Wat doet u fout?

Wie gelooft er hier te weinig?

Wie in de Zoon van God gelooft, draagt het getuigenis in zich. (..) Dit getuigenis luidt: God heeft ons eeuwig leven geschonken en dat leven is in zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven. Wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet“.

Je zou denken: als iemand bovenstaand getuigenis gelooft, is daarmee de kous af. Hij of zij is een Christen, anders dan de ongelovige die het getuigenis niet overneemt.

Het is geen hogere wiskunde. Je gelooft het. Of je gelooft het niet.

Het is niet moeilijk te begrijpen, geen E = MC2. Complicatie is hoogstens wanneer mensen de woorden in een overdrachtelijke zin willen geloven: “Met ‘Zoon van God’ wordt bedoeld dat Jezus een zeer bijzonder mens was. In die zin geloof ik het”.

Afgezien hiervan geen groot denkbaar probleem. Charismatisch prediker David Wilkerson denkt hier echter anders over. Hij koppelt bovenstaande Bijbelquote – of liever de tussenzin die ik weggelaten heb – “Wie God niet gelooft, maakt hem tot leugenaar, omdat hij geen geloof hecht aan het getuigenis dat God over zijn Zoon gegeven heeft” – aan een verhaal uit het boek Numeri, en verklaart dat het daar verhaalde ook op ons van toepassing is.

Opvallend bij Wilkerson is dat bij hem geloven iets is wat je meer of minder kunt doen, variërend op een schaal van 1 tot 100 procent. Alleen 100 procent telt bij hem als “geloven”, alles minder rekent hij tot twijfel, matig geloof.

Opvallend is ook dat hij over correct geloven verder weinig weet op te merken. Terwijl ontstellend veel mensen de 100 procent niet halen, doet Wilkerson alsof dit een fluitje van een cent is.

De zaak is niet van belang ontbloot: volgens Wilkerson maakt niets God kwader dan matig geloof.

Anders gezegd, het probleem met Wilkersons analyse – die hij in menige posting verkondigt  – is dat hij geen zinnige concrete aanbeveling geeft hoe van 99 tot 100 procent te komen.

Je zou denken: als iemand 99 procent gelooft, dan is er nog slechts een piepklein greintje ongeloof over. Een vrijblijvend gelovige is zo iemand in alle redelijkheid niet te noemen. Wat moet betrokkene doen om dat laatste percentje te overbruggen?

Bekijk je Wilkersons tekst met die bril op, dan valt op dat hij versimpeld redeneert. Ons percentage ongeloof stelt hij als volgt voor:

We lezen Zijn Woord en horen al Zijn beloftes vanaf de kansel maar vervolgens trekken we ons terug onze hoek in om ons te ergeren omdat we Hem niet ogenblikkelijk datgene zien doen waar wij denken dat Hij zou moeten doen voor ons.

Kom nou toch! Laat Wilkerson voor zichzelf spreken maar niet iedereen is een stampvoetend, jengelend, verwend kind, dat van God onmiddellijke inwilliging van zijn of haar wensen eist. Ik ken in mijn kennissenkring niemand die aan deze omschrijving beantwoordt.

Ook Wilkersons argument om Christenen die een of meer percentjes ongeloven over de streep te trekken, overtuigt niet:

Sta eens een moment stil en bedenk u zelf eens alle dingen die God voor u gedaan heeft: Hij heeft u bewaard, Hij heeft uw gebeden verhoord. Hij heeft u ontmoet temidden van uw crisis, en Hij heeft u uit verzoekingen weggenomen, heeft u gevoed met manna uit de hemel en Hij heeft allerlei andere wonderlijke zaken verricht!

Dat beaamt iedereen die – en dan leg ik, for the sake of the argument, de lat hoog – meer dan 80 procent gelooft. En voegt dankbaar toe, dat God ook steeds nieuwe en zwaardere beproevingen op onze weg legt. Oftewel:

Wat doet deze gelovige nu eigenlijk precies verkeerd?

Dezelfde vraag dringt zich op bij Wilkersons aanbevelingen om het euvel te verhelpen. Een luidt:

  • eindelijk Hem vertrouwen en in Hem rusten.

‘Vertrouwen’ en ‘rusten’ hebben hier het aanschijn van handelingen die je wel of niet kunt doen – zoals een lichtschakelaar aan of uit zetten – niet in percentages van 1 tot 100. Het “eindelijk” heeft een zweem van ongeduld en suggereert in elk geval dat het om een eenvoudig uit te voeren handeling gaat.

Een tweede aanbeveling, volgend op bovengenoemde typering van gelovigen als verwende kinderen:

  • Zijn woorden toestaan om verankerd te raken in onze ziel.

Dit is een variant van het fameuze gebod te laten, eerder deze week. Ga er maar aan staan!

Laten we de zaak eens omkeren. Zou Wilkerson niet wat meer – 90 procent bijvoorbeeld, tot bewijs van het tegendeel zich aandient – in de oprechtheid van zijn medegelovigen moeten geloven in plaats van karikaturen van ze te maken en bazeltaal te bezigen? Fatsoenshalve?

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/09/29/wat-doet-u-nu-eigenlijk-fout/trackback/

%d bloggers liken dit: