Geloof en verstand op een kussen…

Onverstandige praat van een bekend prelaat.

Vandaag beweert prediker David Wilkerson dat God wil dat u Hem, behalve met uw hart, ook met uw verstand aanbidt:

Als u God niet met geheel uw hart en verstand aanbidt” [spelfout onbezoldigd vertaler gecorrigeerd], treedt een onvoorstelbaar proces van teloorgang in werking: u gelooft minder. Geloof wordt een gewoonte (“tot er een dag komt dat u Hem slechts nog uit gewoonte aanbidt” [idem]) .

God is verbijsterd. Hij kent de immense kracht die u ongebruikt laat:

Hij kent de kracht die ware en zuivere aanbidding losmaakt in uw geest. Het maakt u sterker dan welke leeuw dan ook, groter dan wat voor reus dan ook.

Maar goed, dan niet.

David Wilkerson heeft geen recht van spreken. Hij maakt er zelf ook een potje van. En schaamte? Ho maar. Met het verstand op nul praat het maar voort.

Niet overtuigd? Heel goed! Laat me mijn standpunt beargumenteren. Als Wilkerson zegt ook zijn verstand ter ere van God te gebruiken, heb ik voor hem de volgende vragen, die nu net dat verstand aanspreken:

1. U vraagt uw lezers of zij wel echt van Jezus houden, met als testvraag: “Graaft u echt in de woorden van God of kunt u dagenlang uw tijd doorbrengen zonder dat u Zijn woord opent?“.

  • Waarom gebruikt u de onbekende uitdrukking “graven in Gods woord”? Wat kan het meer betekenen dan “met aandacht lezen”? Als het hetzelfde betekent, waarom gebruikt u de vreemde uitdrukking dan?
  • U gebruikt een slordige tegenstelling, die twee contrasten combineert: (a) wel of niet de Bijbel opslaan en erin lezen (b) wel of niet met aandacht lezen, de woorden laten doordringen.

2. U vraagt dezelfde lezers, in dezelfde test, of zij wel “in hun binnenkamer” met God spreken.

  • Wat betekent “in de binnenkamer met God spreken” meer dan “in gedachten of luidop met God praten”? Als het precies dit betekent, waarom dat dan niet direct gezegd? Waarom doet u zoveel moeite voor uw volgelingen onbegrijpelijk te zijn! Of is de binnenkamer toch een vertrek in huis? Geef de gelovige dan eindelijk instructies over de gewenste afmetingen of locatie (op zolder, dicht bij de hemel?; gericht op Jeruzalem?).

3. Als dagelijkse aanbidding van de Heer belangrijk is, bent u dan niet schijnheilig door het zelf soms over te slaan maar wel, na gedane zonde, een vaste Bijbeltekst te prevelen?

4. Naar aanleiding van de door u gelaten onduidelijkheid over dat prevelen: “Ik citeer dit gedeelte wanneer ik mijn dagelijkse tijd voor gebed door alle drukte mis. Het brengt mij altijd weer terug naar mijn binnenkamer waar ik het uitroep “O Heer, ik wil U niet vergeten!” “.

  • Begeeft u zich, na dit prevelen, alsnog naar uw binnenkamer? Vergeet u dus feitelijk niet uw dagelijkse omgang met de Heer? Zo ja, waarom dan dit overbodige gedoe met die Bijbeltekst? Wat mij brengt bij een gewetensvraag: bent u in het diepst van uw gedachten een acteur die voor de bühne verhaaltjes opvoert? Ziet u een denkbeeldig publiek bij alles wat u doet?
  • Zo nee (dus verlaat u wel, na dit prevelen, direct uw binnenkamer): dat is bij de wilde buffels af! Laat ook u de kracht ongebruikt, om nog maar te zwijgen van het affront dat u de Heer maakt?!

Het is beangstigend! God zegt tot u: “Ik heb u als een edele wijnstok geplant, degelijk en betrouwbaar. U bent goed begonnen, u had Mijn aanraking en Ik zegende u. Maar nu heeft u Mij verlaten”. Beangstigt het u zelf niet? Waarschuwen uw volgelingen u niet tijdig? Of vergeten ook zij elke dag tijd met u door te brengen, al teksten uit uw preken prevelend en beterschap belovend?

Stop uw ongeordende levenswandel nu. Benut uw bovenkamer. Daadwerkelijk.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/06/15/geloof-en-verstand-op-een-kussen/trackback/

%d bloggers liken dit: