Zelfoverschatting

De apostelen hielden van een grapje op zijn tijd. Daar is niets mis mee. Maar maak het niet te bont.

Toen mijn moeder klein was en aan tafel uit de Bijbel voorgelezen werd, hoorde zij “apostelen” als “apenstelen”. Hoewel zij niet begreep wat werd bedoeld, luisterde zij eerbiedig.

Johannes en Petrus in de hemel hadden hier smakelijk om gelachen, als hun aandacht op dat moment niet naar belangrijker zaken was uitgegaan (het was 1938, de Tweede Wereldoorlog stond op punt van uitbreken en de apostelen probeerden vast uit alle macht dit te voorkomen). Maar als ze het ooit hier lezen, beleven ze er vast alsnog plezier aan!

Petrus en Johannes maakten wel meer lol tijdens hun werk, dat niet voor niets de Blijde Boodschap heet: “Petrus moet wel naar Johannes geknipoogd hebben” zegt David Wilkerson, erudiet charismaticus, die van alles het fijne weet.

Als Jomanda’s van hun dagen hadden Petrus en Johannes net iemand genezen: “Daar, in vlees en bloed, stond het levende bewijs dat Petrus en Johannes tijd met Jezus hadden doorgebracht“.

Daar kan niemand tegenop, en dus stond de hogepriester, voor wiens neus ze naar elkaar knipoogden, er berustend bij, zoals David Wilkerson opmerkt: “Er is geen twijfel mogelijk dat Petrus en Johannes de blik van berusting op het gezicht van de hogepriester moeten hebben gezien toen hij besefte dat ze tijd met Jezus doorgebracht hadden“.

Ai, don’t mention that name!

Een knipoog waard!

Hoewel hij niet in Hem geloofde, erkende de hogepriester ergens dat Jezus God was.

Deze valse collega van Wilkerson deinsde zonder twijfel met de handen voor ogen terug (kan David Wilkerson deze lezing bevestigen? Dank!). Hij kon de aanblik van de waarheid niet verdragen!

De apostelen intussen profiteerden van hun dagelijks contact met de Heer. Wat zagen ze Hem vaak! Binnenshuis (zowel boven als beneden), buiten, overal: “We zijn zojuist nog bij Hem geweest in de bovenkamer. En vanmorgen waren we met Hem toen we baden in onze cel. En zo gauw als we hier weer weg zijn zullen we Hem weer ontmoeten“!

Jezus straalde op hen af en dat gaf, begrijpelijk, een gevoel van onoverwinnelijkheid. De knipoog balanceerde op de grens van arrogantie.

Dus maak plezier en dol, als u Hem tegenkomt, met Jezus, maar verlies nimmer uit het oog: bekeren is serieus werk. Niet iedere heiden valt onmiddellijk om bij de aanblik van u omstraald door Jezus. En wonderbaarlijke genezingen hebben in dit mediatijdperk veel concurrentie van mediums en andere handelaars in spektakel en duivelskunsten.

Bekeren is topsport. Het vraagt uw volledige inzet, iedere dag! Wordt niet arrogant omdat wij Jezus hebben. We eten allen uiteindelijk genadebrood.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/02/18/zelfoverschatting/trackback/

%d bloggers liken dit: