Door dorre bladeren ritselt de wind

David Wilkerson heeft er grote moeite mee dat hij slechts mens is, niet Gods spreekbuis. Dus smokkelt hij wat.

Ondanks dat de Nieuwe Verbondbeloften tegen deze dode beenderen gepredikt waren, waren ze nog niet de vreugde van Zijn zegeningen binnengetreden”, predikt vermaard charismatisch prediker David Wilkerson vandaag tegen dodemansbeenderen.

Wilkerson zelf is inmiddels ook niet meer onder ons. Wellicht dat zijn dode orenbeenderen mijn woorden enige aandacht willen schenken.

Wat Wilkerson simpelweg wil zeggen is: ik lees mijn charismatisch geloof terug in de Bijbel – of ‘terug de Bijbel in’, zoals critici zullen zeggen. Hebben zij gelijk?

Ezechiël’s visioen van de dode beenderen, waarnaar Wilkerson verwijst, is allereerst gericht op het volk van Israel ten tijde dat het boek geschreven werd (in ballingschap, etcetera). Maar je kunt het natuurlijk naar de huidige tijd toe interpreteren.

En dat doet Wilkerson met zijn opmerkingen over Jezus (Nieuw Verbond), Wiens kruisdood echt niet op het netvlies van Ezechiël en het Joodse volk stond in die dagen. Zij hadden genoeg aan hun eigen sores, precies zoals Wilkersonvolgelingen heden ten dage beproefd worden en alle dagen veel te dragen hebben en daarover prediking ontvangen.

Wilkerson doet niet geheimzinnig over zijn heden-gerichtheid:

Ezechiël 37 gaat over Gods verlangen voor ons dat wij de beloften van Zijn Nieuwe Verbond grijpen – dat we leren hoe we werkelijk kunnen leven door de zegening van het verbond binnen te treden.

Maar hij doet het wel onhandig:

Het is belangrijk om op te merken dat deze vaten die hier levenloos op de grond lagen onder het verbond waren.

“Vaten” is Wilkerson’s beeldspraak voor de visionaire “dode beenderen”, die op hun beurt beeldspraak zijn voor het volk van Israel, in het visioen dat Ezechiël had. En met vaten heeft Wilkerson iets.

Zulke taal – dode materie ‘onder een Nieuw Verbond’? – doet een groot, misschien ondraaglijk beroep op de goedgelovigheid van de volgeling.

Aansluitend belast Wilkerson de dode beenderen opnieuw met zijn “Nieuw Verbond”, dat de beenderen destijds niet bekend kon zijn, gesteld dat beenderen denken konden en oren hadden en geen visioen waren:

Ziet u, de Heer had hen het volgende verteld: “gij dorre beenderen, hoort het woord des HEREN” (Ezechiël 37:4). Ze hadden gehoord van Gods verbondsbeloften: “Zie, Ik breng geest in u, en gij zult herleven

David Wilkerson heeft het er moeilijk mee dat hij – ook hij! – interpreteert. Het maakt hem mens, feilbaar, kritiseerbaar. Wilkerson zou zo graag, aangeblazen door God, louter waarheden spreken! Vandaar dat hij zijn interpretatief aandeel wegmoffelt en liefst doet voorkomen alsof hij louter Bijbelteksten herhaalt.

Integriteit is een immense opgave, geliefde broeder en zuster.

Alsof om dat te onderstrepen slaakt Wilkerson vervolgens een kreet. Waarom volgen zijn volgelingen zijn redding brengende aansporingen niet op, ook niet na honderden herhalingen? Voor de 400e keer geeft hij hiervoor als verklaring: ze kunnen het niet geloven – het is te mooi om waar te zijn. Dus herhaalt Wilkerson voor de 400e keer:

Veel gelovigen vandaag de dag hebben gehoord van Gods Nieuwe Verbond – maar ze kunnen het nauwe- lijks geloven omdat het te goed klinkt om waar te zijn. Ze zeggen “Ik weet dat God de Heilige Geest heeft geschonken en dat Hij in ons woont. En ik weet dat de Geest de taak op zich genomen heeft om te maken dat wij Christus gehoorzamen. Ik wil die zegening zo graag, maar hoe kan ik het verkrijgen in mijn leven?”

Die dode beenderen in beweging zetten is pas echt onbegonnen werk.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/10/20/door-dorre-bladeren-ritselt-de-wind/trackback/

%d bloggers liken dit: