Twee essentiële dingen van het geloof

Niets bedreigender voor een geloof dat bestaat uit concentratie dan afleiding.

Het Christelijk geloof volgens prediker David Wilkerson bestaat uit een geconcentreerd, met maximale overtuiging en samengeknepen handen of billen zeggen of denken van zinnen als “Ik geloof!”, “Ik vertrouw!” of “Ik accepteer!”.

Wanneer op de juiste wijze uitgevoerd, gebeurt vervolgens wat na het “Ik geloof/vertrouw/accepteer…” staat. Doorgaans is dat de vervulling van beloftes uit Gods heilig boek, soms de vervulling van bijzondere afleidingen uit die aangehaalde woorden, gepleegd/afgeleid door een menselijk prediker.

Voorbeeld van het laatste is Wilkersons overtuiging dat het een kwestie van tijd is – na de juiste uitvoering van voornoemde handeling – of de Heilige Geest neemt uw lichaam over en maakt Zijn tempel schoon: Hij brengt zondes aan het licht en u tot schuldbelijdenissen.

In die opvatting van het Christelijk geloof is een gebrek aan concentratie dodelijk. Logisch dat de vijand zich er in die visie dan ook op richt de gelovige af te leiden.

Eén voorbeeld maakt alles duidelijk, voor zover nodig: bidden. Ook bidden vereist uiterste concentratie. Allereerst probeert de duivel te verhinderen dat de gelovige tot bidden komt, maar, als dit is mislukt, is verstoring van het gebed zijn tweede doel. Hij gaat daarin zo ver als God hem toestaat. Wilkerson spreekt in deze fase van een ‘complot van onderbrekingen’:

Ik heb mezelf vaak beloofd dat ik een hele dag zou besteden aan gebed en Bijbelstudie – maar met weinig resultaat. In dergelijke gevallen zeg ik mijn vrouw of secretaresse “Laat niets en niemand mij storen vandaag. Deze dag behoort aan de Heer toe. Het maakt me niet uit of de president belt, ik kan niet gestoord worden!”.

En natuurlijk is het nooit de president die belt. In plaats daarvan is het een tiener die zegt dat ze op het punt staat om zelfmoord te plegen. Als zoiets voorkomt dan neem ik met alle liefde de telefoon aan. Maar nadat ik enkele minuten met deze persoon gesproken heb, merk ik dat ze helemaal niet wanhopig is. Nee, in plaats daarvan wou ze naar haar vrienden toe opscheppen dat ze met mij gesproken heeft.

Het hebben van kinderen of zelfs al een relatie kan in dat verband een bezoeking zijn.

De Heilige Geest op Zijn beurt doet Zijn best ons op het rechte pad te houden. Zo wordt aan alle kanten aan ons getrokken:

Ik kan de ongelooflijke rukken die de Heilige Geest doet aan mijn hart niet negeren. Het is een geestelijk trekken – iets dat maakt dat ik er naar verlang om naar mijn binnenkamer te rennen en me te verbergen in de kostbare boezem van Christus!

Gunstige bijkomstigheid is dat God de duivel verboden heeft ons hart te betreden. Noodgedwongen slaat hij daarom buiten op de trom, half zo indringend als het rukken van de Heilige Geest aan ons intieme fysiek:

Ik heb nooit geloofd dat de duivel onze binnenkamer binnen kan komen – een plaats die geheiligd is door de tegenwoordigheid van God, waar Hij iedere roep van iedere toegewijde voorbidder hoort.

Nog eens demonstreert Wilkerson het essentieel belang van concentratie. Hij onthult dat veel gelovigen geestelijk elders vertoeven tijdens de eredienst, bijvoorbeeld bij een gedachte:

Ik wil het met u hebben over mentale afleidingen tijdens gebed en aanbidding. (..) Hoe zit dat met u? Waarschijnlijk zit u iedere week een uur lang in een kerk. Uw lichaam is er wel maar waar bent u in gedachte? Uw mond zegt wel “Ik aanbid u Heer” maar is uw hart niet duizend kilometer verderop? (..)

Wilkerson weet waarom dit zo is:

De reden dat veel Christenen niet aanbidden met kracht, enthousiasme en ijver is omdat zij thuis geen intimiteit met Jezus kennen. Zij die hebben geleerd om in hun eigen binnenkamer te aanbidden nemen hun eigen vuur mee – een vuur dat is aangestoken in hun binnenkamer. Ware aanbidders kunnen niet wachten om naar een kerk te gaan om God te prijzen temidden van Zijn volk.

Tja… Ik geloof dat Wilkerson zelf hier even afgeleid was en zijn eerdere preek vergeten was, waarin de duivel thuis voor zoveel problemen zorgde.

Het onderstreept de juistheid van zijn analyse. Concentratie – een waar gelovige kan niet zonder. Het is het eerste en tweede essentiële dingen van het geloof.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/06/14/twee-essentiele-dingen-van-het-geloof/trackback/

%d bloggers liken dit: