. Dit is heel belangrijk!

Huil dus gerust maar doe er niet gevoelig over. God heeft alles onder controle, houd u uzelf dat ook.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/07/02/geloof-is-niet-persoonlijk/trackback/

%d bloggers liken dit: