De antichrist zaait twijfel

De duivel is listig maar verraadt zich uiteindelijk toch.

Nietsvermoedend las ik vandaag de preek van charismatisch prediker David Wilkerson. Het leek een herhaling van zijn preek van gisteren, met opnieuw de strekking: waar geloof bestaat uit meer dan woorden, namelijk daden, meer in het bijzonder: wonderen.

Wilkerson staafde zijn punt door een aantal Bijbelquotes onder elkaar te plaatsen. Helder maar ook weer niet helemaal. Gebedsgenezing bijvoorbeeld gebeurt ook in andere geloven. Een succesvolle genezing in naam van Jezus is geen wettelijk en overtuigend bewijs van God’s bestaan. Althans van Zijn als enige bestaan.

Dat de Heilige Geest “machtige wonderen bewerkt”, zoals Wilkerson terecht schrijft, betekent niet dat Hij daarmee “bewijst dat het evangelie waar is”.

Daar wijst de Bijbel zelf al op. Handelingen 14 beschrijft bijvoorbeeld hoe de apostel Paulus en Barnabas de nodige wonderen verrichten in het plaatsje Ikonium, teneinde de Joodse ingezetenen te overtuigen van het ware geloof. Sommige Joden en Grieken bekeren zich maar andere niet:

Er ontstond echter verdeeldheid onder de inwoners van de stad, van wie sommigen partij kozen voor de Joden en anderen voor de apostelen.

Op het eind moeten Paulus en Barnabas de stad ontvluchten. Kortom: God’s woord komt, ziet en overwint niet zonder slag of stoot. Een wonder is geen wondermiddel.

Pas echt schrikken doet Wilkerson’s bedenkelijke wending aan het eind van zijn betoog. Wilkerson citeert Handelingen 14, vers 3:

Paulus en Barnabas bleven geruime tijd in de stad en spraken vrijmoedig over Gods woord, vol vertrouwen in de Heer, die de verkondiging van zijn genade kracht bijzette door hen tekenen en wonderen te laten verrichten.

Ik had het er net over. Wat schrijft Wilkerson over dit vers:

Hier is een van de meest overtuigende verzen aller tijden.

??!! Bedoelt Wilkerson dat hij de Bijbel niet altijd maximaal overtuigend vindt??!!

Eenzelfde verdeeldheid zaait Wilkerson met betrekking tot wonderen. Over de glorieuze Christenen der Laatste Dagen merkt hij op dat ze bijzondere wonderen zullen verrichten:

De wonderen van deze gemeente in de laatste dagen zullen echt zijn, onbetwistbaar, onmiskenbaar.

Wil Wilkerson hiermee zeggen dat de wonderen van Paulus en Barnabas niet echt, onbetwistbaar en overtuigend waren? Of de wonderen van charismatisch Christenen heden ten dage?

Merkwaardig allemaal!

Ook beweert Wilkerson dat de Christenen der laatste dagen ongekende heldendaden zullen verrichten, “complete naties openen voor het evangelie”. Dat roept de vraag op waarom Paulus en Christenen in eerdere millennia dit niet konden. En aangezien bekering nooit een persoonlijke verdienste van de bekerende is maar werk van God, wordt de omvattender vraag naar God’s bedoeling met Zijn menselijke creaturen gewekt.

God bepaalt wie overtuigd wordt en wie niet, God doseert de mate van overtuigendheid van de wonderen en tekenen van Zijn werkers op aarde.

Bekeerd worden is doorgestoken kaart, God die Patience speelt.

Iedere andere leer is van de duivel! Goed om bij stil te staan. Iets anders kunt u ook niet.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/11/18/de-antichrist-zaait-twijfel/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One Comment

  1. Wat een column, Piet!

    Paulus sprak: “Broeders en zusters, toen ik bij u kwam (..), beschikte ook ik niet over uitzonderlijke welsprekendheid of wijsheid. (..) Bovendien kwam ik bij u in al mijn zwakheid en was ik angstig en onzeker. De boodschap die ik verkondigde overtuigde niet door wijsheid, maar bewees zich door de kracht van de Geest, want uw geloof moest niet op menselijke wijsheid steunen, maar op de kracht van God”” (1 Korintiërs 2:1-5).

    Deze woorden – nota bene deels door Wilkerson aangehaald – zijn van een ander kaliber dan het gepronk met dode kennis van Wilkerson en zijn wijsneusvolgeling Eduard!

    Eduard is wel de ergste en verwijt anderen wat hij breed ten toon spreidt: vertoon van dode kennis.

    Zonder enige bewijsvoering stelt hij over duizenden dominees en voorgangers:

    “Ze zitten op hun troon en stellen hun eigen inzichten tentoon en gaan door voor wijs, maar het is hol, leeg en bevat geen leven of kracht! (..) We moeten ons afkeren van deze mensen als ons leven ons lief is!”.

    Doe niet zo dramatisch, uitgeslagen aardappel!

    Niemand dwingt je te kerken bij voorgangers die je niet zinnen.

    Een seksist ben je ook nog:
    “Ze dringen bepaalde kringen binnen en krijgen goedgelovige vrouwen (en soms ook mannen), die altijd onderwezen willen worden maar nooit in staat zijn om de waarheid te erkennen, in hun macht”.

    Wat ziet Eduard toch veel met zijn beslagen geestesoog:
    Maar er is geen vrucht, geen verandering, geen groei, geen vooruitgang, geen kracht! Het is nutteloos vermaak met de illusie van geestelijkheid (..)! De groep mensen die ze om zich heen hebben verzameld blijft wie ze was, er ontstaat geen leven, ook niet na jaren van onderwijs

    En waarom dit zelfingenomen gezwatel? Omdat hij het licht gezien meent te hebben na lezing van de column van Wilkerson:
    Omdat dit blog mede antwoordt op de vraag hoe dit alles nu eigenlijk komt. Dit komt namelijk door het gemis van de Heilige Geest en de aanwezigheid van Christus!

    Mijn advies aan Eduard: doe wat je, iets te gemakkelijk, veronderstelt dat iedereen kan: ga als een zak aardappelen voor de tv hangen.

    Ik ben ervan overtuigd dat een zak aardappelen, vergeleken met jou, een krachtige indruk maakt!

    En Wilkerson? Ook zijn geplak met Bijbelcitaten lijkt in niets op het optreden van onze Heilige Geest.

    Anders dan in jouw krachtige column, gezegend ooglapje van me. Wanneer zie ik je weer eens? 😉


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: