Een speciaal woord voor Nederland

Als Gods uitverkoren aankondiger van het Einde van de Wereld dienen de predikingen van David Wilkerson, en de vertalingen ervan door zijn godgeleide assistenten, uiterst serieus genomen te worden. Richtte God zich afgelopen woensdag rechtstreeks tot Nederland?

David Wilkersons theologie is eenvoudig: laat God uw leven geheel overnemen; beëindig nu eindelijk uw verlorenheid, wanhoop en depressie; wees vanaf vandaag de rest van uw leven blij en vrolijk.

We mogen aannemen dat, als iemand deze leer in de praktijk brengt, het toch David Wilkerson en zijn Nederamerikaanse vertrouwelingen/vertalers zullen zijn.

Maar als dat zo is en God hun leven inderdaad tot in de puntjes verzorgt, zijn uit hun gedrag Zijn beweegredenen en wensen af te lezen. Wat wil Hij?

In elk geval wil Hij dat David Wilkerson elke werkdag een overdenking plaatst. Dat doet hij al jaren. Misschien besteedt Wilkerson zijn column soms uit. Iedereen zou daarvoor begrip hebben, ook als Wilkerson dit deed zonder Gods toestemming. Wilkerson draait al vijftig jaar onafgebroken dienst. Een zegening, zeker – maar Wilkerson wordt een dagje ouder… en God vindt het immers ook goed dat hij af en toe een oude overdenking herplaatst zonder het te zeggen?

Een dagelijks meditatief moment is gevestigde Christelijke traditie. Wilkersons productie voegt zich daarnaar. Dat geldt echter niet voor zijn vertaler(s). Eerst hadden we er een – of meer, het gaat om vertalingen “dagelijks met toestemming gemaakt door een individu in Nederland” – die maandenlang probeerde twee weken vertaalachterstand op de originele overdenkingen in te halen.

Maar misschien is dit geen sterk voorbeeld. De achterstand is subjectief, zoals we ook subjectief stilstand in ons geloof ervaren terwijl het objectief met ieder diep lijden enorm groeit. Met andere woorden, de vertaler ‘liep achter’ noch ‘haalde in’ – mogelijk voerde hij/zij ‘gewoon’ Gods opdracht uit. Het had God mogelijk behaagd dat Nederland twee weken later Wilkersons overdenkingen onder ogen kreeg.

Wie het niet wist, die viel het niet op. En niemand wist het – men las immers geen Engels, dat was nu net de reden van de vertalingen.

En wie het wist, hoefde Gods beweegredenen niet te doorgronden maar kon beter luisteren welke versie van David Wilkerson’s overdenking God hem of haar opdroeg die dag te lezen: de Engelse, Duitse, Franse, Italiaanse, enzovoort.

Maar wat vindt u van het volgende voorbeeld: deze week zweeg de Nederamerikaanse Wilkersonvertaler vijf dagen, om woensdag 6 oktober plots vier overdenkingen op één dag te vertalen en plaatsen.

Stelt u zich voor dat de voorganger van een charismatische gemeente drie weken achtereen niet opdaagt en dan, op de vierde zondag, vier diensten achter elkaar houdt?! Dat gaat toch in tegen de aard van een preek. Geestesvoedsel heeft verteringstijd nodig. Dit lijkt een voorganger met boulimia.

Wat kan Gods bedoeling zijn? Misschien biedt de inhoud van de overdenkingen een aanknopingspunt.

De eerste overdenking leert: u bent sterker dan u denkt. De tweede overdenking prent ons in: je hebt geen recht bekaf en doodmoe te zijn en hoort God vrolijk te dienen. Wilkerson snijdt hierbij diep in eigen vlees. Zijn uitverkorenheid ten spijt is hij nog steeds een arme stakker:

Onlangs ging ik naar de Heer met een zwaar hart, ik was beladen met een hoop zorgen. Ik begon mijn zaak aan Hem voor te leggen: “O Heer, ik ben nog nooit zo moe geweest in heel mijn leven, ik kan nauwelijks nog doorgaan!”. Toen begon ik te huilen, ik was zo uitgeput dat de tranen letterlijk uit mijn ogen barsten. Toen ik daar huilend lag dacht ik “Mijn tranen zullen het hart van de Heer wel bewegen!”. (..)”.

Met als Gods conclusie:

Alles wat je nodig hebt heb je al – sterkte, rust, kracht, bekwaamheid, vreugde en gejuich. Er is geen enkele reden te bedenken dat je zou moeten arbeiden in droefheid, om overbelast te zijn.

De derde overdenking leert: als God je beproeft, weet je van tevoren dat het te doen is. Maar hier herhaalt Wilkerson ook de boodschap van de tweede overdenking:

Als u teneergeslagen [dit is zo’n terugkerende vertaalfout die doet vermoeden dat slechts 1 Nederamerikaan te schaarse uurtjes voor God vrijmaakt; het is ‘terneergeslagen’; PP] en moe bent en denkt dat u geen stap verder meer komt, dan is God bij machte u zo te versterken dat u alles heeft wat u nodig heeft – ten alle tijde, in iedere mogelijke situatie.

We horen nooit bedroefd of zwak te zijn of een van de andere gedeprimeerde, levensmoede trekken te vertonen waarmee Wilkerson zijn overdenkingen begint. Misschien wilde God Nederland op 6 oktober deze les met iets meer kracht voorhouden.

De vierde overdenking bevestigt dit vermoeden. Les 1 en 3 worden nóg eens herhaald. “Waarom ervaren zoveel gelovigen zwakte, gevoelens van wanhoop en leegte, alsof ze niet door kunnen gaan?”. Dat is allemaal niet nodig: “Als de strijd toeneemt, neemt God genade ook toe! Als er zwakte over u heen komt, komt Zijn kracht zelfs nog sterker – als u maar gelooft”.

Tot welke conclusie brengt ons dit alles? Tot – helaas! – argwaan ten aanzien van Wilkerson en zijn volgelingen en eerbied voor de Heer.

Al jaren achtereen zijn David Wilkerson en volgelingen moe en depressief, in flagrante tegenspraak met de beloften van de leer die hij elke dag predikt. Blijde Boodschap en te zetten stappen zijn Wilkerson en volgelingen bekend, maar verbetering ho maar!

Wilkerson en zijn volgelingen voeren niet uit wat ze prediken of ze doen het niet goed genoeg. God beloont niet.

Wat kan God hiermee op het oog hebben? Is Wilkerson wel Gods legitieme woordvoerder? Zijn leven getuigt niet bepaald van Gods Glorie. Maar dit is te overhaaste conclusie. God heeft wel vaker een plan met aparte mensen, neem Jacob, David, Judas.

Dezelfde vraag naar Gods oogmerk kwelt ons bij de vier vertalingen op 6 oktober. Maar toch gloort hier een straaltje hoop. Zou het er niet mee te maken kunnen hebben dat op die dag in ons land bekend werd dat het kabinet Rutte-Verhagen er met zekerheid komt? Herinnert God ons er daarom met vervierdubbelde kracht aan dat we elke beproeving kunnen doorstaan?

Maar hoe zit het dan in België, ook Nederlandstalig (hoewel de Walen weer de Franse Wilkerson-vertaling lezen)? En in andere landen, waar deze overdenkingen op andere dagen van de week vertaald werden, al dan niet met twee of meer tegelijk?

God houdt zoveel touwtjes in handen…dat het je begint te duizelen. Misschien moeten we ook niet proberen Hem te begrijpen maar Hem eerbiedigen. Gewoon iets doen in een geest van volledige gehoorzaamheid!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/10/09/een-speciaal-woord-voor-nederland/trackback/

%d bloggers liken dit: