Broodje halfzacht

Even kort, want de Heer wil me dringend spreken: David Wilkerson, spreker in struikelende tongen, stelt gelovigen vandaag voor onoverwinnelijke begripsproblemen, ik vraag me af waarom en vind het antwoord. Wie tijd heeft, leze door!

Donkere wolken pakten zich vandaag boven me samen na lezing van de eerste zinnen van prediker David Wilkersons postume religieuze devotie, voortbrengsel van deze door een afnemende maar devote schare volgelingen hondstrouw gevolgde Godgeleide zielenwringer:

Ik heb ooit eens een week lang al huilend aan de voeten van de Heer doorgebracht, ik riep het uit naar Hem om een Woord van troost en hoop voor alle gekwetste gelovigen die naar ons schrijven. Terwijl ik in New York werkte met verslaafden, alcoholisten en daklozen bad ik “Heer, overal waar ik kijk zie ik pijn, wanhoop, verdriet en problemen. Welke boodschap kan ik ooit geven aan mensen met zulke grote noden? Wat is uw Woord voor hen?

Terwijl ik wegzonk in een diepe depressie, waaruit de Heer me zojuist gered heeft, welden wanhopige vragen in me op, als luchtbellen van de bodem van een diepe oceaan van ingeslikt verdriet, gericht aan Wilkerson, onbereikbaar voor mijn klacht:

  • Hoe moest het die week met u verder;  uw preken, kerk, de verplichtingen jegens uw uw gezin, uw kliniek? Namen anderen het van u over terwijl u in afzondering huilde of werkte u huilend door?
  • Waar bevond u zich gedurende die verschrikkelijke periode? Sliep u thuis in een aparte kamer of huilde u naast uw vrouw in bed?
  • Droogde u Jezus’ voeten met een handdoek van geloof of waren uw tranen nat en verbleef u aan Zijn voeten?
  • Was uw traanklier na een half uur leeg of zegende God u met een wonder van wonderbaarlijke traanvermenigvuldiging?
  • Waarom kwam u niet op het idee de Bijbel op te slaan, zowel die keer toen het huilen een week aanhield, alsook die andere keer, toen u een boodschap voor de drugsverslaafden zocht?
  • Had u werkelijk geen idee welke boodschap u die daklozen zou brengen vóórdat God u iets zei? U preekt doorgaans hetzelfde, ik dacht vanuit een vaste overtuiging. Is het voor u altijd weer afwachten wat God u dit keer vraagt te zeggen en bent u telkens blij verrast als het hetzelfde mag zijn?

Enkele bijna direct eropvolgende zinnen van Wilkerson stortten mij in een gat, zo diep en ook zo zwart, dat ik niet dacht dat ik het zou overleven – tot de Heer mij zojuist ook daaruit bevrijdde:

De Heer verzekerde mij ervan dat Hij voorzien had in een manier waarop Hij ieder kind de kracht kon geven de vijand te weerstaan. Deze kracht komt alleen voort door het eten van het Brood die uit de hemel gestuurd wordt. Onze geestelijke gezondheid is afhankelijk van het verkrijgen van dit Brood.

Luister aandachtig naar de woorden van Jezus: “Gelijk de levende Vader Mij gezonden heeft en Ik leef door de Vader, zo zal ook hij, die Mij eet, leven door Mij”
(Johannes 6:57).

Al huilend jammerde ik onverstaanbaar:

  • Zei God dat Hij een geschikt woord had, maar gaf het niet?
  • Gaf God wèl een geschikt woord? Waarom onthoudt u ons dit en citeert uit de Bijbel?!

Nu haast ik mij naar het Levend Woord van de Heer – want dit lijkt niet op religie!

 “We moeten met regelmaat naar de tafel van de Heer komen”.

Ja, en laat Wilkerson niet zulk bedorven voedsel voorzetten!

Ja, nu haast ik mij naar levend Brood!

Ik kom eraan!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/07/28/broodje-halfzacht/trackback/

%d bloggers liken dit: