Te simpel voor eenvoudige mensen

Prediker David Wilkerson is dol op het woord ‘simpelweg’. Doen andere predikers of theologen soms ‘moeilijk’, Wilkerson houdt het graag simpel. Dat is het volgens hem ook.

In een religieuze overdenking van David Wilkerson is het woord ‘simpelweg’ nooit ver weg. Je hoeft geen Freudiaan te zijn om, bij zulk een overdaad, te denken aan ‘bevestiging door overdekking met het tegendeel’.

Maar je kunt het ook simpel houden: als zoveel zo simpel is, waarom moet het dan steeds uitgelegd? Als zoveel Goddelijke zegening voor het oprapen ligt, waarom zoveel blijvend met ellende belaste Christenen?

Vandaag heeft Wilkerson het (weer) over bidden “in de naam van Jezus”. Andere predikers of theologen hebben hier dikke boeken over geschreven, zegt hij, maar hijzelf kan het een kind uitleggen. Komt ie:

Bidden in de Naam van Jezus is geen formule. Het is niet de zin waar kracht in zit door het simpelweg uit te spreken. (..) De kracht ligt in het volledig erop vertrouwen dat God nooit Zijn eigen Zoon zou afwijzen en dat wij de begunstigde zijn van de volstrekte trouw van de Vader aan Zijn zoon.

Of ook:

Het is simpelweg als volgt: Wanneer we onze verzoeken kenbaar maken in Jezus’ Naam, dan moeten wij er volledig van overtuigd zijn dat dit hetzelfde is alsof Jezus zélf deze verzoeken doet aan de Vader.

Laat dit even op jullie inwerken, jongens en meisjes.

Zal ik het maar verklappen? Iets vragen ‘in de naam van Jezus’ is helemaal niet simpel!

Echt simpel is wanneer je iets vraagt, ‘simsalabim’ zegt en direct erna heb je het! Jullie hebben vast wel eens een boek gelezen of film gezien uit de succesvolle Harry Potter-serie (meer dan 400 miljoen exemplaren verkocht!), tenzij jullie papa en mama er bang voor zijn. Dan hoef ik jullie niets te vertellen over een succesvolle toverspreuk!

“Bidden in de naam van Jezus”, op de manier van dominee Wilkerson, is heel anders. Het is: je wens uitspreken, ‘simsalabim’ zeggen – maar dan moet je wel heel erg geloven dat ‘simsalabim’ werkt! En dan krijg je het! (Nou ja, je kunt nog heel veel andere dingen fout doen in bidden).

(ik heb ‘simsalabim’ gekozen in plaats van ‘in de naam van Jezus’, maar dat begrepen jullie wel… 😎 )

Twee keer zegt Wilkerson dat verhoring van een gebed “in naam van Jezus” afhankelijk is van de mate van onze overtuigdheid van het een of ander.

Hij houdt ook nog een verhaal waarvan onduidelijk is wat we ermee aan moeten en dat zeker ongeschikt is voor kinderen onder de twaalf, die, zoals bekend, nog niet abstract kunnen denken. Is het bedoeld als een betoog dat geloofd moet worden, dus zonder kauwen doorgeslikt? Het gaat over adoptie en erfrecht en “allen een zijn, geestelijk”:

We weten dat God van Zijn zoon hield. Hij sprak met Jezus en onderwees Hem gedurende Zijn tijd op aarde. En God hoorde niet alleen maar verhoorde ieder verzoek die Zijn zoon maakte. Jezus getuigde hiervan en zei “Hij hoort mij altijd”. Kortweg, de Vader wijst nooit een verzoek van Zijn zoon af.

Vandaag de dag is een ieder die gelooft in Jezus gekleed met Zijn zoonschap. En onze hemelse Vader ontvangt ons op een net zo intieme manier als Hij Zijn eigen Zoon ontving. Waarom? Dit is vanwege onze geestelijke eenheid met Christus. Door Zijn kruisiging en opstanding heeft Jezus ons één gemaakt met de Vader. “opdat zij allen één zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons zijn … Ik in hen en Gij in Mij, dat zij volmaakt zijn tot één” (Johannes 17:21-23)

Simpel gezegd, wij zijn nu familie – één met de Vader en één met de Zoon. Wij zijn geadopteerd, met de volledige rechten tot een erfenis zoals ieder kind. Dit betekent al de kracht en alle hemelse bronnen staan tot onze beschikking door Christus.

‘Simpelweg geloven’ en ‘simpelweg vertrouwen’ blijken bij Wilkerson in de praktijk een oneindige queeste en permanente kwelling, op de wijze van: “Er gebeurt niet wat ik graag wil, dus ik heb te weinig geloof/vertrouwen. Ik moet beter mijn best doen”.

Dat is eigenlijk wel erg Joods, want dit volk begon als eerste, na de verovering van hun land en hun verdrijving naar Babylonië (plusminus 723 voor Christus en een tweede groep zo’n honderddertig jaar later) zichzelf overal de schuld van te geven. We hebben Jahweh ontriefd! Daarom zitten we hier! Hij had het nog zo gezegd!

In de Oudheid is het verder nooit voorgekomen dat voortdurende nationale afvalligheid tot leidmotief van een complete literatuur werd gemaakt“.
Morton SmithPalestijnse facties en politiek die het Oude Testament gevormd hebben (1971, p.36)

Joods mag het zijn, zelfbeschuldigend is het ook. Met een moderne psychologische bril op ziet men veel nodeloos gepieker, met een dominee die er nog een schep bovenop doet, onder het mom van het tegendeel te willen. Als dat niet opzettelijk moeilijk doen is

het verval neemt eeuw op eeuw toe, dus kun je nagaan hoe vies
men ons vroeger zou hebben gevonden, als men ons nu had
kunnen zien

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/07/20/te-simpel-voor-eenvoudige-mensen/trackback/

%d bloggers liken dit: