Hoe het toch nog goed kwam

Van huis uit heeft God weinig op met mislukte mensen.

Hoewel Hij ons gemaakt heeft, kan God zich van zichzelf uit niet in ons verplaatsen. God is perfect, weet alles, doet nooit iets fout, wij zijn eerder het tegenovergestelde. God beschikt over leven en dood, wij kunnen soms niet eens een ei bakken.

Zonder ingrijpen Zijnerzijds was onze communicatie tot mislukken gedoemd geweest. Daarom besloot God op een dag af te dalen tot ons niveau en zich in aardse klei te persen als Jezus:

Het was noodzakelijk dat Jezus een menselijke vorm aannam zodat Hij door alles heen kon gaan waar wij ook doorheen gaan – afwijzing, pijn, zorgen, verleiding.

Aldus goddeskundige David Wilkerson. Natuurlijk kreeg Jezus ook een klein beetje mee van de plezierige dingen waar sommige mensen doorheen gaan: warme gezinsrelaties (Jezus had broers en zussen), vrienden die voor je klaar staan en het genoegen iets voor een ander te kunnen betekenen.

Mens zijnde had Jezus daarnaast zijn zwakheden: “Ook al was Hij God in het vlees, Hij verdroeg de hele menselijke ervaring niet als God maar als mens, met al zijn zwakheden”.

Hij verdroeg elke dag opnieuw, net als wij, de mooie bloemen, het heldere water, de vijgen en dadels en de geur van vers gebakken brood. Maar ellendige ervaringen overtreffen de plezierige natuurlijk ruim in aantal.

Geen zonde beging hij/Hij – tot dusver de enige die dit voor elkaar gekregen heeft. Een haast bovenmenselijke standaard.

Ondanks de schijn van het tegendeel kan God na deze ervaring zeggen: “Vader ik weet wat ze [een wanhopige Christin, afgewezen en bespot, niemand om mee te praten, niemand die haar begrijpt] voelt omdat ik er ook doorheen gegaan ben. Ik werd afgewezen door Mijn eigen vlees en bloed.”

Ons is geen Bijbelpassage bekend waarin Jezus zo larmoyant spreekt, maar prediker David Wilkerson, die ik hier aanhaal, zal het weten.

Sindsdien kan God zich ook verplaatsen in het minst gelukte deel van Zijn volgelingen (perfect zijnde, had Hij van nature al geen moeite met geslaagde exemplaren). En daarin verheugen Wilkerson en zijn volgelingen zich!

Wie misgunt hen deze troost?

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/04/19/hoe-het-toch-nog-goed-kwam/trackback/

%d bloggers liken dit: