Een vlaggetje op een driewieler op een bergpompoen van leven

Voor geloof hoeft u niets te snappen. Maar ja, wat snap je dan?

visioen

Stel u ziet een pompoen zo groot als de Mount Everest, met op de top een kind op een driewieler dat zwaait met een vlaggetje.

Natuurlijk bent u geïmponeerd door het ongewone schouwspel. U moet weten: in uw tijd is de driewieler nog niet uitgevonden (de verrekijker trouwens ook niet) en ook pompoenen en bergen zijn onbekend in uw geboortestreek, waar kool en moerasplanten het gebruikelijk voedsel vormen.

Wat ziet u dan precies?

Die vraag stelt David Wilkerson, ex-prediker, zich vandaag niet, in een vergelijkbaar geval.

Het visioen waarvan Wilkerson vandaag verhaalt, luidt volgens hem als volgt: een man ziet een man die eruit ziet alsof hij van brons is. En hij ziet water onder de drempel van een godshuis wegstromen, in ‘oostelijke’ richting.

Vervolgens spreekt God hem toe: “Hebt gij het gezien, mensenkind?”.

God bedoelt te zeggen, meent Wilkerson:

“Begrijpt u de omvang van wat u hier ziet? Ziet u waar dit stijgende water op wijst? Ik weet dat deze openbaring ontzagwekkend en verbijsterend moet zijn voor u, maar ik wil niet dat u de ware betekenis ervan mist. De wateren geven de manier aan waarop alles zal eindigen”.

Maar dat weet de arme man niet, want God zegt “Hebt gij het gezien, mensenkind?”, volgens Wilkerson.

Je vraagt je af waarom God niet direct zegt wat Hij te zeggen heeft, zoals Hij ons bij praktische kwesties in klare taal van advies voorziet en in het algemeen verzekert “Ik heb alles onder controle” (ook daar is geen woord Spaans bij). Waarom een ondoorzichtig schouwspel…als eenvoudig gelovige buig je het hoofd deemoedig.

God zegt “Hebt gij het gezien, mensenkind?”, aldus Wilkerson, en het mensenkind heeft het gezien. Het zag de nodige metingen verricht worden en het water in oostelijke richting wegstromen.

Maar wat betekent het allemaal?

Van Wilkerson hoeft de man het visioen niet te snappen, net zomin als andere gelovigen. Als hij het maar snapt. Maar dat doet hij natuurlijk evenmin. Iemand met antwoorden zonder vragen verschilt niet van iemand zonder vragen zonder antwoorden.

Trek je David Wilkerson’s werkwijze na, dan neemt hij een loopje met de Bron, de bijbeltekst waaruit hij zijn antwoorden put. Zo blijkt God helemaal niet bezig met de Eindtijd (o, mannen en hun hobby’s…).

God spreekt, integendeel, over belastingen, erfrecht, hoe Hij vereerd wenst te worden en waar de offerkeukens moeten worden geplaatst (lees vanaf hier enkele pagina’s door).

En dan, als Hij bij het wegstromende water is beland, laat God de man weten wat te vinden van dit visioen. En God schetst de man een luilekkerland:

Hij zei tegen mij: ‘Dit water stroomt door de oostelijke landstreek, dan naar beneden de Jordaanvallei in, en mondt uit in de Dode Zee. Wanneer het de zee in stroomt wordt het water daar zoet. Het zal er wemelen van levende wezens, overal waar de rivier stroomt komt leven, er zal vis zijn in overvloed. Als dit water in de Dode Zee aankomt wordt het water daar zoet; overal waar de rivier stroomt komt leven. Van Engedi tot En-Eglaïm zullen er vissers staan, en er zullen droogplaatsen voor netten zijn. Er zullen net zo veel soorten vis zijn als in de Grote Zee. Alleen de moerassen en de poelen worden niet zoet, die blijven vol staan met zout water. Aan de oevers van de rivier zullen allerlei vruchtbomen opkomen, waarvan de bladeren niet zullen verwelken en de vruchten niet zullen opraken; elke maand zullen ze vrucht dragen. Het water stroomt immers uit het heiligdom. De vruchten zullen eetbaar zijn en de bladeren geneeskrachtig.’

Kijk, daar kan een gelovige wat mee.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/07/21/een-vlaggetje-op-een-driewieler-op-een-bergpompoen-van-leven/trackback/

%d bloggers liken dit: