Een goed voornemen voor Wilkersonchristenen

Een goed voornemen voor Wilkersonvolgelingen dit jaar zou zijn: ik zwijg beschaamd het hele jaar en vertoon me niet in het openbaar.

Een gelukkig, gevuld en gelovig 2012! Alhoewel…’geloof’ is nogal een rekbaar begrip, bij sommigen het tegendeel van een verstandig en weloverwogen leven leiden en soms zelfs vrijbrief voor vuilspuiterij, domheid en niet besefte zelfingenomenheid.

“Wat nu, is het carnaval, omgekeerde wereld!” reageren betrokkenen die zich aangesproken merken, zoals bijvoorbeeld volgelingen van de april 2011 overleden charismatische prediker David Wilkerson. Zij? Worden zij tot de categorie “minder fatsoenlijke mensen in de samenleving” gerekend? Minder erg dan de “lustmoordenaar” weliswaar maar nog altijd erger dan de “kruimeldief”? Zij? Zo bedeesd en godvrezend?! Die alleen maar vehement waarschuwen tegen X, Y en Z, alleen maar gezonde Christelijke leefregels propageren?

Voor de overige Nederlanders bevestigt die reactie hun wereldvreemdheid. Zij kunnen hun mening alleen maar als de enig juiste zien en er niet bij dat anderen hen als onverdraagzaam ervaren. Zij? Met de liefde van Christus voor een ieder?

Laat ik een voorbeeld geven hoe de wereld tot dit oordeel komt. Vader Wilkerson oordeelde als volgt over bepaalde vormen van levenskunst in de Oudheid:

Athene was een stad die volledig aan afgoderij was overgegeven! (..) De bevolking stond onder de heerschappij van (..) de Epicuristen en de Stoïcijnen – een tweelingdoctrine van de duivel! De Epicuristen geloofden (..) dat de dood het einde is van alles en dat geluk enkel bereikt kon worden door een meditatief onthechten, en vreugde alleen gevonden in vriendschappen. Het eindresultaat was sensualiteit, vraatzucht en exotische genoegens. De Stoïcijnen (..) redeneerden dat je naaste in liefde dienen pijn en lijden zou veroorzaken; daarom drongen ze er bij elkaar op aan om verlossing te vinden in de natuur, door de wil op een lijn te leggen met de universele wijsheid. Het was zo hopeloos dat het vaak leidde tot zelfmoord. Vandaag noemen we dit “new age” (..). De Atheners ontaardden uiteindelijk in bloeddorstige sadisten!

Zelfs een korte oriëntatie op internet had Wilkerson en volgelingen kunnen overtuigen dat een openbare zelfkastijding na deze woorden op zijn plaats was. Neem bijvoorbeeld Wikipedia:

Seneca is altijd veel gelezen. Sommige kerkvaders zagen hem als een weliswaar heidens filosoof, maar dan wel als een die het toch vaak bij het rechte eind had (saepe noster: vaak de onze). Onder andere Erasmus heeft een uitgave van zijn werken verzorgd. Zelfs van Calvijn bestaat er een jeugdschrift uit 1532 dat een uitgebreid commentaar behelst op Seneca’s werk De Clementia. Ondanks alle bewondering heeft hij het moeilijk met Seneca’s opvatting dat medelijden geen deugd is.

Verdienste van de Stoïcijnen en andere oude filosofische stromingen die tegenwoordig tot de ‘levenskunst’ worden gerekend, is hun appel op de verantwoordelijkheid voor het eigen leven. Maar juist met deze notie kunnen David Wilkerson en zijn volgelingen niet uit de voeten. Zij zien zich liever als gelovige automaten, mensen wier wil is overgenomen door Zijn Geest, vrijwillig willoze uitvoerder van Zijn wil.

Ook hiervan een voorbeeld. David Wilkerson’s positie nadert soms tot de Stoa. Hij is zich hiervan, niet gehinderd door kennis, natuurlijk niet bewust:

Geluk staat niet synoniem voor een leven zonder pijn en verdriet. Waar geluk is het leren hoe u dag voor dag kunt leven, ongeacht verdriet of pijn.

De wegen van Stoa en Wilkerson scheiden bij de methode(n) om dit doel te bereiken. Waar de Stoa diverse oefeningen voorschrijft, komt Wilkerson met:

De eigen werkzaamheid beperkt zich tot zichzelf een verhaaltje inprenten.

Een empirisch argument tegen het Christelijk geloof zoals gepropageerd door David Wilkerson is dat, ondanks de verklaarde werkzaamheid van Wilkerson’s adviezen, zijn preken vaak genoeg hysterisch zijn en de daarin opgevoerde gelovigen klagen, jammeren en lijden. De neutrale lezer zou enige stoïcijnse rust in dit kippenhok verwelkomen.

Alleen het ongefundeerd kwaadspreken al zou de zich ‘gelovigen’ noemende volgelingen van David Wilkerson tot bescheidenheid en matiging van toon kunnen en moeten nopen. En dan heb ik het niet eens over de onbenulligheid van de als ‘religieus’ verkochte voorschriften.

Maar hier ben ik iets te partijdig. In de opvatting van Wilkerson is het ongebruikt laten van het verstand verdienste, aspect van wat hij ‘geloven’ noemt. Vele andere Christenen oordelen gunstiger over de inzet van het denkvermogen binnen het geloof (en niet alleen voor de organisatorische aspecten van het runnen van een kerk en dergelijke, ook geloofsintern) maar goed, een kerk zonder meningsverschil is als een kerkhof met discussie.

Zo lang Wilkerson afziet van iedere poging tot redelijk argumente- ren is hij consistent. Hij gelooft “omdat het zo geopenbaard is”, “waarom, daarom”.

Maar Wilkerson houdt zich niet aan zijn geloof. Hij laat krankjoreme interpretaties op Bijbelteksten los en zegt daarbij niet, zoals zou horen: “Dit fluisterde mij de Heilige Geest in, ik geef het door als mij geopenbaarde waarheid”. In plaats daarvan beroept hij zich…ja waarop beroept hij zich eigenlijk, waarom zou iemand hem geloven?

Nog deze week meende Wilkerson bijvoorbeeld dat Jezus op een zwart moment aan de tekst Jesaja 49, vers 4 moet hebben gedacht – sorry, dit vers moet hebben uitgeschreeuwd – en fantaseerde wat de duivel ter plekke gezegd zou hebben:

Ik kan slechts hiernaar gissen maar ik geloof dat dit het moment was dat Jezus het uitschreeuwde “Ik heb mezelf tevergeefs afgemat”. Ik stel me de duivel voor terwijl hij Jezus influistert “Hier is het huis waarvoor U geroepen was om te redden, maar U heeft het aan zichzelf overgelaten”.

Ik stel me voor dat in de ideaalste aller werelden David Wilkerson op dit moment een helder zelfinzicht had en beschaamd een jaar lang de openbaarheid meed.

In dezelfde tekst geeft Wilkerson een andere fantasie ten beste, welke geheel in zijn straatje past, erg handig, want dit scheelt hem argumenteren moeten. Wilkerson weet zelfverklaard de enige reden waarom sommige jonge mensen het Christelijk geloof vaarwel zeggen:

Vraag ieder jong persoon die van Christus is afgedreven waarom hij of zij zo koud tegenover Hem geworden is

Als u aan een dergelijk jong persoon zou vragen “waarom bent u teruggekeerd naar uw oude leven?” dan zult u dezelfde demonische leugen geplant zien zitten in hun hoofd: “Ik heb mijn best gedaan, ik heb gebeden en mijn bijbel gelezen. Ik ben naar de kerk gegaan, ik heb getuigd tegenover mijn vrienden. Ik heb moeite gedaan om rechtvaardig te leven. Maar ik heb nooit het wonder ontvangen dat ik nodig had. Mijn gebeden werden niet beantwoord en ik werd niet verlost. En na dat alles eindigde ik als een mislukking. Ik kon de gedachte niet los schudden dat het nutteloos was, dat mijn vlees nooit zal veranderen. Het was allemaal zonde van de tijd, ik had het gevoel dat het allemaal zinloos was”.

  • Is dit een serieus bedoelde voorspelling? U zult met me eens zijn dat toetsing onvermijdelijk het ongelijk van Wilkerson zal aantonen. Mensen verschillen en zullen verscheidene redenen voor hun ‘koude’ opgeven.
  • Wilkerson veronderstelt dat de jonge personen in kwestie terugvallen in hun oude leven. Maar er nemen ook jonge mensen afscheid van het geloof die er van jongsaf aan in zijn opgevoed en geen oud leven hebben waarnaar ze kunnen terugkeren.
  • Is het nog nodig u erop te wijzen dat verhaaltjes verzinnen en aan mensen toeschrijven laakbaar wordt geacht, in zowel wereldse als Christelijke beschaafde kringen?

Om het wat pregnanter te zeggen: dat het Christelijk geloof in bepaalde opzichten een mysterie is, dat aan de rede voorbijgaat, is een te billijken opvatting. Het is geen vrijbrief voor willekeurig oordelen over van alles en nog wat en maar raak praten als dat je goed uitkomt.

Ik wens u nogmaals een gelukkig, gevuld en, voor wie wil, gelovig 2012, met veel eigen verantwoordelijkheid, zelfwerkzaamheid en een gezond stel hersenen, in leven en geloof!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/01/01/een-goed-voornemen-voor-wilkersonchristenen/trackback/

%d bloggers liken dit: