Gered van collectieve waanzin

De gelijkenis van de verloren zoon bevat de gekte van het ongehoorzaam leven.

De gelijkenis van de verloren zoon gaat over twee zonen, een vader, een erfenis; geld laten rollen; solliciteren; het vak van varkenshoeder; hongersnood; down and out zijn in Israël; nouvelle cuisine; bezinning en zichzelf herpakken; de daad bij het woord voegen; medelijden; hardlopen; ringen, mooie gewaden en andere menselijke lichaamsversiering; feestmaaltijden; muziek en dans; het inwinnen van informatie; woede en jaloezie in de familiesfeer en het hanteren daarvan.

De betekenis van de gelijkenis is daarentegen onuitputtelijk. Je kunt er van alles in terugvinden. Uw depressiviteit bijvoorbeeld. Dat is vandaag de interpretatie van David Wilkerson, ex-levende, in zijn vierde, vijfde of twaalfde beschouwing over deze gelijkenis.

Hoezo depressief? Omdat zelfstandigheid depressief maakt. De verloren zoon, die de erfenis van zijn vader verbrast, staat volgens Wilkerson symbool voor het leiden van een zelfstandig leven:

[De erfenis] vertegenwoordigt zijn eigen belangen: zijn talenten, zijn mogelijkheden, alle dingen die hij gebruikte om het leven en al haar problemen onder ogen te komen. Hij zei “Ik heb intelligentie, een goed verstand en een goede achtergrond. Ik kan weg gaan van hier en red het voortaan allemaal zelf wel!

Volgens Wilkerson de houding van veel Christenen, hemzelf en zijn volgelingen niet uitgezonderd. Dat kan niet lang goed gaan en dat doet het ook niet – eens wordt iedereen depressief:

Maar wanneer het even zwaar wordt, komen we aan het eind van onze eigen mogelijkheden! (..) We kunnen een uitweg vinden voor veel van onze problemen en we kunnen zelfs innerlijke kracht vinden voor sommige beproevingen, maar er komt een tijd dat een hongersnood de ziel zal treffen!

Op dat moment komt u aan het einde van uzelf en weet niet meer welke kant u op moet gaan. Uw vrienden kunnen u niet helpen, u bent leeg en gekwetst, en er is niets meer in u waar u op kunt bouwen. U bent volledig uitgeput – al uw vechtlust is verdwenen! Alles wat nog overblijft is angst, depressie, leegte en hopeloosheid.

Bij een geestelijke hongersnood werpt ook de meest zelfstandige mens de handen in de lucht, geeft op en raakt depressief. Menig wereldse hongersnood wordt met vereende krachten bestreden maar hier is dat onmogelijk.

De geestelijke hongersnood werkt als een waterscheiding. Een heiden sterft maar een afgedwaald Christen, zoals de verloren zoon, grijpt soms een reddingsboei of krijgt die toegeworpen: de herinnering aan hoe goed het vroeger was, toen hij/zij nog onzelfstandig door het leven ging:

Wat was hetgene wat hem [de verloren zoon] uiteindelijk bij zinnen bracht? Het was het moment dat hij zich de overvloedige voorzieningen herinnerde in het huis van zijn vader!

Tot zover David Wilkersons interpretatie. Men kan zich afvragen waarom de zoon überhaupt op pad ging als het zo goed toeven bij vader was en verbaasd opmerken dat Wilkerson gisteren nog opmerkte dat veel Christenen Gods rijke voorzieningen niet ervaren hebben – dan kunnen ze zich die dus ook niet herinneren.

Maar, kun je reageren, dat zijn dan dus Christenen zonder reddingsboei.

Ook laat ik rusten dat David Wilkerson vandaag zegt dat de zoon niet van de vader hield – althans, dat staat niet letterlijk in de Bijbeltekst en, inderdaad, dat staat niet letterlijk in de Bijbeltekst – maar vorige maand schreef:

Ik geloof dat liefde deze jongeman naar huis terugbracht [maar de vreugde van de vader hem daar gehouden heeft!] [vet van PP]

Ik weet wel dat David Wilkerson vandaag het punt wil maken “dat de liefde van God voor ons zonder voorwaarden is, niet afhankelijk van onze liefde voor Hem”, en dat daarom een verloren zoon die niet van zijn vader houdt hem goed uitkomt. Maar…mag je verzinnen wat je goed uitkomt?

Verzinnen past bij een wereldse vorm van ‘geloven’; geloven als de mindere vorm van ‘weten’. Als je niets ten voordele van je opinie kunt inbrengen, roep je: “Maar ik gelóóf het!”. Willen Wilkerson-volgelingen zo te boek staan?

Niet met deze intellectueel veeleisende vragen val ik Wilkerson-volgelingen lastig. Slechts dit verzoek:

TOON MIJ DE MILJARDEN DEPRESSIEVE HEIDENEN

Ik bedoel, het is een ding om een geloof van niet-ingeloste beloften te prediken. Maar om anders- en nietgelovigen moedwillig te verlagen om je bleekneuzenbrigade een aanschijn van vitaliteit en aanlokkelijkheid te geven…dat zijn typisch bleekneuzenmanieren.

Depressiviteit komt ook in agressieve varianten voor, heren en dames. Oftewel: beheers u een beetje. Kijk eens rond voor u wat beweert. Medemensen zijn geen product van uw verbeelding. Ze bestaan echt en verdienen elementair respect, ook als ze niet uw geloofsovertuiging zijn toegedaan of simpelweg brutaal gelukkig.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/08/12/gered-van-collectieve-waanzin/trackback/

%d bloggers liken dit: