Onverstand – twijfelachtig gebazel dat het Opperwezen nogal tegenstaat

Hoe ontwikkelen wij vertrouwen? Door a, b en c te doen – en te vertrouwen…Kolder van vader van 4 kinderen, 11 kleinkinderen en een rommelzolder, David Wilkerson!

Van alle zonden die we kunnen begaan is twijfel degene die het meest door God wordt gehaat”, begint David Wilkerson in 2001 een van de vele, vele predikingen die hij in zijn lange, lange leven heeft gehouden. Het is een stevige openingszin, omslachtig vertaald.

Vertaald? Ja. Iemand vond het nodig ons op de hoogte te brengen van gedachten van Wilkerson uit 2001. Terwijl er nog zo’n stapel ongepubliceerde preken van Wilkerson op zolder ligt te wachten (Wilkerson overleed eind april dit jaar).

Maar het is me dan ook een preek…zeveneneenhalf kantje! Niet het Guinness book of records-achtige tintje is echter uniek verkooppunt, Wilkerson’s preken bevatten altijd formuleringen in de overtreffende trap. Nee, uniek is zijn onderricht vandaag in hoe niet te twijfelen, hoe niet die meest gehate zonde te begaan.

Sta er eens bij stil, bij twijfelen. Niet twijfelen is: nooit ergens bij stilstaan. Niet op het idee komen dat er iets te vragen zou kunnen zijn.

Het is de houding: God, althans Wilkerson, zegt dit, dus het is waar! Of nee, ook dat is nog teveel gedenk en een telkenmale hernieuwd besluit tot de geloofsdaad. Het verraadt twijfel – waarom niet voor eens en altijd vertrouwen? Niet twijfelen is: zeg altijd ja, behalve als het nee moet zijn!

Zo zit het niet in elkaar, meent Wilkerson. Niet twijfelen doe je door God binnen te gaan. Daar is een plek, zo rustig, het lukt u gewoonweg niet te twijfelen. Wilkerson:

Er bestaat een plaats in Christus waar er geen opwinding of onrust is over de toekomst. Op deze plaats is er geen angst voor plotselinge gebeurtenissen of werkeloosheid. Er is geen vrees voor mensen, geen vrees voor vallen of voor het verliezen van de ziel. Deze plaats is een plaats van een volkomen vertrouwen op Gods trouw. (..)

God vertelt ons: “Deze aanbieding van rust is voor u, vandaag! Er bestaat nog steeds een plaats in Mij waar alle twijfel en angst niet langer meer bestaan. Het is een plaats waar u voorbereid zult zijn op wat er dan ook maar zal komen”.

Het staat er allemaal duidelijk – zij het wederom lang van stof. Ook moet men het binnen Christus lezen om geen last van onbegrip te krijgen.

Dat geldt zeker voor de tekstplaats waar Wilkerson zijn zekerheid aan ontleent, Hebreeën 4: 1-10 – een vroege Christen die verzen uit het Oude Testament naar het nieuwe geloof toepraat:

Aangezien de belofte om binnen te gaan in Gods rust nog steeds van kracht is, moeten we ervoor waken dat iemand van u ook maar de schijn wekt deze gelegenheid aan zich voorbij te laten gaan. Want aan ons is het goede nieuws verkondigd, net als indertijd aan hen; maar anders dan voor wie het in geloof aannemen, was het verkondigde woord voor hen niet heilzaam. 

De schrijver roept de kersverse Christenen op God vooral niet de indruk te geven dat zij enige mate lijken op het volk van Israel ten tijde van Mozes – alsof God niet meelas terwijl hij de brief opstelde en de misleiding van de aanvang af doorzag!

Omdat wij echter geloven, gaan we binnen in de rust waarvan eerder sprake was: ‘In mijn toorn heb ik gezworen: “Nooit zullen ze binnengaan in mijn rust,”’ – en dat terwijl zijn werk toch al met de grondvesting van de wereld voltooid werd! Over de zevende dag wordt immers ergens gezegd: ‘En op de zevende dag rustte God van al zijn werk,’ terwijl hier wordt gezegd: ‘Nooit zullen ze binnengaan in mijn rust.’ Het staat dus vast dat er wel mensen in kúnnen binnengaan.

Onderricht van Christen tot Christen, geen dictaat van God maar uitleg hoe bepaalde overgeleverde verzen te begrijpen. Het uiteindelijk doel van de tekst, menen sommige geleerden, is Joodse Christenen weerhouden terug te keren naar het geloof van hun vaderen.

En omdat zij aan wie vroeger het goede nieuws verkondigd is, er vanwege hun ongehoorzaamheid niet zijn binnengegaan, legt God nu opnieuw een dag vast, een ‘vandaag’, waarover hij, zoals eerder is opgemerkt, lange tijd later David heeft laten zeggen: ‘Horen jullie vandaag zijn stem, wees dan niet koppig.’ Was de rust hun al door Jozua gegeven, dan zou God daarna niet meer over een andere dag hebben gesproken. Er wacht het volk van God dus nog steeds een sabbatsrust. En wie is binnengegaan in zijn rust, vindt rust na zijn werk zoals God na het zijne. 

Laten we dus alles op alles zetten om te kunnen binnengaan in die rust, en zo voorkomen dat ook maar iemand dit voorbeeld van ongehoorzaamheid volgt en te gronde gaat.

Vergeleken met de sobere pracht van het Oude Testament treft het ijzig geouwehoer van de vroege Christenen soms als een kaakslag in het gezicht van hedendaags vertrouwend gelovigen. Hoe geforceerd klinkt dit “laten we alles op alles zetten”! Vergelijk: ‘Laten we heel erg hard hoofdrekenen’.

Hier onderscheidt Wilkerson zich met een korte formulering:

Simpel gezegd, we dienen ons hart in te stellen in geloof”.

Maar dit is weer zo metaforisch!

Hoe ontwikkelen we een dergelijk vertrouwen? We zoeken de Heer in gebed, staan stil bij Zijn Woord en wandelen in gehoorzaamheid”.

Opnieuw onbepaald taalgebruik:

  • “Zoeken” zonder dat je iets kunt vastpakken/”vinden”?
  • “Stil staan” bij een gelezen tekst? Als in “niet doorlopen”? Of als in “erover nadenken”? Maar nadenken mag toch niet! Nadenken leidt tot overwegen, en dan moet er iets te overwegen zijn, wat onvermijdelijk die ongenode gast binnen laat… TWIJFEL!!!!!
  • “Wandelen” in gehoorzaamheid? Als in “fietsen” in gehoorzaamheid”?

U zult misschien tegenwerpen “Maar al die dingen zijn werken” maar daar ben ik het niet mee eens.” – een twijfelend gelovige, interessant! Vragen leidt immers soms tot begrip en is dat juist niet hetgeen geloof tegen elke prijs vermijden wil?

De twijfelend gelovige zegt: u adviseert te werken aan vertrouwen, maar dan heb je het dus nog niet. Het klinkt spitsvondig. Wilkerson antwoordt:

Daar ben ik het niet mee eens. Het zijn stuk voor stuk handelingen van geloof”.

Hoe heb ik het nu? Een handeling is toch een “werk”? Wilkerson geeft zijn lezer gelijk, zonder het te beseffen!

Terwijl we deze zaken onderhouden vertrouwen wij erop…”

Eh: “vertrouwen” ontwikkelen we door handelingen te verrichten die we geen handelingen mogen noemen en nu moeten we daarbij ook nog eens vertrouwen? Maar dat is een cirkelredenering!

Nog één staaltje zichzelf tegenspreken voor ik terugkeer naar het volwassen geloofsleven.

Aan het eind van zijn betoog over het vinden van de rust die iedere twijfel beëindigt, vraagt Wilkerson de lezer: “Bent u een toegewijd soldaat, gelooft u dat God u op dit moment al bevoorraadt?”
(Wilkerson’s herformulering van de eerdere twijfelloze Christen).

Vervolgens stelt hij drie eisen, genoeg om bij iedere niet volkomen rustige persoon enige twijfel te wekken (“O jé, voldoe ik wel aan alle drie?”) en zo te falen…

Bij de eerste eis – veel de Bijbel lezen – schrijft Wilkerson:

Terwijl u de Bijbel leest, begint u te begrijpen hoeveel God van u houdt. Als u niet overtuigd bent van Zijn absolute liefde voor u, dan zult u ook niet in staat zijn om wat voor crisis dan ook aan te kunnen.

Dat is nieuw voorbeeld van je antwoord al je vraag in smokkelen (en zo antwoorden dat je twijfel oproept). Wilkerson zegt niet dat je veel de Bijbel moet lezen. Hij schrijft voor wat er met je hoort te gebeuren als je dit doet. Je mag niet begrijpen wat je ook maar begrijpt, je hoort na lezing te concluderen dat God erg veel van u houdt (“u zult overtuigd worden van Zijn liefde door Zijn woord te verslinden“).

En zo’n overtuiging is u geraden ook, want anders heeft u geen enkele bescherming en bezwijkt onder elke crisis.

Veel rust toegewenst tijdens het Bijbellezen!

Wilkersonfans schijnen genoegen te beleven aan dit soort sadomasochistische spelletjes.

Maar God is vertoornd. Pas op, Wilkersonfanaten! Er zwaait wat! Jullie lezen de Bijbel niet zoals het hoort! God zal zich tonen van een minder begripvolle zijde! Hij brult het uit! Hij kletst op jullie falie!
                                                                                                                                  Maar dat vinden ze lekker om te horen…

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2011/12/12/meer-onverstand-dat-het-opperwezen-nogal-tegenstaat/trackback/

%d bloggers liken dit: