Zelfvervulde Christenen week over geloof

Sommige Christenen blijven maar praten en moeilijk doen over de vreugden van het geloof.

Als ervaren Christen weet u uit ondervinding dat lijden een bron van vreugde is en niet ophoudt.

Als al niet uit eigen ervaring dan toch na vijftig jaar onvermoeibaar uitleggen door hun voorman, zou je denken dat dit kernpunt van het Christelijk geloof doorgedrongen was tot de harten van Wilkersonchristenen en ze hun lijden ervaren voor wat het is of de vreugde toch minstens met verstandelijke instemming ondergaan.

Niets is minder waar.

Dus nog maar eens, in de hoop dat eens het muntje valt of het geheugen functioneert:

Lijden is een genadegave of teken van een sterk geloof, dat de duivel irriteert. Wees blij!

Het is een vreugde als lijden van God komt. Dan noemen we het een beproeving.
Het is een vreugde als lijden van de duivel komt, door God als uitvoerder ingeschakeld.
Het is een vreugde als lijden van de duivel komt op eigen initiatief. Ons geloof geeft hem aanstoot dus is niet nietig.

Waarom Wilkersonchristenen deze simpele wijsheden niet onthouden is een raadsel. Hun lijden zit misschien tegen de pijngrens aan, het maximum dat een mens kan verdragen zonder het bewustzijn te verliezen en nog door God als beproeving wordt toegestaan. Dat hindert hun bij het onthouden, misschien. Mogelijk ervaren zij daardoor ook de vreugde van het lijden minder of zelfs in het geheel niet.

Terwijl, als hun lijden werkelijk zo groot is als ik hier schets, zij zich uitverkoren mogen weten! Aan de andere kant, hun stuitende onwetendheid sluit deze mogelijkheid misschien uit.

Hoe dan ook, iets moet hun aanstootgevend gejammer verklaren. Ook vandaag getuigt Wilkerson weer van dit manco bij zijn trouwe aanhang:

Veel geliefde Christenen vertellen mij verhalen over ongelooflijke moeilijkheden – problemen die zich maar op blijven stapelen, ontmoedigingen die maar op hen af blijven komen. Menselijk gezien lijken ze allemaal in onmogelijke situaties te zitten.

Wilkerson zelf lijkt inmiddels ook bevangen door helse pijnen – of een sterk gezakte pijngrens. In plaats van zijn lijdende volgelingen te feliciteren, is hij bewogen door hun lot, alsof beklagenswaardig:

Mijn hart gaat uit naar iedere gelovige die dergelijke beproevingen doormaakt.

Ook Wilkerson is de kluts kwijt en zegt dingen in strijd met de werkelijkheid. Zo beweert hij dat een handje van God zal helpen maar die hand hebben zijn volgelingen al lang vast. Niets helpt tegen lijden en dat moet ook niet. Lijden is een beproeving, lijden doet pijn. Laat lijden lijden zijn! Blijf af van onze bron van vreugde!

Wilkerson zou strenger moeten zijn en vreugde moeten eisen van zijn volgelingen!

Maar niet iedereen is natuurlijk geroepen.

Beter dat zulke mensen ongelovig worden. Als immer de aandacht op zichzelf vestigende jammeraars zijn ze werktuig van de boze. Met hun eeuwig gejeremieer houden ze oprechte Christenen af van het gebed en ereprijs.

Kent u de uitdrukking ‘zieltogend’? Verwijzend naar een wegkwijnende ziel, welke op apegapen ligt? Zulks is het geloof van deze komedianten en hypochonders van het christendom: op sterven na dood.

wereldse mensen in de weer met pijnbestrijding

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/07/12/ijdele-christenen-maken-misbaar-over-pijn-van-het-geloof/trackback/

%d bloggers liken dit: