Waar zijn de ouders?

God’s hete geiser spuit soms niet. Iedere Christen leert hiermee omgaan. Maar in het begin is men overvallen. Waarom infor- meren zo weinig ouders hun opgroeiende kinderen over deze stand van zaken en laten de voorlichting over aan mensen als David Wilkerson?

Zoals iedere Christen voelt ook charismatisch prediker David Wil- kerson zich weleens een heiden. Niet dat hij op zulke momenten (het kan weken aanhouden) aandrang voelt zonden te plegen – gelukkig niet. Hij wéét ook nog steeds gelovig te zijn:

Ik weet dat mijn geloof nog intact is en dat mijn liefde voor Jezus sterk is, en ik heb ook geen behoefte naar de dingen van de wereld.

Maar de lauwheid die hem op zulke momenten overvalt, is zo anders dan zijn gebruikelijke toestand:

Dan heb ik geen enorme behoefte om het Woord te lezen en heb ik ook weinig aandrang om te bidden. (..) Het is enkel dat het lijkt alsof ik dagenlang niet met God in contact kom, misschien zelfs weken.

Dagen, misschien weken, gaan voorbij zonder God’s al vervullende, warme aanwezigheid – maar misschien is God er toch wel, het lijkt alleen of Zijn al vervullende, warme aanwezigheid er niet is, voelt hetzelfde.

In zulke perioden is de verleiding sterk te zwichten voor zonden als jaloezie op de buurman of diens vrouw:

Heeft u ooit meegemaakt dat u zag dat andere Christe- nen gezegend werden maar dat u niets voelde? Zij ge- tuigen dat God hun gebeden verhoort en huilen van blijdschap. Het lijkt alsof ze op de top van een berg staan vol met blije en gelukkige ervaringen terwijl u maar een beetje voortsukkelt.

God geeft hen allerlei positieve gevoelens maar Wilkerson niet. En terwijl zijn gebeden, ook al betreffen ze niet wereldse dingen, niet worden verhoord, gebeurt dat met die van hun wel!

Zoals u uit ervaring weet, is er niets aan de hand. De Heilige Geest spreekt na enige tijd weer zacht maar duidelijk bekende gerust- stellingen. Een periode van warme, natte aanwezigheid kondigt zich aan. Spoedig huilt Wilkerson van blijdschap en is het bij de bu- ren droog.

Volwassenen maken zich in het algemeen niet druk om zulke peri- odes van godverlatenheid. Maar het jonge hart dat voor het eerst overvallen wordt door lauwheid, kou en geestelijke droogte! Dat denkt licht dat God zich voor eeuwig van hem of haar heeft afge- keerd!

Waarom lichten ouders hun opgroeiende kinderen niet in? Waar- om laten zij hen in het donker tasten en ten prooi vallen aan vre- selijke angsten? Waarom moet de hoogbejaarde David Wilkerson op zijn oude dag nog elementair onderricht aan elf- en twaalfjari- gen verzorgen? Men besteedt toch ook de seksuele voorlichting niet aan hem uit?

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2010/12/31/waar-zijn-de-ouders/trackback/

%d bloggers liken dit: