Het grote variatiesboek

Het religieus associatievermogen van de grote prediker David Wilkerson is soms belastend voor zijn volgelingen. Vandaag schrijft hij een totaal andere gemeenschap met onze Heer voor dan vorige keer!

De oude psychoanalyticus Sigmund Freud had de neiging om alle langwerpige voorwerpen in dromen als “fallussymbool” te duiden. Net zo ziet begenadigd prediker David Wilkerson achter elke Bij- belzin een rijke theologie.

Ik bedoel: de apostel Paulus schrijft een brief. Hoe geestelijk en heilig de apostel ook was, het blijft een brief, zoals u en ik ook wel eens schrijven.

Ik bedoel: Paulus begint zijn brief met een inleidende alinea, alvo- rens ter zake te komen, net zoals een gesprek begint met een be- groeting, dan praten over koetjes en kalfjes, en dan de hoofdmoot.

Wilkerson komt niet voorbij de inleidende opmerkingen. Paulus’ begin:

Van Paulus, apostel van Christus Jezus, geroepen door de wil van God, en van onze broeder Sostenes. Aan de gemeente van God in Korinte, geheiligd door Christus Jezus, aan hen die zijn geroepen om zijn heiligen te zijn, en aan allen die de naam van onze Heer Jezus Christus aanroepen, waar dan ook, bij hen en bij ons. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.

Ik dank mijn God altijd voor u, omdat hij u in Christus Jezus zijn genade heeft geschonken. Door hem bent u in elk opzicht rijk geworden. Alles wat u zegt en al uw ken- nis bewijst dat het getuigenis over Christus bij u veran- kerd is, en hierdoor ontbreekt het u terwijl u op de komst van onze Heer Jezus Christus wacht, aan geen enkele gave van de Geest. Hij is het ook die u tot het einde toe de zekerheid geeft dat u geen blaam zal treffen op de dag van onze Heer Jezus Christus. God, door wie u geroepen bent om één te zijn met zijn Zoon Je- zus Christus, onze Heer, is trouw.

Het gaat Wilkerson om de vetgedrukte regel. Zijn vertaler kiest voor de NBG-vertaling van 1951:

God is getrouw, door wie gij zijt geroepen tot gemeen- schap met zijn Zoon Jezus Christus, onze Here.

Vervolgens ontvlamt Wilkerson in een gloedvol betoog:

Dit ene vers legt een waarheid voor ons neer die ons door iedere storm van het leven heen kan brengen. Hier is een simpele waarheid die ons hart in rust kan houden terwijl alles om ons heen staat te schudden. Hier is het Woord van God wat ons weg kan houden van de angst die steeds meer grip krijgt op de wereld. De waarheid is dit: We kunnen van Gods trouw leren door te beant- woorden op onze roep om in gemeenschap met Jezus te blijven.

Feitelijk heeft Wilkerson nog niets gezegd, alleen een aantal vaste decorstukken in zijn betogen neergezet:

  • een aarde die staat te schudden
  • stormen die zijn lezers plagen
  • angst die de wereld steeds meer in zijn greep zou houden

Voordat Paulus zijn betoog kan beginnen, is Wilkerson afgehaakt en doorgesprongen naar een andere Bijbelregel, van Mattheus. Met die regel meent hij aan te kunnen tonen wat Paulus bedoelt met “gemeenschap met Jezus”.

Maar eerst begint hij over wat Paulus NIET bedoelt. Een flauwe benadering. Een wijs man zei eens: “Ik praat over wat dingen wel zijn, niet over wat ze niet zijn. De opsomming van wat dingen niet zijn is oneindig”.

Wilkerson beperkt zijn negatieve opsomming tot enkele stok- paardjes:

We worden niet geroepen om op ons eigen intellect te vertrouwen. We worden niet geroepen om op vlees, op mensen of op iets anders in deze wereld te vertrouwen.

Nee, we worden geroepen tot gemeenschap met Jezus.

Het is duidelijk dat Paulus geen vleselijke gemeenschap met Jezus op het oog heeft maar of het volgende nu de positieve invulling is:

“Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven” (Matteüs 11:28)

Hierna ontvlamt Wilkerson opnieuw maar het woord “gemeen- schap” keert niet terug. Hij somt weer een aantal dingen op die niet de bedoeling zijn. Omslachtig!

Laat ik Wilkerson te hulp schieten en u, naar waarheid snakkende lezer, tonen hoe de gemeenschap met Jezus eruit ziet – waartoe ook u immers geroepen wordt.

Wilkerson heeft namelijk al eens eerder over dit onderwerp ge- schreven. Ook toen ontvlamde zijn betoog maar een andere rich- ting op, die gelukkig de gemeenschap niet uit het oog verloor. Toen bestond het uit het volgende:

Of, voor wie niets snapt als het niet uitgelegd wordt: “Het gaat om een wederzijdse genegenheid waarin zowel liefde ontvangen als ge- geven wordt“.

Dat was een andere keer. Vandaag bestaat gemeenschap met Je- zus uit: de hele dag door bidden.

Ik spreek over een focus op Hem de hele dag door! “Bidt zonder ophouden” (1 Tessalonicenzen 5:17). Dit is een simpel, stil gesprek – gewoon met Hem spreken, bekend met Hem worden, zodat u ten tijde van crisis  [enz]

En Paulus? De aanleiding om zijn brief te schrijven, tevens hoofd- onderwerp, is de hem gemelde verdeeldheid:

Broeders en zusters, in de naam van onze Heer Jezus Christus roep ik u op om allen eensgezind te zijn, om scheuringen te vermijden, om in uw denken en uw o- vertuiging volkomen één te zijn. Door Chloë’s huisgeno- ten is mij namelijk verteld, broeders en zusters, dat er verdeeldheid onder u heerst. Ik bedoel dat de een zegt: ‘Ik ben van Paulus,’ een ander: ‘Ik van Apollos,’ een derde: ‘Ik van Kefas,’ en een vierde: ‘Ik van Christus.

Ik betwijfel of gemeenschap met Jezus hebben hiervoor een prak- tische oplossing is – maar, zoals gezegd, David Wilkerson was al lang afgehaakt toen Paulus over de lokale christelijke werkelijkheid van deze vroege gemeente begon.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/10/17/het-grote-variatiesboek/trackback/

%d bloggers liken dit: