Theologie

Charismatisch prediker David Wilkerson is beroemd vanwege zijn interpretatietechniek. Zelfs van onverwachte zaken, zoals het bloed van eenjarige bokjes, weet hij de Christelijke betekenis te benadrukken.

Wist u dat mensen vroeger offers brachten? Het was een wijdverbreide praktijk. Van dergelijke rituele handelingen – zoals bijvoorbeeld ook die rond het Joodse Pesach – kan men de betekenis onderzoeken.

Frits Staal en Kristofer Schipper verwierven naam met het benadrukken van de betekenisloosheid van door hen bestudeerde Aziatische rituelen of leren. David Wilkerson doet iets vergelijkbaars binnen het Christendom. Door Bijbelzinnen te ontdoen van hun wereldse betekenis bereidt hij de weg voor openbaring van hun geestelijke.

Zijn interpretatietechniek brengt Bijbelzinnen terug tot een aaneenreiging van lettertekens. Vandaar leidt hij de lezer tot op de rand van de unio mystica. De rest is genade en volharding.

Een voorbeeld: offerbloed. U kent natuurlijk de Eucharistieviering, het ritueel van het Avondmaal; dit sluit aan op het vergieten van bloed door onze Heiland. Minder bekend is het sprenkelen van bloed van mannelijke, eenjarigebokjes of lammetjes zonder gebreken.

In vroeger tijden besprenkelde men dorpels en deurposten met dit bloed. Niet bij wijze van decoratie of om te contempleren over de betekenis, maar uit lijfsbehoud:

De eerste bijbelse verwijzing naar het besprenkelen van het bloed vinden we in Exodus 12:22. De Israelieten werd opgedragen om een bundel hysop te nemen (een zuiverende plant), deze in het bloed van een lam te dopen om vervolgens dit bloed over de bovendorpel en de beide deurposten te sprenkelen. Toen die nacht de engel des dood kwam zag hij het bloed op de deurpost en sloeg hij dat huis over.

In het origineel heeft het verhaal een iets subtielere betekenis maar, in lijn met Wilkerson, volstaat het om hier te benadrukken, dat God het besprenkelen van bovendorpel en deurposten met bloed de betekenis gaf van “God, gelieve de eerstgeborene in dit huis niet te vermoorden”.

Bloed is hier een eenduidig symbool, waarvan de betekenis volgens afspraak tot stand komt.

Wilkerson begrijpt het bloed van de bokjes echter als vooruitverwijzing naar het bloed van de gekruisigde Christus. Het interpreteren is begonnen:

Dit bloed in Exodus 12 is een type van het bloed van Christus. Het bloed dat vloeide op Golgotha werd niet verspild – het viel niet op de grond om te verdwijnen. Nee, dat kostbare bloed werd verzameld in een hemelse fontein.

Als Christus de Heer van uw leven is, dan zijn uw deurposten besprenkeld met Zijn bloed.

Jezus hangt en bloedt in twee werelden: daar aan het Kruis van Golgotha én in een hemels waterbekken. Het Joodse bloed vloeit op Golgotha, het Christelijke wordt elders opgevangen.

De eenvoudige betekenis die God het bloed op deurpost en dorpel gaf, gaat bij Wilkerson verloren en het bloed verwerft magische krachten, wanneer op deurposten en bovendorpels gesprenkeld:

Begrijp goed dat zolang het bloed in de kom bleef het geen enkel effect had, het was enkel het bloed dat vergoten was. Het bloed had enkel de kracht om te redden wanneer het uit de kom was genomen en was gesprenkeld!

Waarom konden de Israëlieten niet simpelweg de kom met bloed op de drempel zetten en zeggen “Het maakt niet uit wat we er mee doen, bloed is bloed”? Stelt u zich eens voor dat ze de kom op een tafel gedekt met linnen hadden gezet, of op een voetstuk net binnen de deur.

Als ze dat gedaan hadden dan had de engel des doods dat huis getroffen. Het bloed moest er uit genomen worden en op de deurpost gesprenkeld worden om haar beschermende doel te vervullen.

Ook lijkt hij te suggereren dat de deuren van Christenen vereerd worden met een doopsel in Jezus’ bloed – dit keer zonder de omineuze betekenis die het had in de oude tijden waarvan Exodus verhaalt. De betekenis van Jezus’ bloed is niet naar het type van Exodus 12.

In de volgende fase van ontlediging vat Wilkerson Gods symbool op alsof een metafoor. Het betekent letterlijk noch figuurlijk nog iets. Nu kan de fase van het religieuze betekenis verwerven beginnen:

Als Christus de Heer van uw leven is, dan zijn uw deurposten besprenkeld met Zijn bloed. Dit besprenkelen is niet enkel voor vergeving maar dient ook als bescherming tegen alle vernietigende krachten van de duivel. Het bloed van Jezus is niet in een kom blijven liggen, maar is er uit genomen en is over uw hart gesprenkeld.

Bovenstaande toepassing maakt gebruik van bestaande woorden. Geen Bijbeltekst verplicht ons daar echter toe. Integendeel, veel pleit zelfs voor het inzetten van betekenisloze woorden. ‘Xqrlpst’ en ‘pwjibgtthy’, bijvoorbeeld, kunnen, niet besmet door een werelds verleden, direct geestelijke betekenis aannemen!

Een tweede te weinig benutte weg is interpretatie van niet geijkt religieuze woorden, bijvoorbeeld:

Beneem uw hart, sprenkel het bloed uit over de inkt van uw pennenhouder in Christus, bewaar de rest in een schenkkan, wrijf met een bokje de vloer, sta in het gat van de deur en wentel de kan.

Welk een frisse impuls zou benutting van deze alternatieven het geloof niet kunnen geven!

Gepubliceerd on 24/04/2012 at 17:12  Geef een reactie  

The URI to TrackBack this entry is: https://hogerhoning.wordpress.com/theologie/trackback/

%d bloggers liken dit: