Zijn pappenheimers kennen

De duivel kent zijn pappenheimers. Iets te zelfovertuigde predikers zijn een zo gemakkelijke prooi, dat hij er geen eer mee inlegt onder zijn kornuiten. Een lispelend stemgeluid of orkaangebulder als een dondergod – de duivel geeft u God zoals u Hem hebben wilt. Menig zelfvoldane ziel is zo in de afgrond gestort.

    

De afgelopen jaren heb ik meermalen erop gewezen dat prediker David Wilkerson groot gevaar loopt door de duivel misleid te zijn. Zo overtuigd van zichzelf is deze prediker, dat hij blindelings aanneemt dat God tot hem spreekt en niet de listige aartsverleider.

Vandaag wordt deze trieste constatering bevestigd. Met de zekerheid van mensen die achteraf de toekomst voorspellen voert David Wilkerson de jonge Samuel op en legt zijn kudde uit hoe zij, net zoals Samuel, God tot zich kunnen laten spreken:

Horen van God kost wat meer dan alleen stille tijd. Het kost wat meer dan simpelweg zeggen “Spreek, want uw knecht hoort”. Nee, er is geen formule om Gods stem te horen, er is geen 10 stappenplan dat u kunt volgen. Voordat u God kunt verstaan moet Hij tegen u spreken – en Hij spreekt tegen hen die hun harten hebben voorbereid om te horen!

Samuel bezat geen diepgaande theologische kennis van God toen de Heer voor het eerst tegen hem sprak. Maar hij had een zacht, zuiver en toegewijd hart dat open stond voor de Heer.

Niettemin: de jonge Samuel moest nog wel de stem van God leren onderscheiden:

Samuel was nog maar twaalf jaar oud en hoewel hij een vroom kind was herkende hij de stem van de Heer niet. Dus kwam God naar Samuels bedrand en riep hem hoorbaar. Eerst dacht Samuel dat Eli tegen hem sprak; hij wist niet dat hij werd getraind om stemmen te onderscheiden – om rechtstreeks van God te horen!

Precies op dat punt faalt Wilkerson echter zelf. Oktober vorig jaar twijfelde hij nog (althans voor de vorm):

Ik twijfelde aan mijn vermogen om Hem te horen. Ik heb al mijn tijd gespendeerd om de stem die ik hoorde te “controleren”, en wanneer het te groot of mysterieus was voor mij dacht ik “Dit kan God niet zijn”.

Het was slechts voor de vorm, want Wilkerson neemt in die overdenking zelfs niet de moeite uit te leggen hoe hij er achter kwam dat het toch om God ging en niet de duivel of iemand anders.

Zijn kromme redenering doet echter het ergste vrezen. Hoezo kan het God niet zijn als het gehoorde “te groot” is? Is dat niet juist een hint dat God wel aan het woord was (of de duivel, die best slimmer dan ons maar minder slim dan God kan zijn)?

En dan zie ik nog af van de vraag hoe een klein mens als Wilkerson (en wij allen) kan bepalen wat “groot” en “te groot” is.

Bedoelt Wilkerson misschien te zeggen dat het gehoorde hem boven de pet ging?

Het is moeilijk overleggen met Wilkerson. Hij lijkt te vergeten wat hij preekt en zich niet aan eerdere uitspraken gebonden te achten. Zijn doel lijkt het kortstondige effect – de schrik, het opbeuren.

Als bijvoorbeeld waar is wat hij vandaag zegt – God doet oefeningen met Zijn uitverkorenen tot ze Zijn stem herkennen – had hij zulke scènes als vorig jaar, toen verteld met de van hem bekende pathetiek van ‘ik ben een gewetensvol dus soms gekweld gelovige’ helemaal niet mogen meemaken.

Mijn droeve conclusie van toen staat als een huilend huis van geloof fier overeind (ik wou dat het anders was):

  1. Zij die God echt kennen hebben geleerd om Zijn stem boven alle andere stemmen te herkennen“, zegt Wilkerson, maar maakt niet duidelijk hoe ze dit doen.
  2. Indien David Wilkerson al die jaren onwaarheid heeft ge- sproken over zijn Godscontact, is het een gruwelijke zonde. In plaats van te onderzoeken waarom God tot hem zweeg, heeft Wilkerson zich jarenlang in zijn leugen vastgebeten en hem zo vermeerderd. Naar de reden is het gissen: uit ijdelheid, niet voor anderen onder willen doen? Het zou Wilkerson sieren God, zijn gemeenteleden en ons, zijn lezers, om vergiffenis te smeken.

Wee de christen in het uur van donkerte. Met zelfvervulde aardappelen rekent de duivel genadeloos af.

               

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/11/28/zijn-pappenheimers-kennen/trackback/

%d bloggers liken dit: