Soms staan we stil en merken het

David Wilkerson beweert dat stilstand groei is. Stilstand hier, groei in de onzichtbare wereld. Wat gelooft u?

roos in geweldige groei

Sommige gelovigen zeggen dat ze heel erg veranderd zijn, dat de Heilige Geest de duivel heeft “uitgewist” voor hen. Zoiets overtuigt – Christenen liegen niet – en iedereen is dan ook verheugd over hun groei in geloof!

Of neem sommige ex-drugsverslaafden. Zij beweren nóóit de verleiding van hun ex-drug te voelen: “Vanaf het moment dat ik tot Jezus kwam, nam de Heer die verleiding van mij weg. En vanaf dat moment ben ik vrij“.

Maar we zijn niet allemaal hetzelfde. Andere Christelijke ex-verslaafden verklaren om het hardst: “Je blijft altijd een alcoholist, maak jezelf niets wijs”.

Keith Bakker, “Het is een ziekte voor het leven”

En zo is het met geestelijke groei. De meeste Christenen menen dat ze niet groeien, beweert David Wilkerson, zelf gevangen in een stilstaand geloof: “De meeste gelovigen zijn zich totaal niet bewust van enige geestelijke vooruitgang in hun leven“, zegt hij, en “Ik ben een voorbeeld van zo’n soort gelovige“.

Soms vraagt hij zich zelfs af: “Ik ben al jaren een Christen, waarom leer ik het nou nooit eens?“.

Nederig!

Maar schijn bedriegt, zegt Wilkerson. Objectief maken deze mensen een geweldige geloofsgroei door. Je merkt er alleen niets van. Het is “een verborgen iets“, een “geheim“.

Tot zover duidelijk. Ook koolmonoxide ruik je niet maar daarom is het er wel!

Maar dan maakt Wilkerson een kromme vergelijking. Hij vergelijkt onzichtbare geloofsgroei met de – al te zichtbare – groei van planten. Hij doet of je koolmonoxide kunt ruiken.

plantengroei is met het blote oog te zien

Maar geloofsgroei is niet te ervaren, zei Wilkerson zojuist, men ervaart stilstand.

Toch, David Wilkerson is behalve schaap ook herder. En in die laatste hoedanigheid spreekt hij gezaghebbend als Gods vertegenwoordiger op aarde: “Houd moed mijn vriend – ik heb goed nieuws voor u. U groeit temidden van uw worsteling! In feite kunt u met grote sprongen groeien vanwege uw strijd“.

Worsteling, strijd? Ja, Wilkerson verwijst naar Christenen die strijden met de enige zonde die ze nog menen te hebben:

Hoe hard ze er ook mee worstelen, die ene resterende lust wil simpelweg niet loslaten. Na verloop van tijd raken ze ontmoedigd, hun ziel schreeuwt het uit “Hoe lang nog Heer?”” (alsof de Heer het gedaan heeft!).

Subjectief ervaren ze impasse, een evenwicht van krachten, worsteling zonder eind. Maar objectief is er geweldige geloofsgroei (of kan die er zijn, zet Wilkerson de puntjes op de i).

En wat meer is: die groei is toch niet helemaal onzichtbaar! Groei is aan enkele verschijnselen waar te nemen! Niet aan het verslaan van de laatste zonde (in het geval van superchristenen) of afname van zonde (bij gewone, meer aan het vlees gebondene).

Zonde maakt niet het verschil. De Christelijke hoerenloper blijft hoerenlopen, de jaloerse echtgenote blijft jaloers als haar man zich vermaakt met een andere vrouw.

Bidden en nederigheid markeren deze gigantische geloofsgroei: “Ten eerste maakt u meer ernst met uw gebedsleven. En ten tweede wordt u ontdaan van alle trots“!

U zegt dan bijvoorbeeld niet – ik vul in, Wilkerson noemt man noch paard – dat u met één hardnekkige zonde worstelt maar bij- voorbeeld met talloos vele, zoals bijvoorbeeld het afleggen van een vals getuigenis over uw levenswandel.

En zou iemand u gadeslaan in uw binnenkamer – wat nu eenmaal fysiek niet kan – dan zou hij of zij vaststellen dat u met meer ernst bidt.

Tot zover de aardse verschijnselen, het zichtbare topje van de ijsberg. Maar voor de wereld is er geen verschil met een hypocriete ‘Christen’, die bidt en nederigheid toont. Zelfs een medechristen ziet geen verschil. Dit is jammer.

U zult er daarom in moeten geloven en op moeten vertrouwen. Maar dit was reeds uw dagtaak!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/09/17/soms-staan-we-stil-en-merken-het/trackback/

%d bloggers liken dit: