Zachte heelmeesters

Ondanks de schijn een geloof met soldatendeugden te prediken, schrikt David Wilkerson terug voor God’s onverschrokkenheid. Hij mist standvastigheid.

David Wilkerson, een productieve bijna-tachtiger, heeft een over- zichtelijke religieuze boodschap. Om hem zwaarte te verlenen, put hij veelvuldig uit het vocabulaire van de gewapende strijd. Denk aan ‘lijden’, ‘strijd’, ‘wapen’, ‘beproeving’, en ‘overwinning’.

Soldatendeugd door Wilkerson veelvuldig bezongen maar zelden bij de naam genoemd, is standvastigheid. Denk aan de strekking van menige preek: u heeft het zwaar maar op het eind wacht u een schitterende overwinning – houd vol, houd moed!

Zulke soldatenromantiek streelt de ijdelheid. Want hoewel op de keper beschouwd voetvolk is men toch ook held. De duivel doet in elk geval moeite elke soldaat afzonderlijk ten val te brengen en God hoogstpersoonlijk spant zich in dit tegen te gaan. ‘God en dui- vel vechten om mijn ziel!’.

Een voorbeeld: “God maakt van u een doorgewinterde soldaat van het kruis – gehavend door de strijd, slim en moedig“.

Wilkerson en zijn manschappen wordt in werkelijkheid geen stro- breed in de weg gelegd in oergelovig Amerika. Maar dat staat minder stoer.

Al in de 60s voorvoelde Wilkerson dat het Woord eindelijk
vlees zou worden en Christenen het zwaar te verduren
zouden krijgen en dat dit goede nieuws per LP moest verbreid

In arren moede grijpt Wilkerson soms terug op de onheuse be- schuldigingen die hij van andere christenen moet verduren. Hij noemt ze meestal niet bij name maar telt het wel als een benade- ring van strijd. Hij lijdt er in elk geval verschrikkelijk onder. En houdt stand onder al die valse praat’!

De theologie van Wilkerson is weinig uitgewerkt. Hij neigt daarbij God’s onverschrokkenheid te overdekken met een saus van senti- mentaliteit, een Christelijk krijger onwaardig.

Zo benadrukt hij God’s garantie dat elke beproeving is te door- staan. Zo verwordt een beproeving tot een onschuldige huiswerk- opdracht.

Ook verraden Wilkerson’s teksten gemengde gevoelens. Laat God er geen misverstand over bestaan, dat u kunt sterven als gevolg van een beproeving, Wilkerson verheimelijkt dat. God zegt dat een agressieve vorm van kanker op uw pad kan komen. Wilkerson steekt hierover nooit de loftrompet, terwijl hij weet van God’s ga- rantie!

U wacht de mooist denkbare beloning, een heiden niet. Dat mag best wat meer gepromoot.

Een tweede voorbeeld:

Bedenk eens wat er gebeurt met een boom als er een harde storm hard aan loopt te trekken. De wind dreigt de boom te gaan ontwortelen en weg te voeren. Het breekt haar takken af en waait de bladeren weg, haar wortelen gaan wat losser zitten en het blaast haar top- pen weg. En wanneer de storm voorbij is ziet het er hopeloos uit.

Maar kijk nu eens wat dichterbij, diezelfde storm die de aarde rond de stam heeft opengespleten heeft er aan bijgedragen dat de wortels nu nog dieper zitten. De boom heeft nu toegang tot nieuwe en diepere bronnen van voeding en water en het is gezuiverd van alle dode takken. De knoppen zullen misschien weg zijn, maar anderen zullen er in grotere mate voor terugkomen. Ik zeg u dat deze boom nu sterker is en groeit op een ma- nier die we niet zien. En wacht maar tot de oogsttijd – de boom zal nu veel meer vrucht dragen!”

Het is niet moeilijk een voorbeeld van door storm ontwortelde bo- men aan te leveren. Bij iedere storm vermeldt het regionaal jour- naal er wel enkele, met bijbehorende beelden van schade aan huis, auto en mens.

Wilkerson fantaseert hier dat het anders loopt, dat de boom ver- sterkt uit de strijd komt en veinst vervolgens blijdschap over de afloop, die hij zelf verzonnen heeft. Wat is dit voor oudewijven- gepraat? Een theemuts in plaats van een Winchesterbuks.

Weer moffelt Wilkerson de mogelijkheid van uw verscheiden weg. Uw aardse lichaam kan wel degelijk “ontworteld worden”/sterven tijdens de storm/beproeving. Maar wat zeker overleeft en sterker uit de storm komt, is uw geloof, of dat nu hier is of daar!

Tuinridder Henk en Lisette, twee Nederlandse Wilkersonvolgelin- gen, tasten ook in het duister. Lisette over de vergelijking van de ontwortelde boom: “bedankt..opnieuw gered..!!! Dacht dat k al uitgerukt was…totdat!”. Een nogal passieve krijger.

Wilkerson’s volgelingen delen zijn moeite om God’s wijze raadsbe- sluiten ongeclausuleerd te aanvaarden. Ze versuikeren Hem tot sentimenteel vadertje – en anders doet Wilkerson het wel. ‘Herder en schaap’ komen in de plaats van ‘legercommandant en soldaat’.

Zo verwordt soldatenmoed tot antidepressivum. Zo verblijft men gedurende de oorlog in de ziekenboeg, martiale dromen ijlend. Heeft de goede Heer zich voor zulke zwakke broeders spijkers door de polsen laten slaan op Golgotha? Wordt hard!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/09/21/zachte-heelmeesters/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One Comment

  1. Bedankt..opnieuw gered..!!!
    Ik zag mijn tand al met wortel en tak uitgerukt voor me …bloederig gezicht…stel je voor die holte…diepste duisternis…! Tot ik jouw column las. Eeuwig dank! Mijn tandartsafspraak afgezegd. Wat nu?


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: