Gekte in commissie

Iemand is Gek/gek maar wie: God of diens woordvoerder? Nu niet opperen: beiden, want voor onderbroekenlol is in het geloof geen plek. Het lijkt op doorgestoken kaart.

David Wilkerson, ex-prediker door God als Zijn broekzak gekend, kent Hem ook op zijn duimpje. Vandaag legt hij uit hoe we God’s (soms) bijzondere handel en wandel moeten begrijpen.

Bijvoorbeeld als God op een bepaald moment Zijn geliefde volk wil uitroeien, en zich door Zijn geliefde Mozes daarvan laat weerhouden. Denk dan niet dat Mozes in deze situatie de mildere is en God de houwdegen. Nee! Zoals Wilkerson’s Neder-Amerikaanse vertaler – een eenvoudige visser afkomstig uit een gebroken gezin, met een niet-afgemaakte visseropleiding – vertaalt:

Niets kan nog verder van de waarheid staan dan dat. De enige rede dat Mozes kon bidden zoals hij bad was omdat hij Gods genadige hart kon.

God riep “Houd me vast of ik bega een ongeluk!”, in de zekerheid dat Mozes Zijn hart kon en de inkopper voor open doel niet missen zou: “Maar God! Uw hart is genadig!”.

Zoals Wilkerson uitlegt:

Gods rechtvaardigheid vereiste dat deze mensen zouden worden vernietigd maar Mozes wist dat dit het hart van God teveel pijn zou doen, dus pleitte hij bij God: “Ik weet dat uw rechtvaardigheid er om schreeuwt dat dit koppige volk moet worden vernietigd, maar ik weet dat U de pijn niet zou kunnen verdragen als U dit zou doen. Ik ken Uw hart Heer, en ik weet dat u Israël niet kunt vernietigen omdat U haar liefheeft”.

Het was in de eerwraakcultuur van die dagen ondenkbaar dat God aanvaarden zou dat Zijn volk andere goden aanbad, ook al bestonden ze niet eens. Jaloers als God was, kon Hij zelfs gefantaseerde concurrenten niet verdragen en ontstak in gerechtvaardigde want goddelijke toorn.

Na Noach’s zondvloed (die Mozes in zijn inkopper tactisch ‘vergat’) dreigde een tweede vernietiging! Maar ook al was hun dood verdiend en kende God moorddadige impulsen, Hij hield ook van ze. En had zich natuurlijk aan Zijn eerder gesloten Verbond te houden.

Het bijbelverhaal was doorgestoken kaart. U moet beseffen: de Bijbel moest  in die tijd nog geschreven worden. God wist dat geen mens Zijn toekomstig heilig boek zou lezen zonder een fikse dosis spanning en sensatie. Dus ensceneerde Hij een dramatische omweg en liet zich zogenaamd door Mozes vermurwen om te doen wat Hij altijd al van plan was geweest, moest doen krachtens Zijn goddelijke eigenschappen!

Ook als de Bijbel zegt dat God “berouw” kreeg over zijn voorgenomen uitroeiing, moet u dat anders begrijpen dan u wilt, gehinderd door de betekenis van het woord “berouw”:

De Bijbel zegt dat God “berouw” kreeg, wat betekent dat Hij van gedachte veranderde over hoe Hij Israël zou berechten. Hij zou hen niet vernietigen, nee in plaats daarvan stuurde Hij Zijn volk de wildernis in. En ook al deed het volk Hem de komende 38 jaar nog steeds pijn in Zijn hart door hun ongeloof, de Heer zal hen steeds weer beschermen, leiden, voeden en kleden tot aan de dag van hun dood.

Ook dat “zal” in plaats van “zou” op het eind is geen tekstvervalsing maar Bijbelinterpretatie. Het “volk Israel” is al die tijd al ook “wij Christenen der laatste dagen”! We hebben al eens eerder gedemonstreerd hoe bepaalde belastende gebeurtenissen alleen plaatsvonden opdat ze in de Bijbel konden komen, om daarna symbolisch geduid te kunnen worden en zo Christenen van deze en vroeger dagen tot voorbeeld konden en kunnen dienen.

Zoals men van een serieus te nemen geloof ook verwachten mag, wees alles al die tijd al op een goede afloop!

Nog is alles niet verloren, al lijkt ons leven dat volkomen. Gelooft! Het belooft schitterend te worden!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/02/02/gekte-in-commissie/trackback/

%d bloggers liken dit: