Kalebas

Volgens prediker David Wilkerson zijn Bijbelse eigennamen (“Jozua”) en plaatsnamen (“Hebron”) rijk aan betekenis. Een proef op de som.

Kalebas was een man met een stoppelbaard en boven enkele plukken.

Kalebas nu was onafscheidelijk van Ananas. Hierdoor is hij symbool geworden voor verdachte mannenvriendschappen. Kalebas was niet wat je noemt een beer.

Op een dag voerden Ananas en Kalebas oorlog. Omdat zij erg geestelijk waren, merkten zij het niet. Ze zwaaiden met hun zwaarden en dachten dat ze kokosnoten spleten. Ze merkten op: “Wat een raar gekleurde kokosmelk”, “Wel lekker!”.

Zo waren Kalebas en Ananas, altijd met hun hoofd in hoger sferen. Mannen naar Gods hart!

Vandaag haalt David Wilkerson, religieus vervoerde, herinneringen op aan beide mannen (die in de Bijbel anders heten, maar dat is de test). Zo gingen ze eens naar de begraafplaats Nieuw Eik en Duinen (alleen heette dat in de Bijbel anders).

De Bijbel doet ook verslag van Kalebas’ laatste slag. Het was de culminatie van een lang en religieus leven, in het teken van een vurige strijd met geestelijke middelen. Kalebas vroeg vooraf het woord (we volgen grotendeels de Bijbel):

“Ik was veertig jaar oud toen Tomaat, de dienaar van de HEER, mij er vanuit het Westland op uit stuurde om dit land te verkennen. Ik bracht hem naar eer en geweten verslag uit. Mijn metgezellen joegen ons volk de schrik op het lijf, maar ik bleef volledig op de HEER, mijn God, vertrouwen. Tomaat beloofde me toen: “Omdat je op de HEER, mijn God, bent blijven vertrouwen, zweer ik je dat de hele streek die je hebt verkend voor altijd het grondgebied van jou en je nageslacht zal zijn.” Welnu, de HEER heeft mijn leven gespaard, zoals hij had beloofd.

Het is nu vijfenveertig jaar geleden dat hij, Tomaat, die belofte deed. De Westlanders waterden nog het moeras af. Ik ben nu vijfentachtig jaar oud, maar nog altijd even sterk als op de dag dat Tomaat me op verkenning stuurde. Ik ben nog even goed als toen in staat te vechten en het bevel te voeren. Geef me dus deze geestgronden die de HEER me indertijd heeft beloofd. U hebt toen toch gehoord dat er Stalactieten wonen, in grote en versterkte steden? Als de HEER me maar bijstaat zal ik ze wel meester worden, zoals hij heeft beloofd.” 

Nadat Kalebas dit had gezegd, zegende Ananas hem en gaf hem de Duin- en Bollenstreek als grondgebied. De Duin- en Bollenstreek heette destijds Langnek, naar Langnek, de grootste reus onder de Bollenstreekbewoners. Omdat Kalebas, een echte dikhuidvrucht, verwant aan het niet-eetbaar geslacht van de Klerenkasten, op de HEER, de God van Israël, was blijven vertrouwen, kregen hij en zijn nageslacht de Duin- en Bollenstreek als grondgebied, tot op de dag van vandaag. Hiermee eindigde de oorlog.

Een roerend verhaal van beloond godsvertrouwen, ontdaan van de lelijke moordscènes. Vijfentachtig – en dan nog een beloofd land veroveren! Het is voldoende om David Wilkerson tot de volgende interpretatie te verleiden, van toepassing op ons allen:

Het is niet voldoende om dood te zijn voor de zonde – om ergens in het verleden de volheid te hebben betreden. Het is noodzakelijk om te blijven groeien in de Heer tot het einde aan toe! Om zonder enige aarzeling uw geestelijke kracht en macht te behouden. Om “de Heer volkomen trouw te blijven” zelfs op hoge leeftijd!

En niet te vergeten:

De Duin- en Bollenstreek – Kalebas’ erfenis – betekent een geassocieerd gezelschap! Geassocieerd met wat? Met de dood! (..). Levens met hen die worden geassocieerd met de dood en opstanding van Jezus Christus! Kalebas heeft gebeden: “Geef mij deze geestgrond”. Met andere woorden “Geef mij deze wandel van het sterven aan mezelf!”.

Ik laat u verder aan uzelf over. U zult wel even bij willen komen. Of bent misschien bang voor de naïviteit waarmee u uw huidige woonplaats hebt gekozen of waarmee uw ouders u vernoemden.

Onze conclusies:

  1. Vervanging van Bijbelse eigen- en plaatsnamen door fantasienamen leidt niet tot aantasting van de strekking van de Bijbeltekst.
  2. Bij David Wilkerson zijn niet zozeer eigen- en plaatsnamen rijk aan betekenis maar alles. Wilkerson heeft grote moeite dingen arm aan betekenis te laten.

Sigmund Freud: soms is een sigaar een sigaar

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/11/17/kalebas/trackback/

%d bloggers liken dit: