Hoeder van sukkels

Prediker David Wilkerson wijt zijn falen aan anderen.

Van lijken is bekend dat ze geen informatie opnemen. Hoe zombies het ervan afbrengen in dit opzicht weet ik niet.

Ik begin hierover vanwege een merkwaardig gezelschap met een bijzondere beperking: de gemeente van de Amerikaanse prediker David Wilkerson. Dit zijn de onthutsende feiten:

  • Niets van wat zij het allerbelangrijkste zeggen te vinden, onthouden ze. Bij minder belangrijke onderwerpen hebben ze daarvan daarentegen geen last!
  • Ze geloven in God maar weten niet wat dat inhoudt.
  • Ze ruilen iedere hen vertelde geloofswaarheid direct in voor een andere.
  • Hun voorganger praat alles goed en weet al vijftig jaar geen verandering in de situatie te krijgen.

Dat ze Christen zijn, daarvan hebben deze mensen een sterk vermoeden. Maar daarmee houdt het op.

Hun voorganger zoekt de verklaring voor hun vergietgeheugen al vijftig jaar in dezelfde hoek. Zijn verklaring is dat zijn volgelingen naar hem luisteren maar dan worden afgeleid door een ander, die na hem komt, en andere dingen zegt. Die geloven ze wel.

Ik vind zoveel vergoelijking niet te verteren. Wat een leeg geloof, wat een holle mensen! Men weet niet eens dat Jezus aan het Kruis de zonden van de wereld gedragen heeft. Het zou mij niet verbazen als men per ongeluk de duivel aanbidt. “O, was het Jezus en God?!”.

In zijn preek vandaag wil Wilkerson zijn volgelingen ‘bewijzen’ dat ze niet hoeven of horen te vergeten wat hij zegt. Dat ze zich niet hoeven/horen te laten overtuigen door wat iemand na hem zegt.

Slimmere aanpak lijkt mij als Wilkerson voortaan na die ander preekt. Laat hem gebruik maken van de beperking van zijn schaapjes!

Of laat hen verplicht koptelefoons dragen met een iPod of zoiets waarop de hele dag Gods Woord te horen is of preken van Wilkerson.

Nu weet je vooraf dat de situatie zich zal herhalen. Na Wilkerson komt steeds die ander weer, als dat olifantje in dat bekende verhaal.

Ook kun je je voorstellen dat Wilkerson, na vijftig jaar gebrek aan succes bij zijn volgelingen, eens wat anders probeert. Maar nee, het oude liedje: Jezus heeft aan het Kruis gehangen (dit is het ‘bewijs’, trouwens – sorry) en “daarom” hebben Wilkersons volgelingen een sterk karakter en eh…:

  • Mensen met een sterk karakter horen niet naar een ander te luisteren. OF:
  • Mensen met een sterk karakter luisteren eigenlijk niet naar een ander. OF:
  • Mensen met een sterk karakter luisteren in de toekomst niet naar een ander.

Maar tot op heden doen ze dat wel.

Hier dat merkwaardige bewijs en die onnavolgbare gevolgtrekking voluit:

Wat Jezus aan het kruis gedaan heeft kwalificeert u voor de eeuwige erfenis. En als God u gekwalificeerd heeft voor het eeuwige leven, dan heeft Hij u ook een sterk karakter geschonken. U kunt nog even wachten… [Hierna begint Wilkerson over iets anders]

Niet alleen zijn kudde toont geen eigen verantwoordelijkheid, hun voorganger evenmin. Is Wilkerson zelf soms ook behept met die ziekte?

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/09/05/hoeder-van-sukkels/trackback/

%d bloggers liken dit: