Een lichtend voorbeeld

Toon uw kromgetrokken rug, uw fletse lach! De overwinning is aan u!

Mensen die van dorst in de woestijn omkomen zien vlak voor hun sterven een aanlokkelijke oase vol helder water, gezuiverd door blank woestijnzand; kamelen en bevallige, heupwiegende Oosterse prinsessen of besnorde martiale Egyptenaren op paarden met hagelwitte tanden. Dat heet een fata morgana.

Net zo, maar dan anders, zien Christenen het vlak voor hun redding bijna niet meer zitten. Maar omdat ze vaak, soms wel dagelijks, gered worden, leren velen dit punt van bijna opgeven te doorstaan.

Sommigen echter niet.

Dan doemt een tweede obstakel op op het hachelijk pad van de gelovige niet zeker van redding: gebrek aan getuigenisdrift en lijdenslust. Ook daaraan schort het sommigen, in het bijzonder de in diaspora levende aanhang van Amerikaans charismatisch voorganger David Wilkerson.

Hebben schamele druppels kamelinnenmelk hun lippen bevochtigd, dat wil zeggen: is de redding voltrokken en kunnen de gelovigen weer praten, dan is het eerste wat ze zeggen, na het “Dank u, Heer!”: “Ik wil naar huis”.

Maar daarvoor heeft God dit lijden niet op hun pad gelegd:

God is niet tevreden met een welgemeend “dank U wel”. Nee, Hij zegt “Wacht even Mijn kind. Ik heb u niet door al die problemen en verdrukkingen geleid om enkel een dankbare overwinnaar te maken. Ik ben jarenlang bezig geweest om u te trainen, Ik heb u door al deze dingen heen geleid met een doel, en Ik ben niet van plan om u dit te laten verspillen. Ik ben vastbesloten dat Mijn investering vruchten zal afwerpen. Ik zeg u, uw beste werken liggen nog voor u!”.

Deze wijze woorden komen van voorganger Wilkerson. Niemand kan hem dus de schuld van het falen van zijn aanhangers geven.

Dan moet het wel de duivel zijn!

De opdracht die sommigen van zijn aanhangers op rijpere geloofsleeftijd ontlopen is: jeugdigen in het geloof vertellen van de oorlog, dat een Christen altijd wint en in nieuwe gevechten belandt:

En nu, terwijl u als overwinnaar uit de verdrukkingen van het vervolgonderwijs komt, opent God uw ogen voor uw worstelende broeders in de kleuterschool. Deze geliefde kinderen van God denken dat ze het niet gaan redden, wat gaat u nu doen met alle ervaringen uit uw verdrukkingen? God fluistert tegen u “Ik heb ervaren, doorgewinterde veteranen nodig, mensen die door diepe wateren en verschrikkelijke vuren zijn gegaan. Mensen die zijn gelouterd door het lijden heen (..)”.

Als Paulus moet u de kleintjes voorhouden:

Ik ben niet terneergeslagen of depressief, nee ik verheug mij in de Heer vanwege alles waar Hij me doorheen geleid heeft!

Wees een rolmodel. You’re in the army now!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/06/22/een-lichtend-voorbeeld/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 reacties

  1. Dit bericht lees ik net op tijd, omdat ik veel weigerachtigheid des Geloofs heb, dat je denkt is het nou nooit eens voorbij met dat gedoe…omdat God maar oorlogen op je pad blijft leggen…en ik ben al zo moe…dat ik denk ben ik nog wel echte strijder des Geloofs? Houd ik mijn geweer nog wel fier op en recht? Het onderwijs lijkt me wel wat.

  2. Geef satan (de duivel) geen poot…en onthoud prent het in en herhaal ja vergeet nooit en te nimmer, schrijf het op en lijst het in hang het boven je bed, plak het op de koelkastdeur en schrijf het op deuren en ramen met dakpannen op het dak: Jezus houdt van jou en mij en hem en haar en zullie. HIJ is de VOORBIDDER bij jouw en mijn en hun en zun Hemelse Vader….Shalom! Peace! Pace! In HEM alleen is Jezus de Levende Christus alleen wat zeg ik …….Amen….en zeg HALLELUJA….!!!!!!!!!!!! Tjonge!!!!!!! Ik daver extatisch als een Mexicaanse hond!!!!!!


Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: