Is theologische discussie ergens goed voor?

Mij lijkt van niet, maar theologen zijn er nog niet uit.

a

Toen Paulus de wereldschokkende, nieuwe boodschap van het geloof bracht, waren er toch al christelijke theologen. Ze gingen meteen in discussie. Enkele namen het standpunt in:

“Als ik vergeven word, als God zo genadig is om mij vrijelijk te vergeven door geloof alleen, laat me dan nog meer zondigen zodat God de vreugde kan hebben om mij nog meer genade te schenken!”. Maar deze theologen begrepen het evangelie niet. 

Aldus theoloog David Wilkerson.

Het gelijk van Wilkerson lijkt evident: wie zou willen terugkeren in een oud lijk? Dat is de vergelijking die Wilkerson maakt. Het is misschien geen argument maar geeft wel goed weer hoezeer de inmiddels overleden man Gods in zijn recht meende te staan.

Ook zonder Wilkersons onthutsende beeldspraak lijkt weinig te pleiten voor de opvatting dat expres zondigen God behaagt. Zij komt nogal…bedacht over, opvatting van wereldvreemde mannen met tijd teveel.

De tegenovergestelde opvatting – dat we goede werken moeten verrichten om ons geloof handen en voeten te geven – heeft daarentegen, op het eerste oog, de schijn van aannemelijkheid.

Maar dat kan een laatste restant wereldse overtuiging zijn. Heidenen buigen zich immers al millennia over de vraag “Hoe moet ik leven?” en christenen nemen daar al gauw ongemerkt iets van over, zoals ook omgekeerd gebeurd is – sterker nog, filosofie/ ethiek was in het Westen gedurende de lange Middeleeuwen en nog lang daarna een christelijke aangelegenheid.

Maar de balans is in de achttiende en negentiende eeuw langzamerhand naar seculiere overtuigingen doorgeslagen, waarin christelijke waarden overigens nog lang voortleefden/voortleven, zoals het christendom vanaf het begin Griekse elementen in zich opnam.

In een vergelijkbare situatie bereikte populaire muziek, aanvankelijk hevig bestreden, via de transistorradio uiteindelijk ook christelijke huiskamers. En nu is christelijke popmuziek heel gewoon.

Vanzelfsprekend bediscussiëren theologen ook de noodzaak van het doen van goede werken. Onder andere Wilkerson, hierin bijgevallen door amateurtheoloog Eduard, wijdt er vandaag een beschouwing aan.

Wilkersons visie komt erop neer dat een christen passief het goede moet doen, in een geest alsof hij het niet zelf doet. Wilkerson reserveert daarvoor de term “verplichting die liefde heet”:

Natuurlijk hebben goede werken een plaats, maar (..) [onder deze] hogere verplichting om al onze werken in Zijn kracht en macht te doen.


Theologiseren zelf valt bij mijn weten niet onder de goede werken in Zijn kracht verricht. Het zal tot de voorbereidingsfase worden gerekend.

Zolang betrokkenen daarbij zelf lijken te denken – en daarvoor zijn aanwijzingen, zou God immers via theologen met zichzelf in discussie gaan? – lijkt het er niet op dat dit een goed werk kan zijn.

Maar ik matig mij niet aan als leek namens God te kunnen spreken. Laat dus, tot de theologie definitieve helderheid verschaft, het goede zich via u voltrekken, zoals sommige theologen te onzent aanbevelen. Zolang God niet rechtstreeks tot ons hart spreekt hoe het zit, zullen we ons op hen moeten verlaten.

Maar of het ergens goed voor is? De discussie onder theologen loopt nog.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/02/01/is-theologische-discussie-ergens-goed-voor/trackback/

RSS feed for comments on this post.

One Comment

  1. Inderdaad, discussie over goede werken hoort er zeker bij! Maar dan wel vanuit een correct geloof zoals jij en ik en enkele anderen bezitten, gebaseerd op een juist begrip van de Bijbel en niet vanuit eigen interpretaties van Gods Woord!

    Als we ons geloof waarlijk ontvangen hebben van de Heer zal het vrucht dragen en is aan de vrucht de boom te herkennen.

    Als die anderen eens hun ogen gericht zouden houden op Hem die redt, zouden vertrouwen en rusten in Zijn volbrachte werk, dan zouden ze eindelijk veranderd worden naar het beeld dat ze zouden aanschouwen.

    Maar as is verbrande turf. Soms wanhoop ik. O, de geborneerd- heid van de massamens! In volstrekte onderwerping roep ik u aan, Heer! (roept U Zich aan via mij, om het correct leerstellig te zeggen)


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: