Vloeken in de kerk

David Wilkerson pleit zichzelf vandaag vrij van ijdelheid. Hij beroept zich op Gods gezag

Prediken is een theatrale bezigheid. Niemand kun je dat stelliger horen beweren dan de (volwassen) kinderen van religieuze voorgangers. Als kind maken zij de transformatie van papa wekelijks mee. Is die man achter de kansel dezelfde als die thuis met pantoffels op de bank? De man op wiens rug je paardje rijdt?

Vele Nederlandse cabaretiers, tevens domineeskind (Freek de Jonge, Seth Gaaikema), hebben ervan getuigd dat hun vaders beroep op een bepaalde manier hun beroepskeuze voorbereidde: ook mannen van het woord, ook optreden voor een zaal, ook in het centrum van de aandacht staan, ook moraliseren.

Wie optreedt is ijdel. Dat kan samen gaan met verlegenheid. Acteur Joop Admiraal was daarvan een sprekend voorbeeld.

Die rare combinatie van geldingsdrang en verlegenheid leidt tot tegelijk weg willen vluchten van de schijnwerper en in het volle licht ervan willen staan.

Niet alleen hun kinderen, ook menig dominee/voorganger zelf erkent dat een zekere ijdelheid hem niet vreemd is, zoals bijvoorbeeld Nico ter Linden. Als het de voorganger stimuleert zijn werk met grote inzet te doen, kan het zelfs het geloof ten goede komen. Het zoeken van de goedkeuring van de gemeente leidt tot uitstekend voorbereide en goed ‘voorgedragen’ preken.

Daarom verbaast de postume column van de dit jaar overleden prediker David Wilkerson zo. Wat wil de man, die vijftig jaar de wereld afreisde, preekte en zijn columns in meer dan vijftien talen liet vertalen, beweren?

Duidelijk zinspeelt hij op de mogelijkheid dat mensen als hijzelf gedreven worden door ijdelheid:

Tien jaar lang heeft Jozef trouw gediend in het huis van Potifar maar uiteindelijk werd hij verkeerd beoordeeld en werd er een vals getuigenis over hem afgelegd. Zijn overwinning over de verleiding van de vrouw van Potifar maakte dat hij in de gevangenis terecht kwam. Op die momenten moet hij met vreselijke vragen hebben geworsteld: “Heb ik het wel goed gehoord? [God had Jozef in dromen een grote toekomstige rol onthuld; PP] Of kwamen deze dromen slechts voort uit mijn eigen trots? Zou het kunnen dat mijn broers gelijk hadden? Misschien gebeuren al deze dingen met mij ter discipline vanwege mijn zelfzuchtige begeertes”.

Geliefden, er zijn tijden geweest dat God mij dingen heeft getoond die Hij voor mij verlangde – een bediening, dienstbaarheid, bruikbaarheid – maar iedere omstandigheid was precies het tegenovergestelde van het Woord dat ik ontvangen had. Op die momenten dacht ik “O Heer, dit kan niet van U komen; het moet mijn vlees zijn geweest”.

Het enige argument dat hij inbrengt tegen de mogelijkheid van ijdelheid is zijn kennis van de afloop. Maar achteraf de toekomst voorspellen is geen argument. Ook is het goed mogelijk dat ook een ijdele voorganger succesvol is.

Verder gebruikt Wilkerson geloven in de wereldse betekenis, waarin ‘geloven’ de zwakke vorm van ‘weten’ is, ‘geloven’ de betekenis heeft van ‘schatten’, ‘het gevoel hebben dat’:

Ik geloof niet dat een van deze zaken een egotrip waren voor Jozef. Zijn hart was zo gericht op God dat dit Woord hem een nederig besef van zijn lot gaf.

Dat doet afbreuk aan geloven in de krachtige, religieuze zin. Wanneer de heer Wilkerson gelooft dat Ajax dit jaar kampioen zal worden, gun ik hem zijn opinie, maar wens hem niet als christelijk geloof verkondigd te zien. Net zomin ben ik geïnteresseerd in de krantelezeropinies van de heer Wilkerson over het karakter van Jozef.

Die was alle ijdelheid vreemd, gelooft Wilkerson, want:

Jozef was al gezegend door slechts te weten dat hij een belangrijke rol zou spelen binnen Gods wil!

Ja, wie zou zich niet gestreeld weten met ‘slechts’ die kennis!

Wilkerson (niet God) haalt twee vragen door elkaar:

  • Kan een voorganger ijdel zijn?
  • Houdt God Zijn beloften?

Over Wilkersons kromme redeneren in die eerste aangelegenheid heb ik het hier willen hebben. Iemand die zo naïef is over ijdelheid, loopt groot gevaar hem bij zichzelf niet op te merken. Maar dat is oud nieuws. Jaren terug wijdde ik al een beschouwing aan Wilkersons zelfingenomenheid. Zie aldaar.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/08/06/vloeken-in-de-kerk/trackback/

%d bloggers liken dit: