Levenskunst

Sommige Christenen beoefenen een eigen variant van levenskunst.

Wereldse mensen promoten de laatste jaren sterk de zogenaamde ‘levenskunst’, een heidense manier van het leven voor jezelf en anderen tot een plezierig en rechtvaardig geheel proberen te maken. “Het leven als kunstwerk” en vergelijkbare hedonistische kretologie is alom te horen in ‘verlichte’ wereldse kringen.

Ook Jezus bepleit – niettegenstaande wat David Wilkerson, de grote Godgeleerde, hierover beweert! – dat Christenen de regie over hun eigen leven voeren. Wel staat Hij een specifiek Christelijke methode voor, die daarmee per decreet Wet is.

In Mattheus 18 bepleit Jezus verminking als vorm van zelfsturing, indien nodig. Wij volgen het geleed betoog van de Heiland:

En legt uit:

En dreigt:

Ongemerkt heeft Jezus koers verlegd. Van het kind, laagste van het laagste, voorbeeld voor iedereen, naar het kind als toonbeeld van mensen met een geringe maatschappelijke status en verdriet over maatschappelijke teloorgang.

Jezus ontkent de lage status en teloorgang van verliezers niet. Hij waarschuwt slechts: waag het niet deze teloorgang te bespoedigen:

Vervolgens lopen Zijn volgelingen zelf het risico te verloederen (en hier dan de verminkingquotes):

Jezus’ kijk op kinderen verschilt nogal van de hedendaags wereldse. Dat een Christen zich moet “vernederen” om als een kind te worden, wil er bij hen niet in. Zij denken eerder aan koesteren. “Koester het kind in jezelf”, bewaar/hervind je creativiteit, spontaniteit, durf te leven zonder poeha, maak direct contact. Annie M.G. Schmidt heeft deze gevaarlijke idee in Nederland doen postvatten.

David Wilkerson heeft Mattheus 18 ook bestudeerd. Zijn interpretatie grijpt aan op het woordje “als“:

Jezus begint deze zin met het woord “als”, wat de betekenis heeft van “in het licht van dit alles”. Hij verbindt deze uitspraak aan de hele context van de les die hij leert over het vermengen van werken met het kruis. Dus als hij hier zegt “Als uw hand of voet of oog u tot zonde verleidt” dan spreekt hij over de aanstoot van het kruis.

En vervolgt:

De hand, de voet en het oog (..) – instrumenten van onafhankelijkheid, waardoor de mens zijn eigen weg gaat en vertrouwt op zijn eigen kunnen en eigen inspanningen om zichzelf te verlossen uit zondige bindingen. Christus zegt tegen een dergelijk persoon “Uw oog is gericht op het verkeerde, u kijkt naar uw eigen mogelijkheden en uw eigen kracht. Ruk daarom uw oog er uit, u moet uw lichaam, uw denken en uw hart van dergelijke kwade gedachten ontdoen. Wijs het af, snijd het er chirurgisch vanaf. (..)

Even lijkt Wilkerson de zelfverminking te willen ‘vergeestelijken’ maar hij houdt het bij het van hem bekende ‘letterlijk noch figuurlijk’.

Toch rijzen vragen. Als doel van de chirurgische incisies is om zelfstandigheid te frustreren, waarom beperkt Wilkerson (of Jezus?) zich dan tot oog, hand en voet? Nog heel wat meer zintuigen, organen en onderdelen komen voor verwijdering in aanmerking. Het lichaam is een kunstig mechaniek, dat zelfs met nog maar weinig functionerende onderdelen zelfsturing toestaat.

Ook Wilkersons vervolg is opmerkelijk: “Ren daarna simpelweg in Mijn armen“! En ook de stap ervoor – jezelf chirurgisch onder handen nemen – ligt bij nader inzien lastig: zonder hand of oog?

Gelukkig hoeven we niet te denken. Verleidt het hoofd ons tot zonde, snijden we het af. Niet als een wildebras maar beheerst, laatste beschaafde ingreep van een chirurg vlak voor hij/zij de zelfbeheersing verliest, ter preventie daarvan.

Een Christen heeft nu eenmaal een doodhekel aan zonde, en geen andere methoden tot zijn/haar beschikking.

En het werkt!

Gepubliceerd on 29/07/2011 at 17:46  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/levenskunst/trackback/

%d bloggers liken dit: