Bescheidenheid

David Wilkerson voorspelt periodiek met gezag het Einde van de Wereld. Sterke troef is zijn direct contact met God. Het duiden van de tekenen des tijds wordt door meer aanzeggers van het eind der tijden gedaan; dat overtuigt minder.

Ook preekt Wilkerson overvloedig. Zijn predikingen draaien om enkele kernthema´s. De noodzaak van volledige gehoorzaamheid aan God. De belofte van betere tijden als je God vertrouwt en bedankt juist als je God’s opstelling niet snapt of alles erg tegenzit. En de noodzaak (en dus de mogelijkheid) van volledige aansturing van je dagelijks leven door de Heilige Geest.

IJdelheid, nederigheid en gevoel van eigenwaarde
De keuze voor dit laatste, voor bewuste afhankelijkheid, noemt Wilkerson nederigheid. Een goed christen verlaat zich op God, voert God’s bevelen uit en accepteert wat op zijn of haar pad komt. Wat Vader doet, is immers goed.

Dit kan samengaan met een behoorlijk gevoel van eigenwaarde: “Een nederig persoon is niet iemand die slecht over zichzelf denkt, een persoon die zijn/haar hoofd laat hangen en zegt “Ik ben niets” “.

Het tegenovergestelde van nederigheid is zelfvergroting, verwaandheid, niet zelfwaardering.

Vooroordelen
Wilkerson vindt christenen met een andere geloofsopvatting dan de zijne verwaand, vooral christenen die willen nadenken en in gesprek willen:

Het is onmogelijk om deze persoon [iemand die zelf denkt] iets te leren, omdat hij het “allemaal al weet”. Hij luistert misschien wel naar iemand die meer autoriteit of kennis heeft dan hijzelf – maar niet naar iemand waarvan hij denkt dat deze minder is dan hijzelf.

Jules de Corte, zelfdenkend christen, goed luisterend
maar behoorlijk overtuigd dat hij
weinig weet

Als Wilkerson bot vangt bij zo’n “zelfdenkend” christen, als deze Wilkerson’s betoog niet meteen overtuigend vindt, dan is dat omdat die christen Wilkerson minder vindt.

Wilkerson geeft geen argumenten bij dit oordeel. Het is echter niet vol te houden:

  • Was wat Wilkerson beweert waar, dan moest iedereen zich elk moment door ieder ander laten overtuigen, op straffe van verwaand genoemd worden.
  • Iemand’s betoog niet overtuigend vinden is niet perse minachtend, je laten overtuigen niet perse respectvol (je kunt bijvoorbeeld uit angst voor de gevolgen een autoritair persoon niet durven tegenspreken).
  • Het is mogelijk dat Wilkerson het weleens bij het rechte eind heeft, maar hij kan zich ook weleens vergissen.
  • Als iemand de mening van Wilkerson in een bepaald geval niet overneemt (niet wil “leren”, zoals Wilkerson het noemt), kan dat zijn omdat hij/zij daar goede redenen voor heeft.
  • Wilkerson onderscheidt niet tussen deskundigheid (‘hij is een autoriteit op het gebied van virussen’) en positionele macht (‘hij is een autoritaire chef’), als basis van een ander overtuigen.
  • Wilkerson heeft het alleen over ‘luisteren’ (“Hij luistert misschien wel naar iemand die meer autoriteit of kennis heeft dan hijzelf”). Maar luisteren is niet hetzelfde als overtuigd worden, en overtuigd worden niet hetzelfde als begrijpen.

blaffende superieur

Mijn conclusie: Wilkerson’s negatief oordeel over mensen die dingen onderzoeken (‘zelf denken’) wordt niet overtuigend beargumenteerd en wijst op bevooroordeeldheid.

Ruis op het kanaal
Wilkerson lijkt ‘zelf denken’ op te vatten als ‘door God heen praten terwijl deze iets wil vertellen’. Dit is mijn interpretatie. Wilkerson doet slechts enkele stellige beweringen:

Geen enkel woord dat een trots [daarmee bedoelt Wilkerson: zelfdenkend] persoon ontvangt [onduidelijk is: van wie] is van God! Het is onmogelijk voor hem om een rechtvaardig oordeel te vellen – het is onmogelijk voor hem om Gods gedachten te spreken – omdat de Heilige Geest niet in hem aanwezig is om getuige te zijn van de waarheid.

Geeft Wilkerson dan geen enkel argument voor deze vergaande conclusies? Nu ja, hij vervolgt met een vers uit Spreuken: “Een weg die recht lijkt, kan toch naar de dood leiden” (Spreuken 14:12)”. Maar dit citaat kan ieder christen gebruiken om een ander christen in een kwaad daglicht te stellen. Het toont vooral aan hoe overtuigd David Wilkerson van zijn gelijk is.

God trotseren
Wilkerson vat ‘zelf denken’ daarnaast op als een onafhankelijkheidsverklaring ten opzichte van God:

Met de beweringen in de eerste bullet zullen velen – als zij niet geïntimideerd door Wilkerson zijn 😉 – instemmen.

Voor de bewering in de tweede bullet wordt wederom geen argument aangedragen. Een oprecht zoeken naar God, al is het een worsteling, met inbegrip van het God een tijd ‘kwijt zijn’, overtuigt niet minder, als al niet meer, dan het geestloze ja-knikken van een denkbeeldige ideale Wilkersonchristen.

God als beste vriend
Hoe komt Wilkerson aan al die zekerheid over wat God bedoelt en wil (“Wat ik eigenlijk hier wil zeggen is – God wil de volledige controle – geef het aan Hem“)? Een virusdeskundige weet veel van virussen maar weet een theoloog of dominee net zo veel van God? Is God een specialisme zoals de ongewervelde zoogdieren?

Wilkerson schermt vaak met zijn nauwe contact met de Heer. Die deelt hem in een persoonlijk onderhoud het nodige mee. Ook voert Wilkerson vaak kleine Bijbelstukjes op als argument voor beweringen. Hij interpreteert de Bijbel. Ook hier schermt Wilkerson vaak met zijn nauwe banden met God. De Heilige Geest zou hem de juiste uitleg hebben meegedeeld. In beide gevallen gebruikt Wilkerson een argument op gezag: iets is waar “omdat God het zegt”.

Soms komt Wilkerson echter met aanvechtbare interpretaties. Laat de Heilige Geest het dan afweten, ondanks Wilkerson’s bewering dat Deze hem juist bijstond?

de kunst der Bijbelinterpretatie, een orthodoxe introductie

Bescheidenheid
Iedereen weet dat mensen vele meningen hebben. Ook kan iedereen met geringe moeite vaststellen dat op elk moment van de historie meerdere mensen claimen het standpunt van God te verwoorden en vervolgens onderling verschillende standpunten verkondigen. Sluit men uit dat God zichzelf tegenspreekt, dan vergissen enkele of zelfs alle sprekers-namens-God zich.

Dat zou tot bescheidenheid kunnen en misschien moeten nopen. Vele christenen matigen zich dan ook niet aan namens God te spreken, in het bijzonder “zelfdenkende” christenen niet. Je zou dat een vorm van nederigheid kunnen noemen.

IJdelheid
Er zijn ook stelliger typen. Het heeft niet te maken met geloof. Zo leggen sommigen je kalm maar beslist uit dat de moderne wetenschap het bestaan van God weerlegt. De feiten wijzen uit: de kans van Zijn of Haar bestaan is nihil. Die sprekers slaan zich niet op de borst. Men buigt nederig het hoofd voor de waarheid.

Maar ze zijn ook te vinden binnen de kerk. Sommige dominees of gelovigen beweren met grote stelligheid dat geloven zus moet en bepaalde kwesties zo liggen. Men slaat zich niet op de borst. Men buigt nederig het hoofd voor Gods woord.

Moralisten met een gevoel voor menselijke ondeugd hebben deze houding ontmaskerd als een vorm van ijdelheid. Sprekers ontkennen de eigen subjectiviteit en claimen woordvoerder namens de objectiviteit te zijn, of die nu “God” of “Werkelijkheid” heet. Historisch gezien volgt de wetenschappelijke variant op de religieuze, die in de priester het basismodel heeft geleverd.

Maar in beide gevallen is nederigheid vermomde ijdelheid. Heeft u mijn betoog tot dusver met aandacht gevolgd, dan zult u niet verrast zijn over mijn conclusie: David Wilkerson is niet nederig maar een ijdeltuit en geen autoriteit maar autoritair.

buikspreker/buikspreekpop van God

sommige priesters en God
sommige wetenschappers en Waarheid

Advertenties
Gepubliceerd on 09/09/2009 at 11:42  Comments (2)  

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/eerlijkheid/trackback/

RSS feed for comments on this post.

2 reactiesPlaats een reactie

  1. Ik ben écht benieuwd wat voor “blog” je zou schrijven als je in de tijd leeft van Jesaja, Ezechiël, Jeremia, Danieël, Amos, Zacharia, Maleachi of een andere profeet die in de bijbel beschreven staat. Misschien een idee om een nieuw blog te openen naast deze waarin je je helemaal opvreet over deze mannen.

    Volgens mij sta jij dan ook zo te stijgeren als sommigen deden in hun tijd, want namens God spreken dat is natuurlijk uit den boze, het is veel beter op eigen inzichten in te gaan. En wanneer iemand met een woord van God komt direct je vingers in de oren stoppen en maar schreeuwen “la la la la la la la”.

    Als je bijbel leest en de reactie van menigeen op de profeten ziet, en dit blog er naast houd waarin je reageer op iemand die enkel oproept tot volkomen onderwerping aan God, zie je toch veel overeenkomsten. Grappig dat prediker daarmee dan weer bevestigd wordt “Er is niets nieuws onder de zon”, terwijl je in de bijbel kunt dat onderwerping aan God toch niet eens zo’n slecht idee is, we zijn er immers voor geschapen.

    Blijf vooral doorgaan met moord en brand schreeuwen, dan zul je God nooit horen spreken en kun je achteraf op je sterfbed beweren “Zie je wel dat ik gelijk had, ik heb m’n leven lang gewacht maar heb God nooit horen spreken, dus Hij bestaat niet” 😉

    De boodschap over het kruis is immers een dwaasheid toch? Je bevestigd het woord van God met je blog echt telkens meer dan dat je lief is. Niet dat dat nou zo leuk is om te zien, beter is het als je God zou zoeken en je niet zo druk maakt om mensen. Je zou kunnen beginnen bij Jezus, Hij is de weg tot God, maar dat heb je vast wel eens ergens gelezen.

    Maar strijd vooral door tegen God, God wint het uiteindelijk en dat zal jou redding zijn!

    Commentaar Piet Pierein:
    Ik ben écht benieuwd wat voor “blog” je zou schrijven…: de rest van je betoog weerspreekt dit. Ik schrijf nu een blog over een levende zogenaamde profeet (‘watchman’) en je bent al niet in staat de inhoud correct weer te geven.

    Als ik in de tijdmachine terug in de tijd zou reizen naar Jesaja, wat zou ik dan schrijven? Wat een ingewikkelde toer om de naam “David Wilkerson” binnen te smokkelen in het rijtje erkende profeten Jesaja, Ezechiël, Jeremia, Daniël, Amos, Zacharia, Maleachi.

    namens God spreken dat is natuurlijk uit den boze
    Je legt niet uit hoezo “natuurlijk”. Uit de vervolgzin laat zich afleiden dat je me de mening toeschrijft: God’s woorden door- geven, is niet zelf denken. Dat schrijf ik niet. Ik heb moeite met gedachteloos God’s woorden – of wat jij daarvoor houdt – doorgeven.

    Het woord ‘doorgeven’ doet vermoeden dat je een gering oog hebt voor problemen van interpretatie. De vraag is: wat zegt God. In zulke kwesties dezelfde Bijbeltekst nog eens voorlezen, is geen overtuigend antwoord.

    wanneer iemand met een woord van God komt direct je vingers in de oren stoppen en maar schreeuwen “la la la la la la la”:
    – Ik onderzoek Wilkerson’s claim woorden van God te spreken en neem die woorden daarvoor dus tot me.
    – Mijn reactie bestaat uit andere woorden dan lalalalala.
    – Ik kan me geen Bijbelpassage herinneren waarin het gehoor van een profeet de vingers in de oren stopt en “la la la la la la la” schreeuwt.
    Deze dingen zijn op eenvoudige wijze vast te stellen.

    Redeneren via parallellie
    Als je bijbel leest en de reactie van menigeen op de profeten ziet, en dit blog er naast houd waarin je reageer op iemand die enkel oproept tot volkomen onderwerping aan God, zie je toch veel overeenkomsten. Grappig dat prediker daarmee dan weer bevestigd wordt “Er is niets nieuws onder de zon” “.

    1. Het is alleen “grappig” als je bevestigd ziet wat je bevestigd wilt zien. Jouw “grappig” is steno voor: “ik ben zeker van mijn zaak en voel me niet bedreigd door het lalala van die meneer. Ik kan erom lachen!”. Op mij wek je de indruk dat je je zekerder voordoet dan je je voelt.
    2. Je parallellie is niet bijzonder informatief, je doet slechts een neutrale constatering: diverse profeten claimen dat hun god de echte is, sommigen geloven de een, anderen de ander. Aanhan- gers van afgoden kunnen jouw betoog precies zo houden. Ze verwisselen alleen de bordjes, vullen hun afgod in op de plek van de God van de Bijbel, en de God van de Bijbel op die van de afgod. De parallellie blijft intact, alleen het oordeel wisselt.
    3. Met parallellieën kun je van alles suggereren. “Iemand die enkel oproept tot volkomen onderwerping aan God”: Hitler riep enkel op tot onderwerping aan de Führer, en zijn predikanten/ propagandamensen riepen enkel op tot onderwerping aan Hitler. Dus God is een dictator en Wilkerson een nazi?
    4. “Grappig” dat je Prediker aanhaalt; mijn stukje heette oor- spronkelijk ‘IJdelheid der ijdelheden’. Je voelt goed aan dat onderliggend thema ijdelheid is. Het is ook moeilijk om daar overheen te lezen. Mogelijk heb je zelfs begrepen dat ik Wil- kerson van ijdelheid beticht.

    Wij van WC-eend
    “terwijl je in de bijbel kunt [lezen] dat onderwerping aan God toch niet eens zo’n slecht idee is, we zijn er immers voor geschapen”
    – Terwijl de makers van WC-eend WC-eend aanbevelen.


    – Terwijl je in mijn stukje kunt lezen dat voorzichtigheid bij sprekers-namens-de-objectiviteit raadzaam is.
    – Terwijl de Protocollen van de Wijzen van Sion zeggen wat ze zeggen.

    – Terwijl geschreven staat: ‘Nee phpman, Piet Pirein heeft gelijk’.

    Tot slot, bespaar me je zalvende en bijwijlen paternalistische toontje:
    “Maar strijd vooral door tegen God, God wint het uiteindelijk en dat zal jou redding zijn!”
    “Niet dat dat nou zo leuk is om te zien, beter is het als je God zou zoeken en je niet zo druk maakt om mensen. Je zou kun- nen beginnen bij Jezus, Hij is de weg tot God, maar dat heb je vast wel eens ergens gelezen”
    .

  2. http://depoortvangroningen-alex.blogspot.com/


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: