Ik zal u slachten

U kunt niet wegrennen.

Ik wil het met u hebben over malligheid – drôlerie. Onder onze Nieuwe Afspraak, u bekend, is verbale afslachting toegestaan. Het drukt u met de neus op het feit van uw afhankelijkheid van verlossing door begrip.

Fysieke afslachting is niet toegestaan maar wel flink onder handen genomen worden. Het is het verschil tussen haat en liefde, tussen duivel (mishandelt) en God (staat niet toe dat de dood erop volgt).

Zulke onderscheidingen zijn belangrijk, lezer, in de kring van prediker/boeienkoning David Wilkerson. Vandaag schrijft hij dat ook u geketend bent. “U hoort het ratelen van ketens terwijl de duivel probeert om u nog eenmaal aan uw gewoonte vast te ketenen”.

Hij bedoelt geloof ik te zeggen dat een gewoonte – zeg 7.15 uur opstaan – geen gewoonte is maar een telkens bevestigde keuze.

Dus als je dan om 7.15 uur opstaat, is het de duivel die je van het juiste pad geleid heeft. Jij hebt het laten gebeuren, besef dat, het is een zonde, iedere afwijking opnieuw (bedenk zelf hoe laat u de wekker had moeten zetten).

Misschien vindt u om 7.15 uur opstaan geen zondige gewoonte. Vul dan een gewoonte in die u wel zondig vindt. Nog beter is niet ‘gewoonte’ te gebruiken als u iets geen ‘gewoonte’ maar keuze vindt – hoewel, dan trapt u mogelijk in de valkuil woorden te gebruiken in hun wereldse betekenis.

In de wereld betekent een ‘gewoonte’ een gewoonte en een ‘keuze’ een keuze, maar in het Wilkersongeloof betekenen beide keuze. Het is hun gedeelde geestelijke/Christelijke betekenis.

Over Gods menslievendheid meldt Wilkerson gewoontegetrouw:

God zal u nooit verzoeken maar Hij zal het toestaan dat u aan het einde van uw kunnen komt.

Hoewel u volgens hem al weinig kunt:

Wat kunt doen? U weet dat u niet voor de vijand kunt wegrennen.

Hier voel ik mij geroepen gewelddadig in te grijpen. Sinds wanneer kan een Christen niet wegrennen? Wilkersons eigen prediking is een krachtig getuigenis van het tegenovergestelde!

Drie voorbeelden van wegrennend geloof uit Wilkersons bediening:

Ik wil geen enkele hardwerkende, toegewijde dienaar van God veroordelen. Maar (..) veel predikanten van het evangelie van vandaag de dag zijn zich er niet van bewust dat zij het slachtoffer zijn geworden van een satanische samenzwering van onderbrekingen. Ze zijn continu aan het rennen, bevinden zich continu onder een lawine van plichten en kleine details. 

      en:

Ik kan de ongelooflijke rukken die de Heilige Geest doet aan mijn hart niet negeren. Het is een geestelijk trekken – iets dat maakt dat ik er naar verlang om naar mijn binnenkamer te rennen en me te verbergen in de kostbare boezem van Christus! 

En zijn dringend advies:

Ziet u hoe belangrijk het is om snel naar Christus te rennen wanneer u faalt? U moet leren om naar Hem te rennen.

En hoe kan Wilkerson nu aansluitend zeggen: “U zult misschien tegen uzelf zeggen “Ik ga gewoon terug naar mijn oude wegen“? Hij zegt toch net dat zijn gezegende/geketende volgelingen niet kunnen wegrennen?

En, alsof het al niet erg genoeg is:

Veel Christenen raken gevangen in een helse cirkel van zondigen en belijden, zondigen en belijden. Ze rennen naar vrienden, raadgevers…

Hallo! Bent ú soms aan het doordraven, brokkenpiloot?


Ik hoop u aan het einde van uw kunnen te hebben gebracht. Bent u ten einde raad, dan kan God u oprapen, weggrissen, alles volgens de gewoonte van uw geloof, zoals door u geloofd.

Advertenties

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/2012/10/05/ik-zal-u-slachten/trackback/

%d bloggers liken dit: