Verstandsverbijstering

Naast zonsverduistering kan ook het licht van de geest doven. God redt.

Wat doet u wanneer u oog in oog staat met een onbegrijpelijke beproeving? Een schietgebed omhoog zenden, natuurlijk (wat kun je anders)!

Zo niet de immer verrassende David Wilkersonvolgeling – als hij/ zij zich tenminste houdt aan de voorschriften van de immer onnavolgbare voorganger.

Onnavolgbaar zijn ze! Het is weer lachen – of huilen, al naar gelang uw voorkeur – vandaag!

Oog in oog met het onbegrijpelijke – David Wilkerson kan, uit de aard der zaak, niet in detail treden – roepen zijn volgelingen, volgens hem:

“Heer, doe iets!”

Zo kennen wij de Wilkerson-volgelingen ook, immer de passiviteit zelve, in begrijpelijke en onbegrijpelijke situaties. Maar dit is fout. Men hoort te wachten op God, iets te zeggen als “Heer, ik wacht tot U iets doet”!

“Wachten op God is waarschijnlijk een van de moeilijkste dingen in de wandel van een Christen”.

Wilkersonchristenen zijn bedreven afwachters maar het kan altijd nog afwachtender.

Wat doet God in de tijd dat Hij Zijn kinderen niet te hulp schiet?

“Onze God doorzoekt altijd de aarde op zoek naar diegene die bereid is Hem te vertrouwen in iedere crisis, beproeving en hopeloze situatie. (..) Hij wil zien of wij bereid zijn om stil te staan en te wachten op Hem om te zorgen voor een bovennatuurlijke verlossing”.

Voor minder dan een bovennatuurlijk ingrijpen komt God niet in beweging (wat kan Hij anders? Bij een natuurlijk ingrijpen merkte niemand Zijn hand op)!

En u moet niet wandelen tijdens het wachten maar stilstaan!

Nog niet genoeg?

“Ik geloof dat iedere stap die ik maak is vastgelegd door onze hemelse Vader en dat Hij mij nooit naar een moeilijke plaats brengt om mij daar te verlaten. Hij zou nooit zeggen “Oké David, Ik heb je naar dit punt gebracht en nu moet je het maar zelf uitzoeken” “.

Dus wat was het probleem ook al weer?

Zou David Wilkerson (RIP) het werkwoord ‘geloven’ wat minder willen misbruiken? Het heeft bij hem weinig met religie te maken en van alles met geestelijke omnachting. Komisch verzoek (scheelkijker vragen: kijk me eens recht aan)!

“God is absoluut trouw naar Zijn kinderen, in iedere crisis. Hij vraagt altijd aan ons “Zult u degene zijn waar Ik naar op zoek ben, diegene die niet in paniek zal raken, die Mij niet beschuldigt van het verlaten, verwaarlozen en pijnigen van Mijn kinderen? Zult u diegene zijn die stilstaat temidden van de crisis en op Mij vertrouwt dat Ik u er doorheen leidt?” “

God heeft kennelijk slechte ervaringen met Wilkersonchristenen (terecht: de Nederlandse Wilkersonvertaler zadelt hem zojuist op met een spelfout, waardoor God ongeschoold overkomt, arm van geest in niet-lovende zin).

Zeg nu niet: als God dat zo duidelijk vraagt, zou men snel klaar kunnen zijn. U begrijpt er overduidelijk niets van.

David Wilkerson legt onfeilbaar uit dat we dat “vragen” niet zo letterlijk moeten nemen. God “horen” gaat zo maar niet. Daarvoor hebben we niet-letterlijke oren nodig (“geestelijk“, zeg maar), die God ons niets liever dan dolgraag schenkt. Als we Hem maar vertrouwden (had u dat nieuwe werkwoord al opgemerkt?). Maar ja.

Wilkersonchristenen. Kunnen niets, zelfs niets doen niet.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/10/02/verstandsverbijstering/trackback/

%d bloggers liken dit: