Lof der traagheid

Passiviteit en traagheid zijn God een sieraad in het oog.

Ik begin met u te vragen zich in te spannen. Wat valt u op in onderstaande twee passages? Passage 1:

Sta er eens bij stil wat God hier vroeg van Abraham. Hij heeft hem nooit getoond hoe hij zijn gezin zou moeten voeden of ondersteunen. Hij vertelde hem niet hoe ver hij moest gaan of wanneer ze zouden aankomen. Hij vertelde hem slechts twee dingen “Ga” en “Ik zal de weg tonen”.

Vergis u niet, Abraham was geen jonge man toen God hem riep om deze toewijding te maken. Hij had waarschijnlijk allerlei plannen om de toekomst van zijn gezin veilig te stellen, dus had hij zich zorgen moeten maken over heel veel zaken toen hij nadacht over de roep van God.

Passage 2:

Natuurlijk vroeg Abraham zich af “Maar waar moet ik dan heen gaan Heer?”. God had hem simpelweg iets geantwoord als: “Dat vertel ik je niet, ga nou maar”.

Dit was niet logisch, dit is een volledig onredelijk verzoek voor ieder weldenkend mens. Ik zal dit aan u illustreren door aan iedere Christelijke echtgenote te vragen: stel u eens voor dat uw man op een dag thuis komt en zegt: “Pak al je spullen in schat, we gaan verhuizen”. Natuurlijk zou u willen weten waarom of waar naartoe, of op welke manier. Maar het enige antwoord dat uw man u geeft is “Ik weet het niet, ik weet alleen dat God gezegd heeft dat we moeten gaan”. Een dergelijk verzoek valt niet te beredeneren, het is simpelweg niet logisch.

Ter informatie: de eerste passage is afkomstig uit de overdenking van David Wilkerson van vandaag, de tweede uit een overdenking van hem van 17 december 2010.

De overeenkomst waarop ik u wil wijzen, afgezien van op Wilkersons formidabele inlevingsvermogen in God en Abraham, is een eendere kernbewering.

3 juni 2011:

In essentie vertelde God tegen Abraham: “(..) Als jij je hierop zult toeleggen dan zal Ik je zegenen, Ik zal je gids zijn en je naar een plaats brengen die onvoorstelbaar is”. De plaats waar God Abraham naar toe wou leiden is een plaats waar Hij ieder deel van het lichaam van Christus heen wil leiden. Net als Abraham, wordt het ons als gerechtigheid gerekend omdat we dezelfde roeping over ons leven hebben om onze volledig toekomst in de handen van God te leggen”.

Als u een mentale handeling verricht (‘uw toekomst in de hand van God leggen’) wordt u in de toekomst rijkelijk beloond.

17 december 2010:

Hij [God] vraagt dat wij Hem vertrouwen als Hij ons geen bewijs geeft middels het verhoren van gebeden, als de situatie hopeloos lijkt en we er zeker van zijn dat het nu toch echt allemaal voorbij is. (..) Onlogisch? Jazeker! Maar (..) God komt altijd Zijn woord na – met een perfecte timing van de Heilige Geest.

Als u een mentale handeling verricht (‘vertrouwen’) wordt u in de toekomst rijkelijk beloond.

Het verrichten van simpele mentale operaties wordt ons ‘tot gerechtigheid gerekend’, schrijft Wilkerson. Deze niet-alledaagse woorden Gods dienen wij in hun diepte te begrijpen. Ik illustreer dit.

Vandaag vertaalde Wilkersons Nederlandstalige, mogelijk onbezoldigde medewerker al eerder een Wilkerson-devotie, een die hij twee jaar terug ook al eens vertaald en gepubliceerd had. In feite vertaalt deze onbaatzuchtige kracht de hele week al oude overdenkingen voor een tweede keer.

Nagelaten teksten van Wilkerson daarentegen – onvertaald, nog niet gepubliceerd, officiële reden vorige maand om het Nederlandstalig Wilkersonblog voort te zetten na het wegvallen van de naamgever – laat hij echter onvertaald…

Daagt u al iets?

In die eerder vandaag opnieuw vertaalde overdenking ‘rekent’ God volgens Wilkerson een andere mentale handeling ‘tot gerechtigheid’: geduldig wachten.

Gaat nu dan wellicht een licht op?!

Nee? Dan een uitleg voor de lovenswaardig geduldig lerenden:

Geduldig hetzelfde opnieuw doen is een bijzondere religieuze verdienste. Het leven rekken, de tijd doden, brengt in de nabijheid van de Eeuwige – en rekent God tot gerechtigheid. Heden, verleden en toekomst vloeien ineen en u ontvangt –  ontving reeds – uw toekomstige beloningen.

* * *

Toch verwelkom ik een aanvang maken met de vertaling van de nalatenschap van Wilkerson. Want dit opnieuw opdienen van oude overdenkingen is een belediging – onbedoeld, ongetwijfeld – van die lezers – alle, neem ik aan – die Wilkersons inspanningen met aandacht lazen.

En, om met een argument vanuit het religieus geheimenis te eindigen: per slot van rekening bevinden ook de onvertaalde overdenkingen zich reeds in het religieus geheimenis en zijn feitelijk in de toekomst reeds vertaald. Publiceer ze dan ook.

wereldse imitatie van het religieus geheimenis

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/06/03/lof-der-traagheid/trackback/

%d bloggers liken dit: