God is je vader niet

Sommige predikers verwarren Gods liefde met die van hun autoritaire vader.

Bent u zoon of dochter? Ongetwijfeld! Dan zult u met me eens zijn dat geen kind zich verlaat op woorden alleen. Zegt vader: “Ik wil dat je mij leert kennen als je liefdevolle vader”, dan frunnikt zoon-/dochterlief ongemakkelijk. Wat doet papa raar.

Is papa liefdevol, dan merken de kinderen het uit dingen die liefdevolle vaders plegen te doen, met alle voorspelbare gevolgen vandien: wederkerige gevoelens van liefde en verbondenheid.

Vaders spelen. Of trekken het kind tegen zich aan, aaien het over de bol. Of informeren naar hoe het met het kind gaat, betijen een van de vele minirampjes in het kinderleven met een welgekozen opmerking of het plakken van een pleister.

Er zijn ook strenge vaders. Die eisen dat hun kind hun gepast respect betoont, anders zwaait er wat!

God is ook een Vader. Zijn vaderliefde is anders dan die van menselijke vaders.

Veel predikers draaien hier omheen en doen voorkomen alsof God op aardse vaders lijkt. Ik kan hiervoor geen andere reden bedenken dan schaamte. Men vermoedt bij deze predikers een schuldig geweten: lijkt onze God niet veel op de Afwezige Vader van zeker oud SIRE-spotje? Vandaar dat hun god vooral verbaal van zijn liefde voor het mensenkind getuigt – de woorden hem toegestopt door de prediker.

God is God. Aannemelijk lijkt me dat liefdevolle menselijke vaders en moeders afspiegeling zijn van Gods liefde voor ons. Aannemelijker in elk geval dan dat Hij lijkt op onsympathieke menselijke vaders. Maar dat is de vraag opnieuw stellen: wat tel je als liefdevol, wat als liefdeloos? En is God als de mensen?

Prediker David Wilkerson schrijft dat wie Gods Vaderliefde kent alles aankan. Dat geeft wel aan dat God anders is. Alleen jonge kinderen denken zo over aardse vaders.

Het is op zijn minst een waarschuwing zich geen beeld van God naar de mens te vormen. Zowel de ‘vrouwelijk’ als ‘mannelijk’ liefhebbende god,  zowel de autoritaire vader als de vader die meer toelaat, spiegelen menselijke opvoedings-/ouderidealen.

Vanuit de eigen ervaring met een aardse vader is menig kind geneigd Gods aanbod om ook zijn/haar Vader te zijn enthousiast aan te nemen: “Dank! Houd van mij en geef om mij!”. Vanuit andere ervaringen schrikken andere mensenkinderen er juist voor terug.

Lees enkele preken van Wilkerson en u zult merken dat wantrouwen jegens de door hem gefabriekte god gerechtvaardigd is. Ze bevestigen aanhoudend de stelling: there’s no such thing as a free lunch.

Vandaag laat Wilkerson het eisenlijstje van zijn God weg. Maar op andere dagen is het prijs. Erg belangrijk voor Wilkersons god is uw aanhoudende DANKBAARHEID.

Dankbaar voor wat u overkomt, dankbaar voor de BELOFTE van hulp, dankbaar voor Zijn BETROKKENHEID op afstand.

Vandaag vermeldt Wilkerson dan wel geen eisenlijstje maar verstrekt u toch een argument waarom u dankbaar hoort te zijn:

Hij heeft u te midden van alle mensen op aarde uitgekozen.

Wat heet door Hem uitgekozen – zoon/dochter gemaakt en door Hem ouderlijk gesouffleerd:

Hij heeft u niet alleen uitgekozen, maar Hij heeft u als Zijn eigen kind aangenomen. Zijn Geest vertelt u te roepen “Abba! U bent mijn Vader. U bent niet slechts de Vader van Abraham, of die van Petrus of Paulus, maar de mijne! En u heeft mij tot mede-erfgenaam gemaakt, tot een broer van Jezus. U bent werkelijk de mijne!”.

Wie is niet blij met een vader die zich zo als liefdevol leert kennen!

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/08/21/god-is-je-vader-niet/trackback/

%d bloggers liken dit: