Geloofsfalen in Wilkersongemeente neemt epidemische vormen aan

Waarom lukt een aangepast burger niet wat een stoephoer gemakkelijk voor elkaar krijgt?

Al vaker mocht ik wijzen op de plicht als Christen uw mondhoeken opwaarts gericht te hebben. Ik deed dat in reactie op deprimeren- de geluiden, gesmoorde snikken of luide kreten opstijgend uit pre- dikingen van David Wilkerson:

U bent God’s ambassadeur op aarde, gedraag u daar- naar! Tover een glimlach op uw gezicht!

vermaande ik.

Ook de ex-prediker zelf is er inmiddels van overtuigd dat ingrijpen nodig is. Gezien de ellendige aard van ons leven – de vele beproe- vingen door God of duivel op ons afgezonden – en God’s almacht kan alleen God de oplossing bieden. Onze rol als mens en Christen is beperkt tot de belangrijke tussenschakel van het geloven: “Het komt allemaal neer op geloof en vertrouwen“.

Maar met een blij gezicht alleen red je het niet. Ook kracht heeft een Christen nodig, voor het naakte overleven en missiewerk. Na- tuurlijk voorziet God ook hierin in ruime mate: “Hij heeft kracht beloofd aan de mens”. Wederom kan alleen falend geloof vervul- ling van God’s beloften beletten. 

Geloven blijkt het grote struikelblok in leven en werken van Wil- kerson en volgelingen. Menige prediking draait meer of minder o- penlijk om de vraag: waarom geloof ik te weinig en blijft vervul- ling van God’s toezeggingen uit?

Het kan gebeuren dat de eerste de beste stoephoer een Wilkerson- christen overtreft in levenslust:

Op een dag liep ik langs 52nd street in de buurt van Hannah House, ik was volledig geabsorbeerd met de dingen van de gemeente en ik sjokte waarschijnlijk een beetje voort. Ik kwam in de buurt van een drugspand waar een vrouw op de stoep zat met een glimlach van oor tot oor, ik kon zien dat ze high was door de crack. Ze keek naar me toen ik er aan kwam en toen ik in de buurt kwam zei ze tegen me “Meneer, zo erg kan het toch niet zijn”.

Ik was verbijsterd! Ik dacht “Hier is deze vrouw, vol- ledig high door de drugs. En hier ben ik, een man van God. Zij glimlacht en ziet er goed uit en ik ben wat aan het sjokken alsof alle hoop verloren is”.

Wilkerson begreep dat God iets aan zijn sjokken moest doen en aan zijn gezicht: “We hebben een Heilige Geest-facelift nodig – omdat onze gezichten de verkeerde boodschap laten zien aan de wereld!”.

Sommige drugsverslaafde vrouwen lukte in twee weken wat ge- loofssenioren als Wilkerson en bedienende soortgenoten in een lang leven van opoffering niet gelukt was:

Een jonge vrouw kwam het Hannah House binnen met de strepen van zonde diep in haar gezicht gekrast. Haar aangezicht was heel erg verhard. Maar twee weken nadat ze gered was kon niemand de verandering gelo- ven, ik herkende haar zelfs niet eens.

 Een waar geloof is werkzaam:

Het is waar, de aanwezigheid van Christus in onze harten heeft een directe impact op ons aangezicht!

Waarom lukt het doorgewinterde Wilkersonvolgelingen en Wil- kerson zelf dan niet? Welke last, welke verborgen zonde bedrukt hun hart en belet toe-eigening van God’s vanaf de eeuwigheid klaarliggende giften?

Don’t look so sad…

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/01/09/geloofsfalen-in-wilkersongemeente-neemt-epidemische-vormen-aan/trackback/

%d bloggers liken dit: