Gepokt en gemazelde griesmeel

David Wilkerson wekt soms de indruk dat God hem voor de voeten loopt.

             

Zoals u nu mijn woorden leest, lieve lezer(es), lazen eerder vandaag of zelfs nu tegelijkertijd andere mensen de meest recente overdenking van de te vroeg heengegane prediker David Wilkerson.

Hun blik viel op een gegeven moment op de volgende zinsnede:

Ik bid dat wanneer u deze boodschap leest iets u diep in uw hart zal treffen en dat u in staat zult zijn om te zeggen “U heeft gelijk broeder David.”

Ook ik las die zin vandaag. Hij zette me aan het denken. Mijn vraag: wat moet een lezer ermee?

Als hij/zij zich aangesproken voelt, moet hij/zij dan bidden: “Dank U Heer, dat U David Wilkersons gebed verhoord heeft en ik me aangesproken voel? Dank U dat U mij me aangesproken doet voelen”?

Als hij/zij Wilkerson daarentegen maar een malloot vindt, moet hij/zij dan bidden: “Heer, wat is er mis met mij, dat U mij me niet aangesproken doet voelen?”?

Ook kwam ik diep te denken over de persoon David Wilkerson. Hoe zag hij zijn rol? De overweging “Niet geschoten, altijd mis. Van de miljoenen lezers is er altijd wel een op wiens situatie mijn woorden als een handschoen passen” lijkt te prozaïsch voor een geestelijk denkend man als Wilkerson.

Nee, hij moet naar eigen overtuiging niets dan de waarheid brengen, die uit de aard der zaak overtuigend (want: de waarheid) is. Maar hoe ziet hij dat?

Overtuigen zijn woorden op eigen kracht, heeft hij, broeder David, gelijk? Of doen ze dat zijns ondanks, d.w.z: doet God het werk in de harten of zielen van de mensen, ongeacht de kwaliteit van Wilkersons verbale bijdrage?

Ik zou denken het laatste. Wilkerson schrijft nooit dat God hem zinnen deed schrijven waarvan hij steil achterover slaat. God mag Wilkersons typehand leiden, tot de mens Wilkerson verbijsterende typeregels leidt het niet.

Ook aan de moeilijkheidsgraad van de te vatten waarheid kan het niet liggen. Die is namelijk eenvoudig: Gods liefde is zo groot, dat u het niet bevatten kan. Om die waarheid te vatten, hoeft normaal gesproken nergens een geestelijk muntje te vallen. Het is geen E=MC2.

Nee, Wilkersons “Ik bid dat u deze waarheid zult kunnen grijpen – dat het uw ogen zal openen” verwijst niet naar de intellectuele moeilijkheidsgraad van de te vatten waarheid. Het is meer dat niet zo heel moeilijke woorden doodse tekst blijven maar, als de Geest vaardig wordt, Gods vitale woord!

Ook anderszins was me al duidelijk geworden dat het niet ging om de woorden van Wilkerson. Want, excuseer me dat ik het zeg, maar wat een krakkemikkige tekst zet Wilkerson ons voor!

Zoals hem geraden is, begint hij nog wel met een Bijbeltekst, met daarin de uitdrukking “geworteld en gegrond in de liefde”. Maar dan! Iedereen weet wel zo’n beetje wat spreker met die uitdrukking bedoelt. Een boom die goed geworteld is, wordt niet bij de eerste windvlaag omver geblazen. Een huis met een goed fundament (“gefundeerd” is synoniem van “gegrond” en even eerder in de Bijbeltekst is sprake van Jezus die in onze harten “woning maakt”) verzakt niet snel.

Zo’n stevige basis geeft het geloof in Jezus!

Is het werkelijk nodig dat David Wilkerson nog eens zijn gevreesde woordenboek oud-Grieks erbij haalt en predikt:

Geworteld en gegrond betekent hier “om onder u een diepe en stabiele fundering te bouwen van het kennen en begrijpen van Gods liefde voor u”. Met andere woorden, de kennis van Gods liefde voor u is de fundamentele waarheid waarop alle andere waarheden gebouwd moeten worden! Dit is bijvoorbeeld waar de vreze Gods op gebouwd is. [enzovoort, enzovoort]

Moeten we hem niet liever verzoeken, in naam van het Heil, God Zijn werk te laten doen en er niet zo onverdraaglijk doorheen te hakkelen?

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/08/24/gepokt-en-gemazelde-griesmeel/trackback/

%d bloggers liken dit: