Lief, hè!

Fundamentalistische opvoeders zijn lief.

Dank David Wilkerson! Ik vroeg er niet om, maar nu u het op een presenteerblaadje aanbiedt, aanvaard ik uw bevestiging van mijn analyse.

Ongevraagd en mogelijk tegen uw zin bevestigt u, dat uw beeld van Gods Liefde is afgeleid van de manier waarop u bent opgevoed, manier die u doorgeeft aan de generaties na u: de autoritaire opvoedingsstijl. Zoals ik gisteren schreef:

Wilkerson vormt zich een beeld van God naar mensen (die hij zojuist ‘slecht’ verklaarde). Hij claimt dat hij een behoorlijk geweldige vader is. Daarover heb ik mijn twijfels, gezien Wilkersons geregeld kwalijke uitspraken, die getuigen van een autoritaire opvoedingsstijl, die mijns inziens kinderen schade berokkent en in hun ontwikkeling belemmert.

En eergisteren: “Sommige predikers verwarren Gods liefde met die van hun autoritaire vader”. 

Vandaag is bij u te lezen:

Mijn aardse vader wees mij altijd liefdevol terecht als ik me misdroeg.

Helemaal de autoritaire opvoedingsstijl! Enkele bestanddelen daarvan:

  • Vaders hebben altijd gelijk
  • Vaders houden van hun kind in de mate dat het gehoorzaamt
  • Vaders straffen hun kinderen
  • Dat is voor hun bestwil
  • Straffen is liefde

Zo spreekt ook God bij u vandaag. Ik beperk me tot Gods liefhebben op voorwaarden:

God vertelt ons hier: “(..)  Als (..) u vast wilt blijven houden aan iets onreins in uw leven, dan zal onze gemeenschap niet werken. Als ik uw enige-en-echte Vader ga zijn, dan moet u (..). U kunt geen onreine dingen in uw leven houden”.

Verder zegt Hij het volgende: “Ik wil u leiden en richting geven. (..) Daarom zal Ik het niet toestaan dat u tot Mij komt met handen die iets onreins hebben aangeraakt. Scheid u af van dat alles en Ik zal u ontvangen als een zoon of dochter. Ik verlang er naar om uw Vader te zijn!”.

God onthoudt Zijn kinderen Zijn vaderlijke liefde tot ze zich gedragen. Doen ze altijd wat Hij wil, staat Hij echter altijd voor ze klaar!

U corrigeert de mening van uw jongere zelf en geeft uw vader met terugwerkende kracht gelijk, u “misdroeg” zich. Dat is niet noodzakelijkerwijs geschiedvervalsing. Een kind kan bijvoorbeeld elke avond uitgaan en het huiswerk verwaarlozen. Oprecht heeft het een hekel aan het aandringen van de ouders om aan de toekomst te denken en nu huiswerk te maken. Maar even oprecht kan het de ouders later dankbaar zijn voor hun volgehouden strijd. Want een goede opleiding is belangrijk, vindt het kind nu zelf ook.

Daarmee “misdroeg” de puber zich overigens niet perse. Men kan ook begripvoller over het gedrag van de jonge man of vrouw oordelen. “Misdragen” is typisch zo een woord van een aanhanger van het autoritaire wereldbeeld, van “Er is maar een goed antwoord en dat is het mijne”.

Bedenkelijk vind ik de onovertuigende manier waarop u het ‘gelijk’ van uw vader bevestigt, namelijk: niet. Dat gelijk veronderstelt u! Ook dit past uitstekend bij een aanhanger van de autoritaire opvoedingsstijl: die neemt alles wat een meerdere zegt voor waar aan:

Mijn aardse vader wees mij altijd liefdevol terecht als ik me misdroeg. (..) Iedere keer dat hij mij voor m’n broek gaf zorgde hij ervoor dat ik hem daarna een knuffel gaf. En hoe erg ik hem ook niet wou knuffelen, ik zal nooit vergeten hoe ik mijn hoofd op zijn schouder legde en in tranen uitbarstte.

Lief, hè?

Dat uw vader hierboven een onsympathieke indruk maakt, komt doordat ik één woord uit uw tekst heb weggelaten: “maar” (op de plek waar nu “(..)” staat). In dat “maar” is de aanname besloten dat uw vader gelijk had, en zijn straffen van u ‘liefhebbend’ was en, met uw instemming achteraf, inderdaad ‘voor uw bestwil’.

Al eerder werd uit uw preken duidelijk dat u deze autoritaire opvoedingsstijl een warm hart toedraagt. Bij u tuchtigt zelfs God omdat het van een ander moet! Daar overvraagt u mijns inziens.

het vraagstuk in een notendop

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/08/23/lief-he/trackback/

%d bloggers liken dit: