Tegenstribbelend ten onder

Geïrriteerd door de late ontdekking dat zijn Godsvertrouwen op goedgelovigheid berust, grijpt David Wilkerson naar het occulte om tijd te winnen. Al tegenstribbelend geeft hij zijn verzet echter op – en toont alsnog de nederigheid kenmerkend voor de ware Christen.

Na een jaar lang vergeefs aankloppen, zette David Wilkerson vorige maand de deur op een kier. Meer dan eens vroeg ik hem waaraan hij eigenlijk de zekerheid ontleent dat, anders dan hij bij anderen veronderstelt, God tot hem spreekt en niet de duivel.

Heel voorzichtig, in het algemene, erkende Wilkerson de mogelijkheid dat hem zoiets zou kunnen overkomen:

De duivel kan immers ook spreken. Het vlees spreekt en de leugengeesten spreken. De hele tijd komt er een veelheid aan stemmen op ons af. Hoe kan ik de stem van God herkennen?

Maar een bevredigend antwoord op die vraag kwam er niet. Wilkerson verkondigde een ketterse opvatting, met de duivel als Gods hulpje in plaats van diens aartsvijand:

Als u aan uw Hemelse Vader vraagt om een woord – een duidelijke richting, een goddelijke correctie, een bepaalde nood – denkt u dan dat Hij in plaats daarvan de duivel op u afstuurt om u te misleiden?

Ik vertelde hem wat iedere Christen weet: nog nooit heeft de duivel Gods toestemming afgewacht om mensen in het verderf te proberen te storten (ja, in het boek Job). Ook verbiedt God nergens in de Bijbel de duivel om Hem na te bootsen.

Want natuurlijk probeert de duivel dat als eerste. Het is de meest kansrijke strategie. Net zoals sommige soldaten zonder gewetenswroeging een kampong uitmoorden als ze er door hun superieur van overtuigd zijn dat het een goed doel dient, volgen gehoorzame Christenen willoos de duivel als ze denken dat hij God is.

Wilkersons ketterij had, maar dat is wijsheid achteraf, te denken moeten geven. Vandaag zet hij een bedenkelijke stap verder en betreedt het terrein van het occulteechte Christenen leven volgens hem in een kleine cirkel.

pentagram in magische cirkel

Wilkersons occultisme is al even eigenzinnig als zijn Christendom. Biedt een magische cirkel in de orthodoxe hekserij voldoende bescherming, Wilkerson stelt een aanvullende eis, een variant van ‘je vingers in je oren stoppen en schreeuwen’, zoals kinderen doen als ze iets engs niet willen horen. Bij Wilkerson moet een permanente stroom openbaringen de angstkreten overstemmen:

Om niets te weten dan Christus moet er een aanhoudende stroom van openbaringen van de Heilige Geest zijn. Als de Heilige Geest het denken van God kent, als hij de dieptes en verborgenheden van de Vader doorzoekt, en als Hij een bron van levend water is, dan moet die stroom van water een aanhoudende openbaring van Christus zijn. Het staat klaar voor iedere dienaar van de Heer die bereid is te wachten op de Heer – in stilte, in geloof, vertrouwende op de Heilige Geest om de gedachtes van God te openbaren.

Oftewel: een simplistisch terugvallen op de positie van ontkenning van het probleem.

Veel Christenen die zich manmoediger uiteenzetten met het probleem eindigen met de positie dat een nadenkend Christendom de enige houdbare oplossing is. Ieder moet erkennen vatbaar te zijn voor de verleiding van het kwaad.

Voor Wilkerson een hard gelag. De leer die hij vijftig jaar lang verkondigd heeft, wordt ontmaskerd als dwaalleer. Dat doet pijn, daar hebben wij begrip voor. Maar het wettigt niet een zich fanatieker vastbijten in de zonet ontmaskerde overtuiging:

Vandaag proberen veel mensen alle stemmen te zeven en te onderscheiden om een helder woord van God te ontvangen. De heiligen van God krijgen genoeg van dat spervuur aan stemmen (..). Christus alleen is het licht!

De onnozelheid verraadt de gewetensnood en diepe spanning die deze ziel verdelen: ‘God is God als er God op staat’; ‘Het is licht, dan moet het Jezus zijn’… Het zou hoog komisch zijn als het niet diep tragisch was.

Gedenk broeder Wilkerson in uw gebeden! Laat hem niet los! Hij ondergaat een zware beproeving en het is onzeker of  aan het eind van de tunnel een licht of dwaallicht hem opwacht!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/11/12/tegenstribbelend-ten-onder-2/trackback/

%d bloggers liken dit: